Formentabelle zu „praemonere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemoneo | praemoneor, praemonitor |
| 2. Person Singular | praemones | praemonere, praemoneris |
| 3. Person Singular | praemonet | praemonetur |
| 1. Person Plural | praemonemus | praemonemur |
| 2. Person Plural | praemonetis | praemonemini |
| 3. Person Plural | praemonent | praemonentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonebam | praemonebar |
| 2. Person Singular | praemonebas | praemonebare, praemonebaris |
| 3. Person Singular | praemonebat | praemonebatur |
| 1. Person Plural | praemonebamus | praemonebamur |
| 2. Person Plural | praemonebatis | praemonebamini |
| 3. Person Plural | praemonebant | praemonebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonebo | praemonebor |
| 2. Person Singular | praemonebis | praemonebere, praemoneberis |
| 3. Person Singular | praemonebit | praemonebitur |
| 1. Person Plural | praemonebimus | praemonebimur |
| 2. Person Plural | praemonebitis | praemonebimini |
| 3. Person Plural | praemonebunt | praemonebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonui | — |
| 2. Person Singular | praemonuisti | — |
| 3. Person Singular | praemonuit | — |
| 1. Person Plural | praemonuimus | — |
| 2. Person Plural | praemonuistis | — |
| 3. Person Plural | praemonuere, praemonuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonueram | — |
| 2. Person Singular | praemonueras | — |
| 3. Person Singular | praemonuerat | — |
| 1. Person Plural | praemonueramus | — |
| 2. Person Plural | praemonueratis | — |
| 3. Person Plural | praemonuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonuero | — |
| 2. Person Singular | praemonueris | — |
| 3. Person Singular | praemonuerit | — |
| 1. Person Plural | praemonuerimus | — |
| 2. Person Plural | praemonueritis | — |
| 3. Person Plural | praemonuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemoneam | praemonear |
| 2. Person Singular | praemoneas | praemoneare, praemonearis |
| 3. Person Singular | praemoneat | praemoneatur |
| 1. Person Plural | praemoneamus | praemoneamur |
| 2. Person Plural | praemoneatis | praemoneamini |
| 3. Person Plural | praemoneant | praemoneantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonerem | praemonerer |
| 2. Person Singular | praemoneres | praemonerere, praemonereris |
| 3. Person Singular | praemoneret | praemoneretur |
| 1. Person Plural | praemoneremus | praemoneremur |
| 2. Person Plural | praemoneretis | praemoneremini |
| 3. Person Plural | praemonerent | praemonerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonuerim | — |
| 2. Person Singular | praemonueris | — |
| 3. Person Singular | praemonuerit | — |
| 1. Person Plural | praemonuerimus | — |
| 2. Person Plural | praemonueritis | — |
| 3. Person Plural | praemonuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praemonuissem | — |
| 2. Person Singular | praemonuisses | — |
| 3. Person Singular | praemonuisset | — |
| 1. Person Plural | praemonuissemus | — |
| 2. Person Plural | praemonuissetis | — |
| 3. Person Plural | praemonuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praemone | praemonere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | praemonete | praemonemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praemoneto | praemonetor |
| 3. Person Singular | praemoneto | praemonetor |
| 2. Person Plural | praemonetote | — |
| 3. Person Plural | praemonento | praemonentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praemonitus, praemonita, praemonitum | praemonita, praemonitae, praemoniti |
| Genitiv | praemonitae, praemoniti | praemonitarum, praemonitorum |
| Dativ | praemonitae, praemonito | praemonitis |
| Akkusativ | praemonitam, praemonitum | praemonita, praemonitas, praemonitos |
| Ablativ | praemonita, praemonito | praemonitis |
| Vokativ | praemonita, praemonite, praemonitum | praemonita, praemonitae, praemoniti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praemonens | praemonentes, praemonentia |
| Genitiv | praemonentis | praemonentium, praemonentum |
| Dativ | praemonenti | praemonentibus |
| Akkusativ | praemonens, praemonentem | praemonentes, praemonentia |
| Ablativ | praemonente, praemonenti | praemonentibus |
| Vokativ | praemonens | praemonentes, praemonentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praemonitura, praemoniturum, praemoniturus | praemonitura, praemoniturae, praemonituri |
| Genitiv | praemoniturae, praemonituri | praemoniturarum, praemoniturorum |
| Dativ | praemoniturae, praemonituro | praemonituris |
| Akkusativ | praemonituram, praemoniturum | praemonitura, praemonituras, praemonituros |
| Ablativ | praemonitura, praemonituro | praemonituris |
| Vokativ | praemonitura, praemoniture, praemoniturum | praemonitura, praemoniturae, praemonituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praemonenda, praemonendum, praemonendus | praemonenda, praemonendae, praemonendi |
| Genitiv | praemonendae, praemonendi | praemonendarum, praemonendorum |
| Dativ | praemonendo, praemonendae | praemonendis |
| Akkusativ | praemonendam, praemonendum | praemonendos, praemonenda, praemonendas |
| Ablativ | praemonendo, praemonenda | praemonendis |
| Vokativ | praemonenda, praemonende, praemonendum | praemonenda, praemonendae, praemonendi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praemonitor | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | praemonitor | — |
154 (228) Formen für „praemonere“