Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praeire“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeeo	praeeor
2. Person Singular	praeis, preis	praeire, praeiris
3. Person Singular	praeit, preit	praeitur
1. Person Plural	praeimus	praeimur
2. Person Plural	praeitis	praeimini
3. Person Plural	praeeunt, praeeunteso	praeeuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeibam, praeiebam	praeibar
2. Person Singular	praeibas, praeiebas	praeibare, praeibaris
3. Person Singular	praeibat, praeiebat	praeibatur
1. Person Plural	praeibamus, praeiebamus	praeibamur
2. Person Plural	praeibatis, praeiebatis	praeibamini
3. Person Plural	praeibant, praeiebant	praeibantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeiam, praeibo, preibo	praeiar, praeibor
2. Person Singular	praeibis, praeies, preibis	praeiere, praeibere, praeiberis, praeieris
3. Person Singular	praeibit, praeiet	praeibitur, praeietur
1. Person Plural	praeibimus, praeiemus	praeibimur, praeiemur
2. Person Plural	praeibitis, praeietis	praeibimini, praeiemini
3. Person Plural	praeibunt, praeient	praeibuntur, praeientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeivi	—
2. Person Singular	praeivisti	—
3. Person Singular	praeivit	—
1. Person Plural	praeivimus	—
2. Person Plural	praeivistis	—
3. Person Plural	praeiere, praeierunt, praeivere, praeiverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeiveram	—
2. Person Singular	praeiveras	—
3. Person Singular	praeiverat	—
1. Person Plural	praeiveramus	—
2. Person Plural	praeiveratis	—
3. Person Plural	praeiverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeivero	—
2. Person Singular	praeieris, praeiveris	—
3. Person Singular	praeiverit	—
1. Person Plural	praeiverimus	—
2. Person Plural	praeiveritis	—
3. Person Plural	praeiverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeeam	praeear
2. Person Singular	praeeas	praeiare, praeiaris
3. Person Singular	praeeat	praeiatur
1. Person Plural	praeeamus	praeiamur
2. Person Plural	praeeatis	praeiamini
3. Person Plural	praeeant	praeeantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeirem	praeirer
2. Person Singular	praeires	praeirere, praeireris
3. Person Singular	praeiret	praeiretur
1. Person Plural	praeiremus	praeiremur
2. Person Plural	praeiretis	praeiremini
3. Person Plural	praeirent	praeirentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeiverim	—
2. Person Singular	praeieris, praeiveris	—
3. Person Singular	praeiverit	—
1. Person Plural	praeiverimus	—
2. Person Plural	praeiveritis	—
3. Person Plural	praeiverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeivissem	—
2. Person Singular	praeivisses	—
3. Person Singular	praeivisset	—
1. Person Plural	praeivissemus	—
2. Person Plural	praeivissetis	—
3. Person Plural	praeivissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praeire	praeisse, praeivisse
Passiv	praeiri, praeirier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praei, praeidicantibus	praeiere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praeite	praeimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praeito	praeitor, praeitorius
3. Person Singular	praeito	praeitor, praeitorius
2. Person Plural	praeitote	—
3. Person Plural	praeeunto	praeeuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praeita, praeitum, praeitus, preitum	praeita, praeitae, praeiti
Genitiv	praeitae, praeiti	praeitarum, praeitorum
Dativ	praeitae, praeito	praeitis
Akkusativ	praeitam, praeitum, preitum	praeita, praeitas, praeitos
Ablativ	praeita, praeito	praeitis
Vokativ	praeita, praeite, praeitum, preitum	praeita, praeitae, praeiti

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praeiens	praeeuntes, praeeuntia, praeientes
Genitiv	praeeuntis, praeientis	praeeuntium, praeientium
Dativ	praeeunti, praeienti	praeeuntibus, praeientibus
Akkusativ	praeeuntem, praeiens, praeientem	praeeuntes, praeeuntia, praeientes
Ablativ	praeeunte, praeeunti, praeiente, praeienti, preeunte	praeeuntibus, praeientibus
Vokativ	praeiens	praeeuntes, praeeuntia, praeientes

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praeitura, praeiturum, praeiturus	praeitura, praeiturae, praeituri
Genitiv	praeiturae, praeituri	praeiturarum, praeiturorum
Dativ	praeiturae, praeituro	praeituris
Akkusativ	praeituram, praeiturum	praeitura, praeituras, praeituros
Ablativ	praeitura, praeituro	praeituris
Vokativ	praeitura, praeiture, praeiturum	praeitura, praeiturae, praeituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praeeunda, praeeundum, praeeundus	praeeunda, praeeundae, praeeundi
Genitiv	praeeundae, praeeundi	praeeundarum, praeeundorum
Dativ	praeeundo, praeeundae	praeeundis
Akkusativ	praeeundam, praeeundum	praeeunda, praeeundas, praeeundos
Ablativ	praeeundo, praeeunda	praeeundis
Vokativ	praeeunda, praeeunde, praeeundum	praeeunda, praeeundae, praeeundi

Adjektiv

Positiv
	Singular	Plural
Nominativ	praeitorius	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Komparativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Superlativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

153 (273) Formen für „praeire“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum