Formentabelle zu „praefulgere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulgeo | praefulgeor |
| 2. Person Singular | praefulges | praefulgere, praefulgeris |
| 3. Person Singular | praefulget | praefulgetur |
| 1. Person Plural | praefulgemus | praefulgemur |
| 2. Person Plural | praefulgetis | praefulgemini |
| 3. Person Plural | praefulgent | praefulgentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulgebam | praefulgebar |
| 2. Person Singular | praefulgebas | praefulgebare, praefulgebaris |
| 3. Person Singular | praefulgebat | praefulgebatur |
| 1. Person Plural | praefulgebamus | praefulgebamur |
| 2. Person Plural | praefulgebatis | praefulgebamini |
| 3. Person Plural | praefulgebant | praefulgebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulgebo | praefulgebor |
| 2. Person Singular | praefulgebis | praefulgebere, praefulgeberis |
| 3. Person Singular | praefulgebit | praefulgebitur |
| 1. Person Plural | praefulgebimus | praefulgebimur |
| 2. Person Plural | praefulgebitis | praefulgebimini |
| 3. Person Plural | praefulgebunt | praefulgebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulsi | — |
| 2. Person Singular | praefulsisti | — |
| 3. Person Singular | praefulsit | — |
| 1. Person Plural | praefulsimus | — |
| 2. Person Plural | praefulsistis | — |
| 3. Person Plural | praefulsere, praefulserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulseram | — |
| 2. Person Singular | praefulseras | — |
| 3. Person Singular | praefulserat | — |
| 1. Person Plural | praefulseramus | — |
| 2. Person Plural | praefulseratis | — |
| 3. Person Plural | praefulserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulsero | — |
| 2. Person Singular | praefulseris | — |
| 3. Person Singular | praefulserit | — |
| 1. Person Plural | praefulserimus | — |
| 2. Person Plural | praefulseritis | — |
| 3. Person Plural | praefulserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulgeam | praefulgear |
| 2. Person Singular | praefulgeas | praefulgeare, praefulgearis |
| 3. Person Singular | praefulgeat | praefulgeatur |
| 1. Person Plural | praefulgeamus | praefulgeamur |
| 2. Person Plural | praefulgeatis | praefulgeamini |
| 3. Person Plural | praefulgeant | praefulgeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulgerem | praefulgerer |
| 2. Person Singular | praefulgeres | praefulgerere, praefulgereris |
| 3. Person Singular | praefulgeret | praefulgeretur |
| 1. Person Plural | praefulgeremus | praefulgeremur |
| 2. Person Plural | praefulgeretis | praefulgeremini |
| 3. Person Plural | praefulgerent | praefulgerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulserim | — |
| 2. Person Singular | praefulseris | — |
| 3. Person Singular | praefulserit | — |
| 1. Person Plural | praefulserimus | — |
| 2. Person Plural | praefulseritis | — |
| 3. Person Plural | praefulserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praefulsissem | — |
| 2. Person Singular | praefulsisses | — |
| 3. Person Singular | praefulsisset | — |
| 1. Person Plural | praefulsissemus | — |
| 2. Person Plural | praefulsissetis | — |
| 3. Person Plural | praefulsissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | praefulgere | praefulsisse |
| Passiv | praefulgeri, praefulgerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praefulge | praefulgere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | praefulgete | praefulgemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praefulgeto | praefulgetor |
| 3. Person Singular | praefulgeto | praefulgetor |
| 2. Person Plural | praefulgetote | — |
| 3. Person Plural | praefulgento | praefulgentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praefulta, praefultum, praefultus | praefulta, praefultae, praefulti |
| Genitiv | praefultae, praefulti | praefultarum, praefultorum |
| Dativ | praefultae, praefulto | praefultis |
| Akkusativ | praefultam, praefultum | praefulta, praefultas, praefultos |
| Ablativ | praefulta, praefulto | praefultis |
| Vokativ | praefulta, praefulte, praefultum | praefulta, praefultae, praefulti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praefultura, praefulturum, praefulturus | praefultura, praefulturae, praefulturi |
| Genitiv | praefulturae, praefulturi | praefulturarum, praefulturorum |
| Dativ | praefulturae, praefulturo | praefulturis |
| Akkusativ | praefulturam, praefulturum | praefultura, praefulturas, praefulturos |
| Ablativ | praefultura, praefulturo | praefulturis |
| Vokativ | praefultura, praefulture, praefulturum | praefultura, praefulturae, praefulturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praefulgenda, praefulgendum, praefulgendus | praefulgenda, praefulgendae, praefulgendi |
| Genitiv | praefulgendae, praefulgendi | praefulgendarum, praefulgendorum |
| Dativ | praefulgendae, praefulgendo | praefulgendis |
| Akkusativ | praefulgendam, praefulgendum | praefulgenda, praefulgendas, praefulgendos |
| Ablativ | praefulgenda, praefulgendo | praefulgendis |
| Vokativ | praefulgenda, praefulgende, praefulgendum | praefulgenda, praefulgendae, praefulgendi |
152 (225) Formen für „praefulgere“