Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praecurrere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecurro	praecurror
2. Person Singular	praecurris	praecurrere, praecurreris
3. Person Singular	praecurrit	praecurritur
1. Person Plural	praecurrimus	praecurrimur
2. Person Plural	praecurritis	praecurrimini
3. Person Plural	praecurrunt	praecurruntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecurrebam	praecurrebar
2. Person Singular	praecurrebas	praecurrebare, praecurrebaris
3. Person Singular	praecurrebat	praecurrebatur
1. Person Plural	praecurrebamus	praecurrebamur
2. Person Plural	praecurrebatis	praecurrebamini
3. Person Plural	praecurrebant	praecurrebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecurram	praecurrar
2. Person Singular	praecurres	praecurrere, praecurreris
3. Person Singular	praecurret	praecurretur
1. Person Plural	praecurremus	praecurremur
2. Person Plural	praecurretis	praecurremini
3. Person Plural	praecurrent	praecurrentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecucurri, praecurri	—
2. Person Singular	praecucurristi, praecurristi	—
3. Person Singular	praecucurrit, praecurrit	—
1. Person Plural	praecucurrimus, praecurrimus	—
2. Person Plural	praecucurristis, praecurristis	—
3. Person Plural	praecurrere, praecucurrere, praecucurrerunt, praecurrerunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecucurreram, praecurreram	—
2. Person Singular	praecucurreras, praecurreras	—
3. Person Singular	praecurrerat, praecucurrerat	—
1. Person Plural	praecucurreramus, praecurreramus	—
2. Person Plural	praecucurreratis, praecurreratis	—
3. Person Plural	praecucurrerant, praecurrerant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecucurrero, praecurrero	—
2. Person Singular	praecucurreris, praecurreris	—
3. Person Singular	praecucurrerit, praecurrerit	—
1. Person Plural	praecucurrerimus, praecurrerimus	—
2. Person Plural	praecucurreritis, praecurreritis	—
3. Person Plural	praecucurrerint, praecurrerint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecurram	praecurrar
2. Person Singular	praecurras	praecurrare, praecurraris
3. Person Singular	praecurrat	praecurratur
1. Person Plural	praecurramus	praecurramur
2. Person Plural	praecurratis	praecurramini
3. Person Plural	praecurrant	praecurrantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecurrerem	praecurrerer
2. Person Singular	praecurreres	praecurrerere, praecurrereris
3. Person Singular	praecurreret	praecurreretur
1. Person Plural	praecurreremus	praecurreremur
2. Person Plural	praecurreretis	praecurreremini
3. Person Plural	praecurrerent	praecurrerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecucurrerim, praecurrerim	—
2. Person Singular	praecucurreris, praecurreris	—
3. Person Singular	praecucurrerit, praecurrerit	—
1. Person Plural	praecucurrerimus, praecurrerimus	—
2. Person Plural	praecucurreritis, praecurreritis	—
3. Person Plural	praecucurrerint, praecurrerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecucurrissem, praecurrissem	—
2. Person Singular	praecucurrisses, praecurrisses	—
3. Person Singular	praecucurrisset, praecurrisset	—
1. Person Plural	praecucurrissemus, praecurrissemus	—
2. Person Plural	praecucurrissetis, praecurrissetis	—
3. Person Plural	praecucurrissent, praecurrissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praecurrere	praecucurrisse, praecurrisse
Passiv	praecurrier, praecurri	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praecurre	praecurrere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praecurrite	praecurrimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praecurrito	praecurritor
3. Person Singular	praecurrito	praecurritor
2. Person Plural	praecurritote	—
3. Person Plural	praecurrunto	praecurruntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praecursa, praecursum, praecursus	praecursa, praecursae, praecursi
Genitiv	praecursae, praecursi	praecursarum, praecursorum
Dativ	praecurso, praecursae, praecursoreis	praecursis
Akkusativ	praecursam, praecursum	praecursa, praecursas, praecursos
Ablativ	praecurso, praecursa, praecursoreis	praecursis
Vokativ	praecursa, praecurse, praecursum	praecursa, praecursae, praecursi

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praecurrens	praecurrentes, praecurrentia
Genitiv	praecurrentis	praecurrentium, praecurrentum
Dativ	praecurrenti	praecurrentibus
Akkusativ	praecurrens, praecurrentem	praecurrentes, praecurrentia
Ablativ	praecurrente, praecurrenti	praecurrentibus
Vokativ	praecurrens	praecurrentes, praecurrentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praecursura, praecursurum, praecursurus	praecursura, praecursurae, praecursuri
Genitiv	praecursurae, praecursuri	praecursurarum, praecursurorum
Dativ	praecursurae, praecursuro	praecursuris
Akkusativ	praecursuram, praecursurum	praecursura, praecursuras, praecursuros
Ablativ	praecursura, praecursuro	praecursuris
Vokativ	praecursura, praecursure, praecursurum	praecursura, praecursurae, praecursuri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praecurrenda, praecurrendum, praecurrendus, praecurrunda, praecurrundum, praecurrundus	praecurrenda, praecurrendae, praecurrendi, praecurrunda, praecurrundae, praecurrundi
Genitiv	praecurrendae, praecurrendi, praecurrundae, praecurrundi	praecurrendarum, praecurrendorum, praecurrundarum, praecurrundorum
Dativ	praecurrendae, praecurrendo, praecurrundae, praecurrundo	praecurrendis, praecurrundis
Akkusativ	praecurrendam, praecurrendum, praecurrundam, praecurrundum	praecurrenda, praecurrendas, praecurrendos, praecurrunda, praecurrundas, praecurrundos
Ablativ	praecurrenda, praecurrendo, praecurrunda, praecurrundo	praecurrendis, praecurrundis
Vokativ	praecurrenda, praecurrende, praecurrendum, praecurrunda, praecurrunde, praecurrundum	praecurrenda, praecurrendae, praecurrendi, praecurrunda, praecurrundae, praecurrundi

152 (293) Formen für „praecurrere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum