Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praecipitare“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipito	praecipitor
2. Person Singular	praecipitas	praecipitare, praecipitaris
3. Person Singular	praecipitat, praecipitationem, praecipitationis, praecipitatione	praecipitatur
1. Person Plural	praecipitamus	praecipitamur
2. Person Plural	praecipitatis	praecipitamini
3. Person Plural	praecipitant	praecipitantur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitabam	praecipitabar
2. Person Singular	praecipitabas	praecipitabare, praecipitabaris
3. Person Singular	praecipitabat	praecipitabatur
1. Person Plural	praecipitabamus	praecipitabamur
2. Person Plural	praecipitabatis	praecipitabamini
3. Person Plural	praecipitabant	praecipitabantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitabo	praecipitabor
2. Person Singular	praecipitabis	praecipitabere, praecipitaberis
3. Person Singular	praecipitabit	praecipitabitur
1. Person Plural	praecipitabimus	praecipitabimur
2. Person Plural	praecipitabitis	praecipitabimini
3. Person Plural	praecipitabunt	praecipitabuntur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitavi	—
2. Person Singular	praecipitavisti	—
3. Person Singular	praecipitauit	—
1. Person Plural	praecipitavimus	—
2. Person Plural	praecipitavistis	—
3. Person Plural	praecipitauere, praecipitauerunt, praecipitare	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitaveram	—
2. Person Singular	praecipitaveras	—
3. Person Singular	praecipitaverat	—
1. Person Plural	praecipitaveramus	—
2. Person Plural	praecipitaveratis	—
3. Person Plural	praecipitaverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitavero	—
2. Person Singular	praecipitaris, praecipitaveris	—
3. Person Singular	praecipitaverit	—
1. Person Plural	praecipitaverimus	—
2. Person Plural	praecipitaveritis	—
3. Person Plural	praecipitaverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitem	praecipiter
2. Person Singular	praecipites	praecipitere, praecipiteris
3. Person Singular	praecipitet	praecipitetur
1. Person Plural	praecipitemus	praecipitemur
2. Person Plural	praecipitetis	praecipitemini
3. Person Plural	praecipitent	praecipitentur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitarem	praecipitarer
2. Person Singular	praecipitares	praecipitarere, praecipitareris
3. Person Singular	praecipitaret	praecipitaretur
1. Person Plural	praecipitaremus	praecipitaremur
2. Person Plural	praecipitaretis	praecipitaremini
3. Person Plural	praecipitarent	praecipitarentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitaverim	—
2. Person Singular	praecipitaris, praecipitaveris	—
3. Person Singular	praecipitaverit	—
1. Person Plural	praecipitaverimus	—
2. Person Plural	praecipitaveritis	—
3. Person Plural	praecipitaverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praecipitavissem	—
2. Person Singular	praecipitavisses	—
3. Person Singular	praecipitasset, praecipitavisset	—
1. Person Plural	praecipitavissemus	—
2. Person Plural	praecipitavissetis	—
3. Person Plural	praecipitavissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praecipitare	praecipitasse, praecipitavisse
Passiv	praecipitari, praecipitarier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praecipita, praecipitavir	praecipitare
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praecipitate	praecipitamini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praecipitato	praecipitator
3. Person Singular	praecipitato	praecipitator
2. Person Plural	praecipitatote	—
3. Person Plural	praecipitanto	praecipitantor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praecipitatus, praecipitata, praecipitatum	praecipitati, praecipitata, praecipitatae
Genitiv	praecipitati, praecipitatae	praecipitatarum, praecipitatorum
Dativ	praecipitatae, praecipitato	praecipitatis
Akkusativ	praecipitatum, praecipitatam	praecipitata, praecipitatas, praecipitatos
Ablativ	praecipitata, praecipitato	praecipitatis
Vokativ	praecipitata, praecipitatum, praecipitate	praecipitata, praecipitati, praecipitatae

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praecipitans	praecipitantes, praecipitantia
Genitiv	praecipitantis	praecipitantium, praecipitantum
Dativ	praecipitanti	praecipitantibus
Akkusativ	praecipitantem, praecipitans	praecipitantes, praecipitantia
Ablativ	praecipitante, praecipitanti	praecipitantibus
Vokativ	praecipitans	praecipitantes, praecipitantia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praecipitaturus, praecipitatura, praecipitaturum	praecipitatura, praecipitaturae, praecipitaturi
Genitiv	praecipitaturae, praecipitaturi	praecipitaturarum, praecipitaturorum
Dativ	praecipitaturae, praecipitaturo	praecipitaturis
Akkusativ	praecipitaturam, praecipitaturum	praecipitaturos, praecipitatura, praecipitaturas
Ablativ	praecipitatura, praecipitaturo	praecipitaturis
Vokativ	praecipitatura, praecipitature, praecipitaturum	praecipitatura, praecipitaturae, praecipitaturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praecipitandum, praecipitanda, praecipitandus	praecipitanda, praecipitandae, praecipitandi
Genitiv	praecipitandae, praecipitandi	praecipitandarum, praecipitandorum
Dativ	praecipitandae, praecipitando	praecipitandis
Akkusativ	praecipitandum, praecipitandam	praecipitanda, praecipitandas, praecipitandos
Ablativ	praecipitanda, praecipitando	praecipitandis
Vokativ	praecipitandum, praecipitanda, praecipitande	praecipitanda, praecipitandae, praecipitandi

Substantiv

	Singular	Plural
Nominativ	praecipitio, praecipitatio	—
Genitiv	praecipitationis	—
Dativ	praecipitio	—
Akkusativ	praecipitationem	praecipitationis
Ablativ	praecipitio, praecipitatione	—
Vokativ	praecipitio, praecipitatio	—

159 (253) Formen für „praecipitare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum