Formentabelle zu „praecellare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecello | praecellor |
| 2. Person Singular | praecellas | praecellare, praecellaris |
| 3. Person Singular | praecellat | praecellatur |
| 1. Person Plural | praecellamus | praecellamur |
| 2. Person Plural | praecellatis | praecellamini |
| 3. Person Plural | praecellant | praecellantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellabam | praecellabar |
| 2. Person Singular | praecellabas | praecellabare, praecellabaris |
| 3. Person Singular | praecellabat | praecellabatur |
| 1. Person Plural | praecellabamus | praecellabamur |
| 2. Person Plural | praecellabatis | praecellabamini |
| 3. Person Plural | praecellabant | praecellabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellabo | praecellabor |
| 2. Person Singular | praecellabis | praecellabere, praecellaberis |
| 3. Person Singular | praecellabit | praecellabitur |
| 1. Person Plural | praecellabimus | praecellabimur |
| 2. Person Plural | praecellabitis | praecellabimini |
| 3. Person Plural | praecellabunt | praecellabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellavi | — |
| 2. Person Singular | praecellavisti | — |
| 3. Person Singular | praecellavit | — |
| 1. Person Plural | praecellavimus | — |
| 2. Person Plural | praecellavistis | — |
| 3. Person Plural | praecellare, praecellavere, praecellaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellaveram | — |
| 2. Person Singular | praecellaveras | — |
| 3. Person Singular | praecellaverat | — |
| 1. Person Plural | praecellaveramus | — |
| 2. Person Plural | praecellaveratis | — |
| 3. Person Plural | praecellaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellavero | — |
| 2. Person Singular | praecellaris, praecellaveris | — |
| 3. Person Singular | praecellaverit | — |
| 1. Person Plural | praecellaverimus | — |
| 2. Person Plural | praecellaveritis | — |
| 3. Person Plural | praecellaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellem | praeceller |
| 2. Person Singular | praecelles | praecellere, praeceleris, praecelleris |
| 3. Person Singular | praecellet | praecelletur |
| 1. Person Plural | praecellemus | praecellemur |
| 2. Person Plural | praecelletis | praecellemini |
| 3. Person Plural | praecellent | praecellentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellarem | praecellarer |
| 2. Person Singular | praecellares | praecellarere, praecellareris |
| 3. Person Singular | praecellaret | praecellaretur |
| 1. Person Plural | praecellaremus | praecellaremur |
| 2. Person Plural | praecellaretis | praecellaremini |
| 3. Person Plural | praecellarent | praecellarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellaverim | — |
| 2. Person Singular | praecellaris, praecellaveris | — |
| 3. Person Singular | praecellaverit | — |
| 1. Person Plural | praecellaverimus | — |
| 2. Person Plural | praecellaveritis | — |
| 3. Person Plural | praecellaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecellavissem | — |
| 2. Person Singular | praecellavisses | — |
| 3. Person Singular | praecellavisset | — |
| 1. Person Plural | praecellavissemus | — |
| 2. Person Plural | praecellavissetis | — |
| 3. Person Plural | praecellavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | praecellare | praecellavisse |
| Passiv | praecellari, praecellarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praecella | praecellare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | praecellate | praecellamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praecellato | praecellator |
| 3. Person Singular | praecellato | praecellator |
| 2. Person Plural | praecellatote | — |
| 3. Person Plural | praecellanto | praecellantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecellata, praecellatum, praecellatus | praecellata, praecellatae, praecellati |
| Genitiv | praecellatae, praecellati | praecellatarum, praecellatorum |
| Dativ | praecellatae, praecellato | praecellatis |
| Akkusativ | praecellatam, praecellatum | praecellata, praecellatas, praecellatos |
| Ablativ | praecellata, praecellato | praecellatis |
| Vokativ | praecellata, praecellate, praecellatum | praecellata, praecellatae, praecellati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecellans | praecellantes, praecellantia |
| Genitiv | praecellantis | praecellantium, praecellantum |
| Dativ | praecellanti | praecellantibus |
| Akkusativ | praecellans, praecellantem | praecellantes, praecellantia |
| Ablativ | praecellante, praecellanti | praecellantibus |
| Vokativ | praecellans | praecellantes, praecellantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecellatura, praecellaturum, praecellaturus | praecellatura, praecellaturae, praecellaturi |
| Genitiv | praecellaturae, praecellaturi | praecellaturarum, praecellaturorum |
| Dativ | praecellaturae, praecellaturo | praecellaturis |
| Akkusativ | praecellaturam, praecellaturum | praecellatura, praecellaturas, praecellaturos |
| Ablativ | praecellatura, praecellaturo | praecellaturis |
| Vokativ | praecellatura, praecellature, praecellaturum | praecellatura, praecellaturae, praecellaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecellanda, praecellandum, praecellandus | praecellanda, praecellandae, praecellandi |
| Genitiv | praecellandae, praecellandi | praecellandarum, praecellandorum |
| Dativ | praecellandae, praecellando | praecellandis |
| Akkusativ | praecellandam, praecellandum | praecellanda, praecellandas, praecellandos |
| Ablativ | praecellanda, praecellando | praecellandis |
| Vokativ | praecellanda, praecellande, praecellandum | praecellanda, praecellandae, praecellandi |
152 (229) Formen für „praecellare“
