Formentabelle zu „praecavere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecaveo | praecaveor |
| 2. Person Singular | praecaves | praecavere, praecaveris, precavere |
| 3. Person Singular | praecavet | praecavetur |
| 1. Person Plural | praecavemus | praecavemur |
| 2. Person Plural | praecavetis | praecavemini |
| 3. Person Plural | praecavent | praecaventur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecavebam | praecavebar |
| 2. Person Singular | praecavebas | praecavebare, praecavebaris |
| 3. Person Singular | praecavebat | praecavebatur |
| 1. Person Plural | praecavebamus | praecavebamur |
| 2. Person Plural | praecavebatis | praecavebamini |
| 3. Person Plural | praecavebant | praecavebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecavebo | praecavebor |
| 2. Person Singular | praecavebis | praecavebere, praecaveberis |
| 3. Person Singular | praecavebit | praecavebitur |
| 1. Person Plural | praecavebimus | praecavebimur |
| 2. Person Plural | praecavebitis | praecavebimini |
| 3. Person Plural | praecavebunt | praecavebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecari, praecavi | — |
| 2. Person Singular | praecavisti | — |
| 3. Person Singular | praecavit | — |
| 1. Person Plural | praecavimus | — |
| 2. Person Plural | praecavistis | — |
| 3. Person Plural | praecavere, praecaverunt, precavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecaveram | — |
| 2. Person Singular | praecaveras | — |
| 3. Person Singular | praecaverat | — |
| 1. Person Plural | praecaveramus | — |
| 2. Person Plural | praecaveratis | — |
| 3. Person Plural | praecaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecavero, precaro | — |
| 2. Person Singular | praecaveris | — |
| 3. Person Singular | praecaverit | — |
| 1. Person Plural | praecaverimus | — |
| 2. Person Plural | praecaveritis | — |
| 3. Person Plural | praecaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecaveam | praecavear |
| 2. Person Singular | praecaveas | praecaveare, praecavearis |
| 3. Person Singular | praecaveat | praecaveatur |
| 1. Person Plural | praecaveamus | praecaveamur |
| 2. Person Plural | praecaveatis | praecaveamini |
| 3. Person Plural | praecaveant | praecaveantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecaverem | praecaverer |
| 2. Person Singular | praecaveres | praecaverere, praecavereris |
| 3. Person Singular | praecaueret | praecaveretur |
| 1. Person Plural | praecaveremus | praecaveremur |
| 2. Person Plural | praecaveretis | praecaveremini |
| 3. Person Plural | praecaverent | praecaverentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecaverim | — |
| 2. Person Singular | praecaveris | — |
| 3. Person Singular | praecaverit | — |
| 1. Person Plural | praecaverimus | — |
| 2. Person Plural | praecaveritis | — |
| 3. Person Plural | praecaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praecavissem | — |
| 2. Person Singular | praecavisses | — |
| 3. Person Singular | praecavisset | — |
| 1. Person Plural | praecavissemus | — |
| 2. Person Plural | praecavissetis | — |
| 3. Person Plural | praecavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praecave | praecavere, precavere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | praecavete | praecavemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praecaveto | praecavetor |
| 3. Person Singular | praecaveto | praecavetor |
| 2. Person Plural | praecavetote | — |
| 3. Person Plural | praecavento | praecaventor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecauta, praecautum, praecautus | praecauta, praecautae, praecauti |
| Genitiv | praecautae, praecauti | praecautarum, praecautorum |
| Dativ | praecautae, praecauto | praecautis |
| Akkusativ | praecautum, praecautam | praecauta, praecautas, praecautos |
| Ablativ | praecauta, praecauto | praecautis |
| Vokativ | praecauta, praecautum, praecaute | praecauta, praecautae, praecauti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecavens | praecaventes, praecaventia, precaventes |
| Genitiv | praecaventis | praecaventium, praecaventum |
| Dativ | praecaventi | praecaventibusque, praecaventibus |
| Akkusativ | praecavens, praecaventem | praecaventes, praecaventia, precaventes |
| Ablativ | praecavente, praecaventi | praecaventibusque, praecaventibus |
| Vokativ | praecavens | praecaventes, praecaventia, precaventes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecautura, praecauturum, praecauturus | praecautura, praecauturae, praecauturi |
| Genitiv | praecauturae, praecauturi | praecauturarum, praecauturorum |
| Dativ | praecauturae, praecauturo | praecauturis |
| Akkusativ | praecauturam, praecauturum | praecautura, praecauturas, praecauturos |
| Ablativ | praecautura, praecauturo | praecauturis |
| Vokativ | praecautura, praecauture, praecauturum | praecautura, praecauturae, praecauturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praecauendum, praecauenda, praecavendus | praecauenda, praecavendi, praecavendae |
| Genitiv | praecavendi, praecavendae | praecavendarum, praecavendorum |
| Dativ | praecavendae, praecavendo | praecavendis |
| Akkusativ | praecauendum, praecavendam | praecauenda, praecavendas, praecavendos |
| Ablativ | praecauenda, praecavendo | praecavendis |
| Vokativ | praecauendum, praecauenda, praecavende | praecauenda, praecavendi, praecavendae |
152 (240) Formen für „praecavere“
