Formentabelle zu „persuadere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuadebam | persuadebar |
| 2. Person Singular | persuadebas | persuadebare, persuadebaris |
| 3. Person Singular | persuadebat | persuadebatur |
| 1. Person Plural | persuadebamus | persuadebamur |
| 2. Person Plural | persuadebatis | persuadebamini |
| 3. Person Plural | persuadebant | persuadebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuadebo | persuadebor |
| 2. Person Singular | persuadebis | persuadebere, persuadeberis |
| 3. Person Singular | persuadebit | persuadebitur |
| 1. Person Plural | persuadebimus | persuadebimur |
| 2. Person Plural | persuadebitis | persuadebimini |
| 3. Person Plural | persuadebunt | persuadebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuasi | — |
| 2. Person Singular | persuasisti | — |
| 3. Person Singular | persuasit | — |
| 1. Person Plural | persuasimus | — |
| 2. Person Plural | persuasistis | — |
| 3. Person Plural | persuaserunt, persuasere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuaseram | — |
| 2. Person Singular | persuaseras | — |
| 3. Person Singular | persuaserat | — |
| 1. Person Plural | persuaseramus | — |
| 2. Person Plural | persuaseratis | — |
| 3. Person Plural | persuaserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuasero | — |
| 2. Person Singular | persuaseris | — |
| 3. Person Singular | persuaserit | — |
| 1. Person Plural | persuaserimus | — |
| 2. Person Plural | persuaseritis | — |
| 3. Person Plural | persuaserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuadeam | persuadear |
| 2. Person Singular | persuadeas | persuadeare, persuadearis |
| 3. Person Singular | persuadeat | persuadeatur |
| 1. Person Plural | persuadeamus | persuadeamur |
| 2. Person Plural | persuadeatis | persuadeamini |
| 3. Person Plural | persuadeant | persuadeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuaderem | persuaderer |
| 2. Person Singular | persuaderes | persuaderere, persuadereris |
| 3. Person Singular | persuaderet | persuaderetur |
| 1. Person Plural | persuaderemus | persuaderemur |
| 2. Person Plural | persuaderetis | persuaderemini |
| 3. Person Plural | persuaderent | persuaderentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuaserim | — |
| 2. Person Singular | persuaseris | — |
| 3. Person Singular | persuaserit | — |
| 1. Person Plural | persuaserimus | — |
| 2. Person Plural | persuaseritis | — |
| 3. Person Plural | persuaserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | persuasissem | — |
| 2. Person Singular | persuasisses | — |
| 3. Person Singular | persuasisset | — |
| 1. Person Plural | persuasissemus | — |
| 2. Person Plural | persuasissetis | — |
| 3. Person Plural | persuasissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | persuade | persuadere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | persuadete | persuademini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | persuadeto | persuadetor |
| 3. Person Singular | persuadeto | persuadetor |
| 2. Person Plural | persuadetote | — |
| 3. Person Plural | persuadento | persuadentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | persuasum, persuasa, persuasus | persuasi, persuasa, persuasae |
| Genitiv | persuasi, persuasae | persuasarum, persuasorum |
| Dativ | persuasae, persuaso | persuasissimum, persuasis |
| Akkusativ | persuasum, persuasam | persuasa, persuasas, persuasos |
| Ablativ | persuasa, persuaso | persuasissimum, persuasis |
| Vokativ | persuasum, persuasa, persuase | persuasi, persuasa, persuasae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | persuadens | persuadentes, persuadentia |
| Genitiv | persuadentis | persuadentium, persuadentum |
| Dativ | persuadenti | persuadentibus |
| Akkusativ | persuadens, persuadentem | persuadentes, persuadentia |
| Ablativ | persuadente, persuadenti | persuadentibus |
| Vokativ | persuadens | persuadentes, persuadentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | persuasurum, persuasura, persuasurus | persuasura, persuasurae, persuasuri |
| Genitiv | persuasurae, persuasuri | persuasurarum, persuasurorum |
| Dativ | persuasurae, persuasuro | persuasuris |
| Akkusativ | persuasurum, persuasuram | persuasuros, persuasura, persuasuras |
| Ablativ | persuasura, persuasuro | persuasuris |
| Vokativ | persuasurum, persuasura, persuasure | persuasura, persuasurae, persuasuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | persuadendum, persuadenda, persuadendus | persuadenda, persuadendae, persuadendi |
| Genitiv | persuadendae, persuadendi | persuadendarum, persuadendorum |
| Dativ | persuadendo, persuadendae | persuadendis |
| Akkusativ | persuadendum, persuadendam | persuadenda, persuadendas, persuadendos |
| Ablativ | persuadendo, persuadenda | persuadendis |
| Vokativ | persuadendum, persuadenda, persuadende | persuadenda, persuadendae, persuadendi |
Substantiv
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
164 (248) Formen für „persuadere“