Formentabelle zu „permiscere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permisceo | permisceor |
| 2. Person Singular | permisces | permiscere, permisceris |
| 3. Person Singular | permiscet | permiscetur |
| 1. Person Plural | permiscemus | permiscemur |
| 2. Person Plural | permiscetis | permiscemini |
| 3. Person Plural | permiscent | permiscentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscebam | permiscebar |
| 2. Person Singular | permiscebas | permiscebare, permiscebaris |
| 3. Person Singular | permiscebat | permiscebatur |
| 1. Person Plural | permiscebamus | permiscebamur |
| 2. Person Plural | permiscebatis | permiscebamini |
| 3. Person Plural | permiscebant | permiscebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscebo | permiscebor |
| 2. Person Singular | permiscebis | permiscebere, permisceberis |
| 3. Person Singular | permiscebit | permiscebitur |
| 1. Person Plural | permiscebimus | permiscebimur |
| 2. Person Plural | permiscebitis | permiscebimini |
| 3. Person Plural | permiscebunt | permiscebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscui | — |
| 2. Person Singular | permiscuisti | — |
| 3. Person Singular | permiscuit | — |
| 1. Person Plural | permiscuimus | — |
| 2. Person Plural | permiscuistis | — |
| 3. Person Plural | permiscuere, permiscuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscueram | — |
| 2. Person Singular | permiscueras | — |
| 3. Person Singular | permiscuerat | — |
| 1. Person Plural | permiscueramus | — |
| 2. Person Plural | permiscueratis | — |
| 3. Person Plural | permiscuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscuero | — |
| 2. Person Singular | permiscueris | — |
| 3. Person Singular | permiscuerit | — |
| 1. Person Plural | permiscuerimus | — |
| 2. Person Plural | permiscueritis | — |
| 3. Person Plural | permiscuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permisceam | permiscear |
| 2. Person Singular | permisceas | permisceare, permiscearis |
| 3. Person Singular | permisceat | permisceatur |
| 1. Person Plural | permisceamus | permisceamur |
| 2. Person Plural | permisceatis | permisceamini |
| 3. Person Plural | permisceant | permisceantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscerem | permiscerer |
| 2. Person Singular | permisceres | permiscerere, permiscereris |
| 3. Person Singular | permisceret | permisceretur |
| 1. Person Plural | permisceremus | permisceremur |
| 2. Person Plural | permisceretis | permisceremini |
| 3. Person Plural | permiscerent | permiscerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscuerim | — |
| 2. Person Singular | permiscueris | — |
| 3. Person Singular | permiscuerit | — |
| 1. Person Plural | permiscuerimus | — |
| 2. Person Plural | permiscueritis | — |
| 3. Person Plural | permiscuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | permiscuissem | — |
| 2. Person Singular | permiscuisses | — |
| 3. Person Singular | permiscuisset | — |
| 1. Person Plural | permiscuissemus | — |
| 2. Person Plural | permiscuissetis | — |
| 3. Person Plural | permiscuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | permisce | permiscere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | permiscete | permiscemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | permisceto | permiscetor |
| 3. Person Singular | permisceto | permiscetor |
| 2. Person Plural | permiscetote | — |
| 3. Person Plural | permiscento | permiscentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | permixtus, permixtum, permixta, inordinatapermixta | permixti, permixta, permixtae, inordinatapermixta |
| Genitiv | permixti, permixtae | permixtarum, permixtorum |
| Dativ | permixto, permixtae | permixtis |
| Akkusativ | permixtam, permixtum | permixtos, permixta, inordinatapermixta, permixtas |
| Ablativ | permixta, permixto, inordinatapermixta | permixtis |
| Vokativ | permixta, permixtum, permixte, inordinatapermixta | permixti, permixta, permixtae, inordinatapermixta |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | permixtura, permixturum, permixturus | permixtura, permixturae, permixturi |
| Genitiv | permixturae, permixturi | permixturarum, permixturorum |
| Dativ | permixturae, permixturo | permixturis |
| Akkusativ | permixturam, permixturum | permixtura, permixturas, permixturos |
| Ablativ | permixtura, permixturo | permixturis |
| Vokativ | permixtura, permixture, permixturum | permixtura, permixturae, permixturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | permiscenda, permiscendum, permiscendus | permiscenda, permiscendae, permiscendi |
| Genitiv | permiscendae, permiscendi | permiscendarum, permiscendorum |
| Dativ | permiscendae, permiscendo | permiscendis |
| Akkusativ | permiscendam, permiscendum | permiscenda, permiscendas, permiscendos |
| Ablativ | permiscenda, permiscendo | permiscendis |
| Vokativ | permiscenda, permiscende, permiscendum | permiscenda, permiscendae, permiscendi |
152 (234) Formen für „permiscere“