Formentabelle zu „perhibere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibebam | perhibebar |
| 2. Person Singular | perhibebas | perhibebare, perhibebaris |
| 3. Person Singular | perhibebat | perhibebatur |
| 1. Person Plural | perhibebamus | perhibebamur |
| 2. Person Plural | perhibebatis | perhibebamini |
| 3. Person Plural | perhibebant | perhibebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibebo | perhibebor |
| 2. Person Singular | perhibebis | perhibebere, perhibeberis |
| 3. Person Singular | perhibebit | perhibebitur |
| 1. Person Plural | perhibebimus | perhibebimur |
| 2. Person Plural | perhibebitis | perhibebimini |
| 3. Person Plural | perhibebunt | perhibebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibui | — |
| 2. Person Singular | perhibuisti | — |
| 3. Person Singular | perhibuit | — |
| 1. Person Plural | perhibuimus | — |
| 2. Person Plural | perhibuistis | — |
| 3. Person Plural | perhibuerunt, perhibuere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibueram | — |
| 2. Person Singular | perhibueras | — |
| 3. Person Singular | perhibuerat | — |
| 1. Person Plural | perhibueramus | — |
| 2. Person Plural | perhibueratis | — |
| 3. Person Plural | perhibuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibuero | — |
| 2. Person Singular | perhibueris | — |
| 3. Person Singular | perhibuerit | — |
| 1. Person Plural | perhibuerimus | — |
| 2. Person Plural | perhibueritis | — |
| 3. Person Plural | perhibuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibeam | perhibear |
| 2. Person Singular | perhibeas | perhibeare, perhibearis |
| 3. Person Singular | perhibeat | perhibeatur |
| 1. Person Plural | perhibeamus | perhibeamur |
| 2. Person Plural | perhibeatis | perhibeamini |
| 3. Person Plural | perhibeant | perhibeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhiberem | perhiberer |
| 2. Person Singular | perhiberes | perhiberere, perhibereris |
| 3. Person Singular | perhiberet | perhiberetur |
| 1. Person Plural | perhiberemus | perhiberemur |
| 2. Person Plural | perhiberetis | perhiberemini |
| 3. Person Plural | perhiberent | perhiberentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibuerim | — |
| 2. Person Singular | perhibueris | — |
| 3. Person Singular | perhibuerit | — |
| 1. Person Plural | perhibuerimus | — |
| 2. Person Plural | perhibueritis | — |
| 3. Person Plural | perhibuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perhibuissem | — |
| 2. Person Singular | perhibuisses | — |
| 3. Person Singular | perhibuisset | — |
| 1. Person Plural | perhibuissemus | — |
| 2. Person Plural | perhibuissetis | — |
| 3. Person Plural | perhibuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | perhibere | perhibuisse |
| Passiv | perhiberi, perhiberier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | perhibe | perhibere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | perhibete | perhibemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | perhibeto | perhibetor |
| 3. Person Singular | perhibeto | perhibetor |
| 2. Person Plural | perhibetote | — |
| 3. Person Plural | perhibento | perhibentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perhibita, perhibitum, perhibitus | perhibita, perhibitae, perhibiti |
| Genitiv | perhibitae, perhibiti | perhibitarum, perhibitorum |
| Dativ | perhibitae, perhibito | perhibitis |
| Akkusativ | perhibitam, perhibitum | perhibita, perhibitas, perhibitos |
| Ablativ | perhibita, perhibito | perhibitis |
| Vokativ | perhibita, perhibite, perhibitum | perhibita, perhibitae, perhibiti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perhibens | perhibentes, perhibentia |
| Genitiv | perhibentis | perhibentium, perhibentum |
| Dativ | perhibenti | perhibentibus |
| Akkusativ | perhibens, perhibentem | perhibentes, perhibentia |
| Ablativ | perhibente, perhibenti | perhibentibus |
| Vokativ | perhibens | perhibentes, perhibentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perhibitura, perhibiturum, perhibiturus | perhibitura, perhibiturae, perhibituri |
| Genitiv | perhibiturae, perhibituri | perhibiturarum, perhibiturorum |
| Dativ | perhibiturae, perhibituro | perhibituris |
| Akkusativ | perhibituram, perhibiturum | perhibitura, perhibituras, perhibituros |
| Ablativ | perhibitura, perhibituro | perhibituris |
| Vokativ | perhibitura, perhibiture, perhibiturum | perhibitura, perhibiturae, perhibituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perhibenda, perhibendum, perhibendus | perhibenda, perhibendae, perhibendi |
| Genitiv | perhibendae, perhibendi | perhibendarum, perhibendorum |
| Dativ | perhibendae, perhibendo | perhibendis |
| Akkusativ | perhibendam, perhibendum | perhibenda, perhibendas, perhibendos |
| Ablativ | perhibenda, perhibendo | perhibendis |
| Vokativ | perhibenda, perhibende, perhibendum | perhibenda, perhibendae, perhibendi |
152 (225) Formen für „perhibere“