Formentabelle zu „perequitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequito | perequitor |
| 2. Person Singular | perequitas | perequitare, perequitaris |
| 3. Person Singular | perequitat | perequitatur |
| 1. Person Plural | perequitamus | perequitamur |
| 2. Person Plural | perequitatis | perequitamini |
| 3. Person Plural | perequitant | perequitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitabam | perequitabar |
| 2. Person Singular | perequitabas | perequitabare, perequitabaris |
| 3. Person Singular | perequitabat | perequitabatur |
| 1. Person Plural | perequitabamus | perequitabamur |
| 2. Person Plural | perequitabatis | perequitabamini |
| 3. Person Plural | perequitabant | perequitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitabo | perequitabor |
| 2. Person Singular | perequitabis | perequitabere, perequitaberis |
| 3. Person Singular | perequitabit | perequitabitur |
| 1. Person Plural | perequitabimus | perequitabimur |
| 2. Person Plural | perequitabitis | perequitabimini |
| 3. Person Plural | perequitabunt | perequitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitavi | — |
| 2. Person Singular | perequitavisti | — |
| 3. Person Singular | perequitavit | — |
| 1. Person Plural | perequitavimus | — |
| 2. Person Plural | perequitavistis | — |
| 3. Person Plural | perequitare, perequitavere, perequitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitaveram | — |
| 2. Person Singular | perequitaveras | — |
| 3. Person Singular | perequitaverat | — |
| 1. Person Plural | perequitaveramus | — |
| 2. Person Plural | perequitaveratis | — |
| 3. Person Plural | perequitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitavero | — |
| 2. Person Singular | perequitaris, perequitaveris | — |
| 3. Person Singular | perequitaverit | — |
| 1. Person Plural | perequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | perequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | perequitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitem | perequiter |
| 2. Person Singular | perequites | perequitere, perequiteris |
| 3. Person Singular | perequitet | perequitetur |
| 1. Person Plural | perequitemus | perequitemur |
| 2. Person Plural | perequitetis | perequitemini |
| 3. Person Plural | perequitent | perequitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitarem | perequitarer |
| 2. Person Singular | perequitares | perequitarere, perequitareris |
| 3. Person Singular | perequitaret | perequitaretur |
| 1. Person Plural | perequitaremus | perequitaremur |
| 2. Person Plural | perequitaretis | perequitaremini |
| 3. Person Plural | perequitarent | perequitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitaverim | — |
| 2. Person Singular | perequitaris, perequitaveris | — |
| 3. Person Singular | perequitaverit | — |
| 1. Person Plural | perequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | perequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | perequitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | perequitavissem | — |
| 2. Person Singular | perequitavisses | — |
| 3. Person Singular | perequitasset, perequitavisset | — |
| 1. Person Plural | perequitavissemus | — |
| 2. Person Plural | perequitavissetis | — |
| 3. Person Plural | perequitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | perequitare | perequitavisse |
| Passiv | perequitari, perequitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | perequita | perequitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | perequitate | perequitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | perequitato | perequitator |
| 3. Person Singular | perequitato | perequitator |
| 2. Person Plural | perequitatote | — |
| 3. Person Plural | perequitanto | perequitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perequitata, perequitatum, perequitatus | perequitata, perequitatae, perequitati |
| Genitiv | perequitatae, perequitati | perequitatarum, perequitatorum |
| Dativ | perequitatae, perequitato | perequitatis |
| Akkusativ | perequitatam, perequitatum | perequitata, perequitatas, perequitatos |
| Ablativ | perequitata, perequitato | perequitatis |
| Vokativ | perequitata, perequitate, perequitatum | perequitata, perequitatae, perequitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perequitans | perequitantes, perequitantia |
| Genitiv | perequitantis | perequitantium, perequitantum |
| Dativ | perequitanti | perequitantibus |
| Akkusativ | perequitans, perequitantem | perequitantes, perequitantia |
| Ablativ | perequitante, perequitanti | perequitantibus |
| Vokativ | perequitans | perequitantes, perequitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perequitatura, perequitaturum, perequitaturus | perequitatura, perequitaturae, perequitaturi |
| Genitiv | perequitaturae, perequitaturi | perequitaturarum, perequitaturorum |
| Dativ | perequitaturae, perequitaturo | perequitaturis |
| Akkusativ | perequitaturam, perequitaturum | perequitatura, perequitaturas, perequitaturos |
| Ablativ | perequitatura, perequitaturo | perequitaturis |
| Vokativ | perequitatura, perequitature, perequitaturum | perequitatura, perequitaturae, perequitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | perequitanda, perequitandum, perequitandus | perequitanda, perequitandae, perequitandi |
| Genitiv | perequitandae, perequitandi | perequitandarum, perequitandorum |
| Dativ | perequitandae, perequitando | perequitandis |
| Akkusativ | perequitandam, perequitandum | perequitanda, perequitandas, perequitandos |
| Ablativ | perequitanda, perequitando | perequitandis |
| Vokativ | perequitanda, perequitande, perequitandum | perequitanda, perequitandae, perequitandi |
152 (229) Formen für „perequitare“