Formentabelle zu „parare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | paro, parochius, paromia, parosidad, viviparo | paror |
| 2. Person Singular | paras, parasideis, parasitor | parare, pararis |
| 3. Person Singular | parat, paratusque, parataeque, paratitur, paratories | paratur |
| 1. Person Plural | paramus | paramur |
| 2. Person Plural | paratis | paramini |
| 3. Person Plural | parant | parantur, paranturcorpore |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | parabam | parabar |
| 2. Person Singular | parabas | parabare, parabaris |
| 3. Person Singular | parabat | parabatur |
| 1. Person Plural | parabamus | parabamur |
| 2. Person Plural | parabatis | parabamini |
| 3. Person Plural | parabant | parabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | parabo | parabor |
| 2. Person Singular | parabis | parabere, paraberis |
| 3. Person Singular | parabit | parabitur |
| 1. Person Plural | parabimus | parabimur |
| 2. Person Plural | parabitis | parabimini |
| 3. Person Plural | parabunt | parabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | paraveram, pararam | — |
| 2. Person Singular | paraveras | — |
| 3. Person Singular | parauerat, pararat | — |
| 1. Person Plural | paraveramus | — |
| 2. Person Plural | paraveratis | — |
| 3. Person Plural | paraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | paravero | — |
| 2. Person Singular | pararis, paraueris | — |
| 3. Person Singular | parauerit, pararit | — |
| 1. Person Plural | paraverimus | — |
| 2. Person Plural | paraveritis | — |
| 3. Person Plural | paraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | parem, opiparem, asparem | parer |
| 2. Person Singular | pares, opipares, interpares, sppares | parere, imparere, pareris |
| 3. Person Singular | paret, pared | paretur |
| 1. Person Plural | paremus, paremos | paremur |
| 2. Person Plural | deisparetis, paretis | paremini |
| 3. Person Plural | parent, parentaliorum, parentilla | parentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | pararem | pararer |
| 2. Person Singular | parares | pararere, parareris |
| 3. Person Singular | pararet | pararetur |
| 1. Person Plural | pararemus | pararemur |
| 2. Person Plural | pararetis | pararemini |
| 3. Person Plural | pararent | pararentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | pararim, paraverim | — |
| 2. Person Singular | pararis, paraueris | — |
| 3. Person Singular | parauerit, pararit | — |
| 1. Person Plural | paraverimus | — |
| 2. Person Plural | paraveritis | — |
| 3. Person Plural | paraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | parassem, paravissem | — |
| 2. Person Singular | paravisses | — |
| 3. Person Singular | parauisset, parasset | — |
| 1. Person Plural | paravissemus | — |
| 2. Person Plural | paravissetis | — |
| 3. Person Plural | parassent, paravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | para, parabellum, paraceltum, paradigma, paradigmata, parastichis, paravitare, paravitate, parha, plasmopara | parare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | parate | paramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | parato | parator |
| 3. Person Singular | parato | parator |
| 2. Person Plural | paratote | — |
| 3. Person Plural | paranto | parantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | parata, paratus, paratum, paciparatum, paradus, paratumtibi | parati, parata, paratae, paratibus, paratiusque |
| Genitiv | parati, paratae, paratibus, paratiusque | paratarum, paratorum |
| Dativ | parato, paratae | paratis |
| Akkusativ | paratum, paratam, paciparatum, paratumtibi | paratos, parata, paratas |
| Ablativ | parata, parato | paratis |
| Vokativ | parata, paratum, parate, paciparatum, paratumtibi | parati, parata, paratae, paratibus, paratiusque |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | paraturus, paratura, paraturum | paraturi, paratura, paraturae |
| Genitiv | paraturi, paraturae | paraturarum, paraturorum |
| Dativ | paraturae, paraturo | paraturis |
| Akkusativ | paraturam, paraturum | paraturos, paratura, paraturas |
| Ablativ | paratura, paraturo | paraturis |
| Vokativ | paratura, parature, paraturum | paraturi, paratura, paraturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | parandum, paranda, imparandum, parandus | paranda, parandi, parandae |
| Genitiv | parandi, parandae | parandarum, parandorum |
| Dativ | parando, parandae | parandis |
| Akkusativ | parandam, parandum, imparandum | paranda, parandas, parandos |
| Ablativ | parando, paranda | parandis |
| Vokativ | paranda, parandum, imparandum, parande | paranda, parandi, parandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | paratio | partiones |
| Genitiv | parii | — |
| Dativ | paritio | pariis |
| Akkusativ | — | partiones |
| Ablativ | paritio | pariis |
| Vokativ | paratio | partiones |
Adjektiv
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Adverb
| | Grundform |
|---|
| Positiv | paride |
| Komparativ | — |
| Superlativ | — |
169 (346) Formen für „parare“