Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „oppugnare“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugno	oppugnor
2. Person Singular	oppugnas	oppugnare, oppugnaris
3. Person Singular	oppugnat, oppugnatorias	oppugnatur
1. Person Plural	oppugnamus	oppugnamur
2. Person Plural	oppugnatis	oppugnamini
3. Person Plural	oppugnant, obpugnant	oppugnantur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnabam	oppugnabar
2. Person Singular	oppugnabas	oppugnabare, oppugnabaris
3. Person Singular	oppugnabat	oppugnabatur
1. Person Plural	oppugnabamus	oppugnabamur
2. Person Plural	oppugnabatis	oppugnabamini
3. Person Plural	oppugnabant, obpugnabant	oppugnabantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnabo	oppugnabor
2. Person Singular	oppugnabis	oppugnabere, oppugnaberis
3. Person Singular	oppugnabit	oppugnabitur
1. Person Plural	oppugnabimus, oppugnarimus	oppugnabimur
2. Person Plural	oppugnabitis	oppugnabimini
3. Person Plural	oppugnabunt	oppugnabuntur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnavi	—
2. Person Singular	oppugnavisti	—
3. Person Singular	oppugnauit	—
1. Person Plural	oppugnavimus	—
2. Person Plural	oppugnavistis	—
3. Person Plural	oppugnarunt, oppugnare, oppugnavere, oppugnaverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnaveram	—
2. Person Singular	oppugnaveras	—
3. Person Singular	oppugnaverat	—
1. Person Plural	oppugnaveramus	—
2. Person Plural	oppugnaveratis	—
3. Person Plural	oppugnaverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnavero	—
2. Person Singular	oppugnaris, oppugnaveris	—
3. Person Singular	oppugnarit, oppugnaverit	—
1. Person Plural	oppugnaverimus	—
2. Person Plural	oppugnaveritis	—
3. Person Plural	oppugnauerint, oppugnarint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnem	oppugner
2. Person Singular	oppugnes	oppugnere, oppugneris
3. Person Singular	oppugnet	oppugnetur
1. Person Plural	oppugnemus	oppugnemur
2. Person Plural	oppugnetis	oppugnemini
3. Person Plural	oppugnent	oppugnentur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnarem	oppugnarer
2. Person Singular	oppugnares	oppugnarere, oppugnareris
3. Person Singular	oppugnaret	oppugnaretur
1. Person Plural	oppugnaremus	oppugnaremur
2. Person Plural	oppugnaretis	oppugnaremini
3. Person Plural	oppugnarent	oppugnarentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnaverim	—
2. Person Singular	oppugnaris, oppugnaveris	—
3. Person Singular	oppugnarit, oppugnaverit	—
1. Person Plural	oppugnarimus, oppugnaverimus	—
2. Person Plural	oppugnaveritis	—
3. Person Plural	oppugnauerint, oppugnarint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	oppugnavissem	—
2. Person Singular	oppugnavisses	—
3. Person Singular	oppugnasset, oppugnavisset	—
1. Person Plural	oppugnavissemus	—
2. Person Plural	oppugnassetis, oppugnavissetis	—
3. Person Plural	oppugnassent, oppugnavissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	oppugnare	oppugnavisse
Passiv	oppugnari, oppugnarier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	oppugna	oppugnare
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	oppugnate	oppugnamini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	oppugnato, oppugnatoreis	oppugnatoriis, oppugnator
3. Person Singular	oppugnato, oppugnatoreis	oppugnatoriis, oppugnator
2. Person Plural	oppugnatote	—
3. Person Plural	oppugnanto	oppugnantor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	oppugnata, oppugnatus, oppugnatum, obpugnatum, opugnata	oppugnata, oppugnatae, oppugnati, opugnata
Genitiv	oppugnatae, oppugnati	oppugnatarum, oppugnatorum
Dativ	oppugnatae, oppugnato, oppugnatoreis	oppugnatis
Akkusativ	oppugnatum, oppugnatam, obpugnatum	oppugnata, oppugnatas, oppugnatos, opugnata
Ablativ	oppugnata, oppugnato, oppugnatoreis, opugnata	oppugnatis
Vokativ	oppugnata, oppugnatum, obpugnatum, oppugnate, opugnata	oppugnata, oppugnatae, oppugnati, opugnata

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	oppugnans	oppugnantes, oppugnantia
Genitiv	oppugnantis	obpugnantium, oppugnantium, oppugnantum
Dativ	oppugnanti	oppugnantibus, obpugnantibus
Akkusativ	oppugnantem, oppugnans	oppugnantes, oppugnantia
Ablativ	oppugnante, oppugnanti	oppugnantibus, obpugnantibus
Vokativ	oppugnans	oppugnantes, oppugnantia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	oppugnaturus, oppugnaturum, oppugnatura	oppugnaturi, oppugnatura, oppugnaturae
Genitiv	oppugnaturi, oppugnaturae	oppugnaturarum, oppugnaturorum
Dativ	oppugnaturae, oppugnaturo	oppugnaturis
Akkusativ	oppugnaturum, oppugnaturam	oppugnaturos, oppugnatura, oppugnaturas
Ablativ	oppugnatura, oppugnaturo	oppugnaturis
Vokativ	oppugnaturum, oppugnatura, oppugnature	oppugnaturi, oppugnatura, oppugnaturae

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	oppugnandum, oppugnanda, obpugnandum, oppugnandus	oppugnanda, oppugnandi, oppugnandae
Genitiv	oppugnandae, oppugnandi	oppugnandarum, oppugnandorum
Dativ	oppugnando, oppugnandae	oppugnandis
Akkusativ	oppugnandam, oppugnandum, obpugnandum	oppugnanda, oppugnandas, oppugnandos
Ablativ	oppugnanda, oppugnando	oppugnandis
Vokativ	oppugnandum, oppugnanda, obpugnandum, oppugnande	oppugnanda, oppugnandi, oppugnandae

Adjektiv

Positiv
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	oppugnatoriis
Akkusativ	—	oppugnatorias
Ablativ	oppugnace	oppugnatoriis
Vokativ	—	—

Komparativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Superlativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

156 (270) Formen für „oppugnare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum