Formentabelle zu „oportere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oporteo | oporteor |
| 2. Person Singular | oportes | oportere, oporteris |
| 3. Person Singular | oportet, nascioportet | oportetur |
| 1. Person Plural | oportemus | oportemur |
| 2. Person Plural | oportetis | oportemini |
| 3. Person Plural | oportent | oportentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportebam | oportebar |
| 2. Person Singular | oportebas | oportebare, oportebaris |
| 3. Person Singular | oportebat, opportebat | oportebatur |
| 1. Person Plural | oportebamus | oportebamur |
| 2. Person Plural | oportebatis | oportebamini |
| 3. Person Plural | oportebant | oportebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportebo | oportebor |
| 2. Person Singular | oportebis | oportebere, oporteberis |
| 3. Person Singular | oportebit | oportebitur |
| 1. Person Plural | oportebimus | oportebimur |
| 2. Person Plural | oportebitis | oportebimini |
| 3. Person Plural | oportebunt | oportebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportui | — |
| 2. Person Singular | oportuisti | — |
| 3. Person Singular | oportuit, opportuit | — |
| 1. Person Plural | oportuimus | — |
| 2. Person Plural | oportuistis | — |
| 3. Person Plural | oportuere, oportuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportueram | — |
| 2. Person Singular | oportueras | — |
| 3. Person Singular | oportuerat | — |
| 1. Person Plural | oportueramus | — |
| 2. Person Plural | oportueratis | — |
| 3. Person Plural | oportuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportuero | — |
| 2. Person Singular | oportueris | — |
| 3. Person Singular | oportuerit | — |
| 1. Person Plural | oportuerimus | — |
| 2. Person Plural | oportueritis | — |
| 3. Person Plural | oportuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oporteam | oportear |
| 2. Person Singular | oporteas | oporteare, oportearis |
| 3. Person Singular | oporteat | oporteatur |
| 1. Person Plural | oporteamus | oporteamur |
| 2. Person Plural | oporteatis | oporteamini |
| 3. Person Plural | oporteant | oporteantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oporterem | oporterer |
| 2. Person Singular | oporteres | oporterere, oportereris |
| 3. Person Singular | oporteret, opporteret | oporteretur |
| 1. Person Plural | oporteremus | oporteremur |
| 2. Person Plural | oporteretis | oporteremini |
| 3. Person Plural | oporterent | oporterentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportuerim | — |
| 2. Person Singular | oportueris | — |
| 3. Person Singular | oportuerit | — |
| 1. Person Plural | oportuerimus | — |
| 2. Person Plural | oportueritis | — |
| 3. Person Plural | oportuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oportuissem | — |
| 2. Person Singular | oportuisses | — |
| 3. Person Singular | oportuisset | — |
| 1. Person Plural | oportuissemus | — |
| 2. Person Plural | oportuissetis | — |
| 3. Person Plural | oportuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | oporte | oportere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | oportete | oportemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | oporteto | oportetor |
| 3. Person Singular | oporteto | oportetor |
| 2. Person Plural | oportetote | — |
| 3. Person Plural | oportento | oportentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oportuita, oportuitum, oportuitus | oportuita, oportuitae, oportuiti |
| Genitiv | oportuitae, oportuiti | oportuitarum, oportuitorum |
| Dativ | oportuitae, oportuito | oportuitis |
| Akkusativ | oportuitam, oportuitum | oportuita, oportuitas, oportuitos |
| Ablativ | oportuita, oportuito | oportuitis |
| Vokativ | oportuita, oportuite, oportuitum | oportuita, oportuitae, oportuiti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oportens | oportentes, oportentia |
| Genitiv | oportentis | oportentium, oportentum |
| Dativ | oportenti | oportentibus |
| Akkusativ | oportens, oportentem | oportentes, oportentia |
| Ablativ | oportente, oportenti | oportentibus |
| Vokativ | oportens | oportentes, oportentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oportuitura, oportuiturum, oportuiturus | oportuitura, oportuiturae, oportuituri |
| Genitiv | oportuiturae, oportuituri | oportuiturarum, oportuiturorum |
| Dativ | oportuiturae, oportuituro | oportuituris |
| Akkusativ | oportuituram, oportuiturum | oportuitura, oportuituras, oportuituros |
| Ablativ | oportuitura, oportuituro | oportuituris |
| Vokativ | oportuitura, oportuiture, oportuiturum | oportuitura, oportuiturae, oportuituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oportenda, oportendum, oportendus | oportenda, oportendae, oportendi |
| Genitiv | oportendae, oportendi | oportendarum, oportendorum |
| Dativ | oportendae, oportendo | oportendis |
| Akkusativ | oportendam, oportendum | oportenda, oportendas, oportendos |
| Ablativ | oportenda, oportendo | oportendis |
| Vokativ | oportenda, oportende, oportendum | oportenda, oportendae, oportendi |
152 (229) Formen für „oportere“