Formentabelle zu „onerare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | onerabam | onerabar |
| 2. Person Singular | onerabas | onerabare, onerabaris |
| 3. Person Singular | onerabat | onerabatur |
| 1. Person Plural | onerabamus | onerabamur |
| 2. Person Plural | onerabatis | onerabamini |
| 3. Person Plural | onerabant | onerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | onerabo | onerabor |
| 2. Person Singular | onerabis | onerabere, oneraberis |
| 3. Person Singular | onerabit | onerabitur |
| 1. Person Plural | onerabimus | onerabimur |
| 2. Person Plural | onerabitis | onerabimini |
| 3. Person Plural | onerabunt | onerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oneravi | — |
| 2. Person Singular | onerasti, oneravisti | — |
| 3. Person Singular | oneravit | — |
| 1. Person Plural | oneravimus | — |
| 2. Person Plural | oneravistis | — |
| 3. Person Plural | onerarunt, onerare, oneravere, oneraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oneraveram | — |
| 2. Person Singular | oneraveras | — |
| 3. Person Singular | onerarat, oneraverat | — |
| 1. Person Plural | oneraveramus | — |
| 2. Person Plural | oneraveratis | — |
| 3. Person Plural | onerarant, oneraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oneravero | — |
| 2. Person Singular | oneraris, oneraveris | — |
| 3. Person Singular | oneraverit | — |
| 1. Person Plural | oneraverimus | — |
| 2. Person Plural | oneraveritis | — |
| 3. Person Plural | oneraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | onerem | onerer |
| 2. Person Singular | oneres | onerere, onereris |
| 3. Person Singular | oneret | oneretur |
| 1. Person Plural | oneremus | oneremur |
| 2. Person Plural | oneretis | oneremini |
| 3. Person Plural | onerent | onerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | onerarem | onerarer |
| 2. Person Singular | onerares | onerarere, onerareris |
| 3. Person Singular | oneraret | oneraretur |
| 1. Person Plural | oneraremus | oneraremur |
| 2. Person Plural | oneraretis | oneraremini |
| 3. Person Plural | onerarent | onerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oneraverim | — |
| 2. Person Singular | oneraris, oneraveris | — |
| 3. Person Singular | oneraverit | — |
| 1. Person Plural | oneraverimus | — |
| 2. Person Plural | oneraveritis | — |
| 3. Person Plural | oneraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oneravissem | — |
| 2. Person Singular | oneravisses | — |
| 3. Person Singular | onerasset, oneravisset | — |
| 1. Person Plural | oneravissemus | — |
| 2. Person Plural | oneravissetis | — |
| 3. Person Plural | oneravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | onera | onerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | onerate | oneramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | onerato | onerator |
| 3. Person Singular | onerato | onerator |
| 2. Person Plural | oneratote | — |
| 3. Person Plural | oneranto | onerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oneratus, onerata, oneratum | onerati, onerata, oneratae |
| Genitiv | onerati, oneratae | oneratarum, oneratorum |
| Dativ | oneratae, onerato | oneratis |
| Akkusativ | oneratum, oneratam | oneratas, oneratos, onerataque, onerata |
| Ablativ | onerata, onerato | oneratis |
| Vokativ | oneratum, onerata, onerate | onerati, onerataque, onerata, oneratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | onerans | onerantes, onerantia |
| Genitiv | onerantis | onerantium, onerantum |
| Dativ | oneranti | onerantibus |
| Akkusativ | onerans, onerantem | onerantes, onerantia |
| Ablativ | onerante, oneranti | onerantibus |
| Vokativ | onerans | onerantes, onerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oneratura, oneraturum, oneraturus | oneratura, oneraturae, oneraturi |
| Genitiv | oneraturae, oneraturi | oneraturarum, oneraturorum |
| Dativ | oneraturae, oneraturo | oneraturis |
| Akkusativ | oneraturam, oneraturum | oneraturos, oneratura, oneraturas |
| Ablativ | oneratura, oneraturo | oneraturis |
| Vokativ | oneratura, onerature, oneraturum | oneratura, oneraturae, oneraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | onerandum, oneranda, onerandus | onerandae, onerandi, oneranda |
| Genitiv | onerandae, onerandi | onerandarum, onerandorum |
| Dativ | onerandae, onerando | onerandis |
| Akkusativ | onerandum, onerandam | onerandas, oneranda, onerandos |
| Ablativ | oneranda, onerando | onerandis |
| Vokativ | onerandum, oneranda, onerande | onerandae, onerandi, oneranda |
152 (255) Formen für „onerare“