Formentabelle zu „omittere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omitto | omittor |
| 2. Person Singular | omittis | omitteris |
| 3. Person Singular | omittit | omittitur |
| 1. Person Plural | omittimus | omittimur |
| 2. Person Plural | omittitis | omittimini |
| 3. Person Plural | omittunt | omittuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omittebam | omittebar |
| 2. Person Singular | omittebas | omittebare, omittebaris |
| 3. Person Singular | omittebat | omittebatur |
| 1. Person Plural | omittebamus | omittebamur |
| 2. Person Plural | omittebatis | omittebamini |
| 3. Person Plural | omittebant | omittebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omittam | omittar |
| 2. Person Singular | omittes | omittere, omitteris |
| 3. Person Singular | omittet | omittetur |
| 1. Person Plural | omittemus | omittemur |
| 2. Person Plural | omittetis | omittemini |
| 3. Person Plural | omittent | omittentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omiseram | — |
| 2. Person Singular | omiseras | — |
| 3. Person Singular | omiserat | — |
| 1. Person Plural | omiseramus | — |
| 2. Person Plural | omiseratis | — |
| 3. Person Plural | omiserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omisero | — |
| 2. Person Singular | omiseris | — |
| 3. Person Singular | omiserit | — |
| 1. Person Plural | omiserimus | — |
| 2. Person Plural | omiseritis | — |
| 3. Person Plural | omiserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omittam | omittar |
| 2. Person Singular | omittas | omittare, omittaris |
| 3. Person Singular | omittat | omittatur |
| 1. Person Plural | omittamus | omittamur |
| 2. Person Plural | omittatis | omittamini |
| 3. Person Plural | omittant | omittantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omitterem | omitterer |
| 2. Person Singular | omitteres | omitterere, omittereris |
| 3. Person Singular | omitteret | omitteretur |
| 1. Person Plural | omitteremus | omitteremur |
| 2. Person Plural | omitteretis | omitteremini |
| 3. Person Plural | omitterent | omitterentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omiserim | — |
| 2. Person Singular | omiseris | — |
| 3. Person Singular | omiserit | — |
| 1. Person Plural | omiserimus | — |
| 2. Person Plural | omiseritis | — |
| 3. Person Plural | omiserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | omisissem | — |
| 2. Person Singular | omisisses | — |
| 3. Person Singular | omisisset, omiset | — |
| 1. Person Plural | omisissemus | — |
| 2. Person Plural | omisissetis | — |
| 3. Person Plural | omisissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | omitte | omittere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | omittite | omittimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | omittito | omittitor |
| 3. Person Singular | omittito | omittitor |
| 2. Person Plural | omittitote | — |
| 3. Person Plural | omittunto | omittuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | omissa, omissum, omissus | omissa, omissi, omissae |
| Genitiv | omissae, omissi | omissarum, omissorum |
| Dativ | omisso, omissae | omissis |
| Akkusativ | omissam, omissum | omissa, omissas, omissos |
| Ablativ | omissa, omisso | omissis |
| Vokativ | omissa, omissum, omisse | omissa, omissae, omissi |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | omittens | omittentes, omittentia |
| Genitiv | omittentis | omittentium, omittentum |
| Dativ | omittenti | omittentibus |
| Akkusativ | omittens, omittentem | omittentes, omittentia |
| Ablativ | omittente, omittenti | omittentibus |
| Vokativ | omittens | omittentes, omittentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | omissurum, omissura, omissurus | omissura, omissurae, omissuri |
| Genitiv | omissurae, omissuri | omissurarum, omissurorum |
| Dativ | omissuro, omissurae | omissuris |
| Akkusativ | omissurum, omissuram | omissuros, omissura, omissuras |
| Ablativ | omissuro, omissura | omissuris |
| Vokativ | omissurum, omissura, omissure | omissura, omissurae, omissuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | omittenda, omittendum, omittendus, omittunda, omittundum, omittundus | omittenda, omittendae, omittendi, omittunda, omittundae, omittundi |
| Genitiv | omittendae, omittendi, omittundae, omittundi | omittendarum, omittendorum, omittundarum, omittundorum |
| Dativ | omittendae, omittendo, omittundae, omittundo | omittendis, omittundis |
| Akkusativ | omittendam, omittendum, omittundam, omittundum | omittenda, omittendas, omittendos, omittunda, omittundas, omittundos |
| Ablativ | omittenda, omittendo, omittunda, omittundo | omittendis, omittundis |
| Vokativ | omittendum, omittenda, omittende, omittunda, omittunde, omittundum | omittenda, omittendae, omittendi, omittunda, omittundae, omittundi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | omissione | — |
| Vokativ | — | — |
153 (275) Formen für „omittere“