Formentabelle zu „offucare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
offuco | offucor |
| 2. Person Singular | offucas | offucare, offucaris |
| 3. Person Singular | offucat | offucatur |
| 1. Person Plural | offucamus | offucamur |
| 2. Person Plural | offucatis | offucamini |
| 3. Person Plural | offucant | offucantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucabam | offucabar |
| 2. Person Singular | offucabas | offucabare, offucabaris |
| 3. Person Singular | offucabat | offucabatur |
| 1. Person Plural | offucabamus | offucabamur |
| 2. Person Plural | offucabatis | offucabamini |
| 3. Person Plural | offucabant | offucabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucabo | offucabor |
| 2. Person Singular | offucabis | offucabere, offucaberis |
| 3. Person Singular | offucabit | offucabitur |
| 1. Person Plural | offucabimus | offucabimur |
| 2. Person Plural | offucabitis | offucabimini |
| 3. Person Plural | offucabunt | offucabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucavi | — |
| 2. Person Singular | offucavisti | — |
| 3. Person Singular | offucavit | — |
| 1. Person Plural | offucavimus | — |
| 2. Person Plural | offucavistis | — |
| 3. Person Plural | offucare, offucavere, offucaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucaveram | — |
| 2. Person Singular | offucaveras | — |
| 3. Person Singular | offucaverat | — |
| 1. Person Plural | offucaveramus | — |
| 2. Person Plural | offucaveratis | — |
| 3. Person Plural | offucaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucavero | — |
| 2. Person Singular | offucaris, offucaveris | — |
| 3. Person Singular | offucaverit | — |
| 1. Person Plural | offucaverimus | — |
| 2. Person Plural | offucaveritis | — |
| 3. Person Plural | offucaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucem | offucer |
| 2. Person Singular | offuces | offucere, offuceris |
| 3. Person Singular | offucet | offucetur |
| 1. Person Plural | offucemus | offucemur |
| 2. Person Plural | offucetis | offucemini |
| 3. Person Plural | offucent | offucentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucarem | offucarer |
| 2. Person Singular | offucares | offucarere, offucareris |
| 3. Person Singular | offucaret | offucaretur |
| 1. Person Plural | offucaremus | offucaremur |
| 2. Person Plural | offucaretis | offucaremini |
| 3. Person Plural | offucarent | offucarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucaverim | — |
| 2. Person Singular | offucaris, offucaveris | — |
| 3. Person Singular | offucaverit | — |
| 1. Person Plural | offucaverimus | — |
| 2. Person Plural | offucaveritis | — |
| 3. Person Plural | offucaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | offucavissem | — |
| 2. Person Singular | offucavisses | — |
| 3. Person Singular | offucavisset | — |
| 1. Person Plural | offucavissemus | — |
| 2. Person Plural | offucavissetis | — |
| 3. Person Plural | offucavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | offucare | offucavisse |
| Passiv | offucari, offucarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | offuca | offucare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | offucate | offucamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | offucato | offucator |
| 3. Person Singular | offucato | offucator |
| 2. Person Plural | offucatote | — |
| 3. Person Plural | offucanto | offucantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | offucata, offucatum, offucatus | offucata, offucatae, offucati |
| Genitiv | offucatae, offucati | offucatarum, offucatorum |
| Dativ | offucatae, offucato | offucatis |
| Akkusativ | offucatam, offucatum | offucata, offucatas, offucatos |
| Ablativ | offucata, offucato | offucatis |
| Vokativ | offucata, offucate, offucatum | offucata, offucatae, offucati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | offucans | offucantes, offucantia |
| Genitiv | offucantis | offucantium, offucantum |
| Dativ | offucanti | offucantibus |
| Akkusativ | offucans, offucantem | offucantes, offucantia |
| Ablativ | offucante, offucanti | offucantibus |
| Vokativ | offucans | offucantes, offucantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | offucatura, offucaturum, offucaturus | offucatura, offucaturae, offucaturi |
| Genitiv | offucaturae, offucaturi | offucaturarum, offucaturorum |
| Dativ | offucaturae, offucaturo | offucaturis |
| Akkusativ | offucaturam, offucaturum | offucatura, offucaturas, offucaturos |
| Ablativ | offucatura, offucaturo | offucaturis |
| Vokativ | offucatura, offucature, offucaturum | offucatura, offucaturae, offucaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | offucanda, offucandum, offucandus | offucanda, offucandae, offucandi |
| Genitiv | offucandae, offucandi | offucandarum, offucandorum |
| Dativ | offucandae, offucando | offucandis |
| Akkusativ | offucandam, offucandum | offucanda, offucandas, offucandos |
| Ablativ | offucanda, offucando | offucandis |
| Vokativ | offucanda, offucande, offucandum | offucanda, offucandae, offucandi |
152 (228) Formen für „offucare“