Formentabelle zu „occulcare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulco | occulcor |
| 2. Person Singular | occulcas | occulcare, occulcaris |
| 3. Person Singular | occulcat | occulcatur |
| 1. Person Plural | occulcamus | occulcamur |
| 2. Person Plural | occulcatis | occulcamini |
| 3. Person Plural | occulcant | occulcantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcabam | occulcabar |
| 2. Person Singular | occulcabas | occulcabare, occulcabaris |
| 3. Person Singular | occulcabat | occulcabatur |
| 1. Person Plural | occulcabamus | occulcabamur |
| 2. Person Plural | occulcabatis | occulcabamini |
| 3. Person Plural | occulcabant | occulcabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcabo | occulcabor |
| 2. Person Singular | occulcabis | occulcabere, occulcaberis |
| 3. Person Singular | occulcabit | occulcabitur |
| 1. Person Plural | occulcabimus | occulcabimur |
| 2. Person Plural | occulcabitis | occulcabimini |
| 3. Person Plural | occulcabunt | occulcabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcavi | — |
| 2. Person Singular | occulcavisti | — |
| 3. Person Singular | occulcavit | — |
| 1. Person Plural | occulcavimus | — |
| 2. Person Plural | occulcavistis | — |
| 3. Person Plural | occulcare, occulcavere, occulcaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcaveram | — |
| 2. Person Singular | occulcaveras | — |
| 3. Person Singular | occulcaverat | — |
| 1. Person Plural | occulcaveramus | — |
| 2. Person Plural | occulcaveratis | — |
| 3. Person Plural | occulcaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcavero | — |
| 2. Person Singular | occulcaris, occulcaveris | — |
| 3. Person Singular | occulcaverit | — |
| 1. Person Plural | occulcaverimus | — |
| 2. Person Plural | occulcaveritis | — |
| 3. Person Plural | occulcaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcem | occulcer |
| 2. Person Singular | occulces | occulcere, occulceris |
| 3. Person Singular | occulcet | occulcetur |
| 1. Person Plural | occulcemus | occulcemur |
| 2. Person Plural | occulcetis | occulcemini |
| 3. Person Plural | occulcent | occulcentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcarem | occulcarer |
| 2. Person Singular | occulcares | occulcarere, occulcareris |
| 3. Person Singular | occulcaret | occulcaretur |
| 1. Person Plural | occulcaremus | occulcaremur |
| 2. Person Plural | occulcaretis | occulcaremini |
| 3. Person Plural | occulcarent | occulcarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcaverim | — |
| 2. Person Singular | occulcaris, occulcaveris | — |
| 3. Person Singular | occulcaverit | — |
| 1. Person Plural | occulcaverimus | — |
| 2. Person Plural | occulcaveritis | — |
| 3. Person Plural | occulcaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occulcavissem | — |
| 2. Person Singular | occulcavisses | — |
| 3. Person Singular | occulcavisset | — |
| 1. Person Plural | occulcavissemus | — |
| 2. Person Plural | occulcavissetis | — |
| 3. Person Plural | occulcavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | occulcare | occulcavisse |
| Passiv | occulcari, occulcarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occulca | occulcare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | occulcate | occulcamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occulcato | occulcator |
| 3. Person Singular | occulcato | occulcator |
| 2. Person Plural | occulcatote | — |
| 3. Person Plural | occulcanto | occulcantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occulcata, occulcatum, occulcatus | occulcata, occulcatae, occulcati |
| Genitiv | occulcatae, occulcati | occulcatarum, occulcatorum |
| Dativ | occulcatae, occulcato | occulcatis |
| Akkusativ | occulcatam, occulcatum | occulcata, occulcatas, occulcatos |
| Ablativ | occulcata, occulcato | occulcatis |
| Vokativ | occulcata, occulcate, occulcatum | occulcata, occulcatae, occulcati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occulcans | occulcantes, occulcantia |
| Genitiv | occulcantis | occulcantium, occulcantum |
| Dativ | occulcanti | occulcantibus |
| Akkusativ | occulcans, occulcantem | occulcantes, occulcantia |
| Ablativ | occulcante, occulcanti | occulcantibus |
| Vokativ | occulcans | occulcantes, occulcantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occulcatura, occulcaturum, occulcaturus | occulcatura, occulcaturae, occulcaturi |
| Genitiv | occulcaturae, occulcaturi | occulcaturarum, occulcaturorum |
| Dativ | occulcaturae, occulcaturo | occulcaturis |
| Akkusativ | occulcaturam, occulcaturum | occulcatura, occulcaturas, occulcaturos |
| Ablativ | occulcatura, occulcaturo | occulcaturis |
| Vokativ | occulcatura, occulcature, occulcaturum | occulcatura, occulcaturae, occulcaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occulcanda, occulcandum, occulcandus | occulcanda, occulcandae, occulcandi |
| Genitiv | occulcandae, occulcandi | occulcandarum, occulcandorum |
| Dativ | occulcandae, occulcando | occulcandis |
| Akkusativ | occulcandam, occulcandum | occulcanda, occulcandas, occulcandos |
| Ablativ | occulcanda, occulcando | occulcandis |
| Vokativ | occulcanda, occulcande, occulcandum | occulcanda, occulcandae, occulcandi |
152 (228) Formen für „occulcare“