Formentabelle zu „occubare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubo | occubor |
| 2. Person Singular | occubas | occubare, occubaris |
| 3. Person Singular | occubat | occubatur |
| 1. Person Plural | occubamus | occubamur |
| 2. Person Plural | occubatis | occubamini |
| 3. Person Plural | occubant | occubantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubabam | occubabar |
| 2. Person Singular | occubabas | occubabare, occubabaris |
| 3. Person Singular | occubabat | occubabatur |
| 1. Person Plural | occubabamus | occubabamur |
| 2. Person Plural | occubabatis | occubabamini |
| 3. Person Plural | occubabant | occubabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubabo | occubabor |
| 2. Person Singular | occubabis | occubabere, occubaberis |
| 3. Person Singular | occubabit | occubabitur |
| 1. Person Plural | occubabimus | occubabimur |
| 2. Person Plural | occubabitis | occubabimini |
| 3. Person Plural | occubabunt | occubabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubui | — |
| 2. Person Singular | occubuisti | — |
| 3. Person Singular | occubuit | — |
| 1. Person Plural | occubuimus | — |
| 2. Person Plural | occubuistis | — |
| 3. Person Plural | occubuerunt, occubuere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubueram | — |
| 2. Person Singular | occubueras | — |
| 3. Person Singular | occubuerat | — |
| 1. Person Plural | occubueramus | — |
| 2. Person Plural | occubueratis | — |
| 3. Person Plural | occubuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubuero | — |
| 2. Person Singular | occubueris | — |
| 3. Person Singular | occubuerit | — |
| 1. Person Plural | occubuerimus | — |
| 2. Person Plural | occubueritis | — |
| 3. Person Plural | occubuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubem | occuber |
| 2. Person Singular | occubes | occubere, occuberis |
| 3. Person Singular | occubet | occubetur |
| 1. Person Plural | occubemus | occubemur |
| 2. Person Plural | occubetis | occubemini |
| 3. Person Plural | occubent | occubentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubarem | occubarer |
| 2. Person Singular | occubares | occubarere, occubareris |
| 3. Person Singular | occubaret | occubaretur |
| 1. Person Plural | occubaremus | occubaremur |
| 2. Person Plural | occubaretis | occubaremini |
| 3. Person Plural | occubarent | occubarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubuerim | — |
| 2. Person Singular | occubueris | — |
| 3. Person Singular | occubuerit | — |
| 1. Person Plural | occubuerimus | — |
| 2. Person Plural | occubueritis | — |
| 3. Person Plural | occubuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occubuissem | — |
| 2. Person Singular | occubuisses | — |
| 3. Person Singular | occubuisset | — |
| 1. Person Plural | occubuissemus | — |
| 2. Person Plural | occubuissetis | — |
| 3. Person Plural | obcubuissent, occubuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | occubare | occubuisse |
| Passiv | occubari, occubarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occuba | occubare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | occubate | occubamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occubato | occubator |
| 3. Person Singular | occubato | occubator |
| 2. Person Plural | occubatote | — |
| 3. Person Plural | occubanto | occubantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occubita, occubitum, occubitus | occubita, occubitae, occubiti |
| Genitiv | occubitae, occubiti | occubitarum, occubitorum |
| Dativ | occubitae, occubito | occubitis |
| Akkusativ | occubitam, occubitum | occubita, occubitas, occubitos |
| Ablativ | occubita, occubito | occubitis |
| Vokativ | occubita, occubite, occubitum | occubita, occubitae, occubiti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occubans | occubantes, occubantia |
| Genitiv | occubantis | occubantium, occubantum |
| Dativ | occubanti | occubantibus |
| Akkusativ | occubans, occubantem | occubantes, occubantia |
| Ablativ | occubante, occubanti | occubantibus |
| Vokativ | occubans | occubantes, occubantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occubitura, occubiturum, occubiturus | occubitura, occubiturae, occubituri |
| Genitiv | occubiturae, occubituri | occubiturarum, occubiturorum |
| Dativ | occubiturae, occubituro | occubituris |
| Akkusativ | occubituram, occubiturum | occubitura, occubituras, occubituros |
| Ablativ | occubitura, occubituro | occubituris |
| Vokativ | occubitura, occubiture, occubiturum | occubitura, occubiturae, occubituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occubanda, occubandum, occubandus | occubanda, occubandae, occubandi |
| Genitiv | occubandae, occubandi | occubandarum, occubandorum |
| Dativ | occubandae, occubando | occubandis |
| Akkusativ | occubandam, occubandum | occubanda, occubandas, occubandos |
| Ablativ | occubanda, occubando | occubandis |
| Vokativ | occubanda, occubande, occubandum | occubanda, occubandae, occubandi |
152 (226) Formen für „occubare“