Formentabelle zu „occare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occo | occor |
| 2. Person Singular | occas, occasion, occasius, occassum | occare, occaris |
| 3. Person Singular | occat, ocat | occatur |
| 1. Person Plural | occamus | occamur |
| 2. Person Plural | occatis | occamini |
| 3. Person Plural | occant | occantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occabam | occabar |
| 2. Person Singular | occabas | occabare, occabaris |
| 3. Person Singular | occabat | occabatur |
| 1. Person Plural | occabamus | occabamur |
| 2. Person Plural | occabatis | occabamini |
| 3. Person Plural | occabant | occabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occabo | occabor |
| 2. Person Singular | occabis | occabere, occaberis |
| 3. Person Singular | occabit | occabitur |
| 1. Person Plural | occabimus | occabimur |
| 2. Person Plural | occabitis | occabimini |
| 3. Person Plural | occabunt | occabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occavi | — |
| 2. Person Singular | occavisti | — |
| 3. Person Singular | occavit | — |
| 1. Person Plural | occavimus | — |
| 2. Person Plural | occavistis | — |
| 3. Person Plural | occare, occavere, occaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occaveram | — |
| 2. Person Singular | occaveras | — |
| 3. Person Singular | occaverat | — |
| 1. Person Plural | occaveramus | — |
| 2. Person Plural | occaveratis | — |
| 3. Person Plural | occaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occavero | — |
| 2. Person Singular | occaris, occaveris | — |
| 3. Person Singular | occaverit | — |
| 1. Person Plural | occaverimus | — |
| 2. Person Plural | occaveritis | — |
| 3. Person Plural | occaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occem | occer |
| 2. Person Singular | occes | occere, occeris |
| 3. Person Singular | occet | occetur |
| 1. Person Plural | occemus | occemur |
| 2. Person Plural | occetis | occemini |
| 3. Person Plural | occent | occentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occarem | occarer |
| 2. Person Singular | occares | occarere, occareris |
| 3. Person Singular | occaret | occaretur |
| 1. Person Plural | occaremus | occaremur |
| 2. Person Plural | occaretis | occaremini |
| 3. Person Plural | occarent | occarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occaverim | — |
| 2. Person Singular | occaris, occaveris | — |
| 3. Person Singular | occaverit | — |
| 1. Person Plural | occaverimus | — |
| 2. Person Plural | occaveritis | — |
| 3. Person Plural | occaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | occavissem | — |
| 2. Person Singular | occavisses | — |
| 3. Person Singular | occavisset | — |
| 1. Person Plural | occavissemus | — |
| 2. Person Plural | occavissetis | — |
| 3. Person Plural | occavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | occare | occavisse |
| Passiv | occari, occarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occasusque, occa, parocca | occare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | occate | occamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | occato | occator |
| 3. Person Singular | occato | occator |
| 2. Person Plural | occatote | — |
| 3. Person Plural | occanto | occantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occata, occatum, occatus | occata, occatae, occati |
| Genitiv | occatae, occati | occatarum, occatorum |
| Dativ | occatae, occato | occatis |
| Akkusativ | occatam, occatum | occata, occatas, occatos |
| Ablativ | occata, occato | occatis |
| Vokativ | occata, occate, occatum | occata, occatae, occati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occans | occantes, occantia |
| Genitiv | occantis | occantium, occantum |
| Dativ | occanti | occantibus |
| Akkusativ | occans, occantem | occantes, occantia |
| Ablativ | occante, occanti | occantibus |
| Vokativ | occans | occantes, occantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occatura, occaturum, occaturus | occatura, occaturae, occaturi |
| Genitiv | occaturae, occaturi | occaturarum, occaturorum |
| Dativ | occaturae, occaturo | occaturis |
| Akkusativ | occaturam, occaturum | occatura, occaturas, occaturos |
| Ablativ | occatura, occaturo | occaturis |
| Vokativ | occatura, occature, occaturum | occatura, occaturae, occaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occanda, occandum, occandus | occanda, occandae, occandi |
| Genitiv | occandae, occandi | occandarum, occandorum |
| Dativ | occandae, occando | occandis |
| Akkusativ | occandam, occandum | occanda, occandas, occandos |
| Ablativ | occanda, occando | occandis |
| Vokativ | occanda, occande, occandum | occanda, occandae, occandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | occium | — |
| Genitiv | — | occium |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | occium | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | occium | — |
156 (238) Formen für „occare“