Formentabelle zu „obviare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obuio, obvioque | obvior |
| 2. Person Singular | obuias | obviare, obviaris |
| 3. Person Singular | obviat | obviatur |
| 1. Person Plural | obviamus | obviamur |
| 2. Person Plural | obviatis | obviamini |
| 3. Person Plural | obviant | obviantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviabam | obviabar |
| 2. Person Singular | obviabas | obviabare, obviabaris |
| 3. Person Singular | obviabat | obviabatur |
| 1. Person Plural | obviabamus | obviabamur |
| 2. Person Plural | obviabatis | obviabamini |
| 3. Person Plural | obviabant | obviabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviabo | obviabor |
| 2. Person Singular | obviabis | obviabere, obviaberis |
| 3. Person Singular | obviabit | obviabitur |
| 1. Person Plural | obviabimus | obviabimur |
| 2. Person Plural | obviabitis | obviabimini |
| 3. Person Plural | obviabunt | obviabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviavi | — |
| 2. Person Singular | obviavisti | — |
| 3. Person Singular | obviavit | — |
| 1. Person Plural | obviavimus | — |
| 2. Person Plural | obviavistis | — |
| 3. Person Plural | obviare, obviavere, obviaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviaveram | — |
| 2. Person Singular | obviaveras | — |
| 3. Person Singular | obviaverat | — |
| 1. Person Plural | obviaveramus | — |
| 2. Person Plural | obviaveratis | — |
| 3. Person Plural | obviaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviavero | — |
| 2. Person Singular | obviaris, obviaveris | — |
| 3. Person Singular | obviaverit | — |
| 1. Person Plural | obviaverimus | — |
| 2. Person Plural | obviaveritis | — |
| 3. Person Plural | obviaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviem | obvier |
| 2. Person Singular | obvies | obviere, obvieris |
| 3. Person Singular | obviet | obvietur |
| 1. Person Plural | obviemus | obviemur |
| 2. Person Plural | obvietis | obviemini |
| 3. Person Plural | obvient | obvientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviarem | obviarer |
| 2. Person Singular | obviares | obviarere, obviareris |
| 3. Person Singular | obviaret | obviaretur |
| 1. Person Plural | obviaremus | obviaremur |
| 2. Person Plural | obviaretis | obviaremini |
| 3. Person Plural | obviarent | obviarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviaverim | — |
| 2. Person Singular | obviaris, obviaveris | — |
| 3. Person Singular | obviaverit | — |
| 1. Person Plural | obviaverimus | — |
| 2. Person Plural | obviaveritis | — |
| 3. Person Plural | obviaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obviavissem | — |
| 2. Person Singular | obviavisses | — |
| 3. Person Singular | obviavisset | — |
| 1. Person Plural | obviavissemus | — |
| 2. Person Plural | obviavissetis | — |
| 3. Person Plural | obviavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | obviare | obviavisse |
| Passiv | obviari, obviarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obuia, obviaque | obviare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obviate | obviamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obviato | obviator |
| 3. Person Singular | obviato | obviator |
| 2. Person Plural | obviatote | — |
| 3. Person Plural | obvianto | obviantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obviata, obviatum, obviatus | obviata, obviatae, obviati |
| Genitiv | obviatae, obviati | obviatarum, obviatorum |
| Dativ | obviatae, obviato | obviatis |
| Akkusativ | obviatam, obviatum | obviata, obviatas, obviatos |
| Ablativ | obviata, obviato | obviatis |
| Vokativ | obviata, obviate, obviatum | obviata, obviatae, obviati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obvians | obviantes, obviantia |
| Genitiv | obviantis | obviantium, obviantum |
| Dativ | obvianti | obviantibus |
| Akkusativ | obvians, obviantem | obviantes, obviantia |
| Ablativ | obviante, obvianti | obviantibus |
| Vokativ | obvians | obviantes, obviantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obviatura, obviaturum, obviaturus | obviatura, obviaturae, obviaturi |
| Genitiv | obviaturae, obviaturi | obviaturarum, obviaturorum |
| Dativ | obviaturae, obviaturo | obviaturis |
| Akkusativ | obviaturam, obviaturum | obviatura, obviaturas, obviaturos |
| Ablativ | obviatura, obviaturo | obviaturis |
| Vokativ | obviatura, obviature, obviaturum | obviatura, obviaturae, obviaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obviandum, obvianda, obviandus | obvianda, obviandae, obviandi |
| Genitiv | obviandae, obviandi | obviandarum, obviandorum |
| Dativ | obviandae, obviando | obviandis |
| Akkusativ | obviandum, obviandam | obvianda, obviandas, obviandos |
| Ablativ | obvianda, obviando | obviandis |
| Vokativ | obviandum, obvianda, obviande | obvianda, obviandae, obviandi |
152 (230) Formen für „obviare“