Formentabelle zu „obturare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturo | obturor |
| 2. Person Singular | obturas | obturare, obturaris |
| 3. Person Singular | obturat | obturatur |
| 1. Person Plural | obturamus | obturamur |
| 2. Person Plural | obturatis | obturamini |
| 3. Person Plural | obturant, opturant | obturantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturabam | obturabar |
| 2. Person Singular | obturabas | obturabare, obturabaris |
| 3. Person Singular | obturabat | obturabatur |
| 1. Person Plural | obturabamus | obturabamur |
| 2. Person Plural | obturabatis | obturabamini |
| 3. Person Plural | obturabant | obturabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturabo | obturabor |
| 2. Person Singular | obturabis | obturabere, obturaberis |
| 3. Person Singular | obturabit | obturabitur |
| 1. Person Plural | obturabimus | obturabimur |
| 2. Person Plural | obturabitis | obturabimini |
| 3. Person Plural | obturabunt | obturabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturavi | — |
| 2. Person Singular | obturavisti | — |
| 3. Person Singular | obturavit | — |
| 1. Person Plural | obturavimus | — |
| 2. Person Plural | obturavistis | — |
| 3. Person Plural | obturare, obturavere, obturaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturaveram | — |
| 2. Person Singular | obturaveras | — |
| 3. Person Singular | obturaverat | — |
| 1. Person Plural | obturaveramus | — |
| 2. Person Plural | obturaveratis | — |
| 3. Person Plural | obturaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturavero | — |
| 2. Person Singular | obturaris, obturaveris | — |
| 3. Person Singular | obturaverit | — |
| 1. Person Plural | obturaverimus | — |
| 2. Person Plural | obturaveritis | — |
| 3. Person Plural | obturaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | opturem, obturem | obturer |
| 2. Person Singular | obtures | obturere, obtureris |
| 3. Person Singular | obturet | obturetur |
| 1. Person Plural | obturemus | obturemur |
| 2. Person Plural | obturetis | obturemini |
| 3. Person Plural | obturent | obturentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturarem | obturarer |
| 2. Person Singular | obturares | obturarere, obturareris |
| 3. Person Singular | obturaret | obturaretur |
| 1. Person Plural | obturaremus | obturaremur |
| 2. Person Plural | obturaretis | obturaremini |
| 3. Person Plural | obturarent | obturarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturaverim | — |
| 2. Person Singular | obturaris, obturaveris | — |
| 3. Person Singular | obturaverit | — |
| 1. Person Plural | obturaverimus | — |
| 2. Person Plural | obturaveritis | — |
| 3. Person Plural | obturaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obturavissem | — |
| 2. Person Singular | obturavisses | — |
| 3. Person Singular | obturavisset | — |
| 1. Person Plural | obturavissemus | — |
| 2. Person Plural | obturavissetis | — |
| 3. Person Plural | obturavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | obturare | obturavisse |
| Passiv | obturari, obturarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obtura | obturare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obturate | obturamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obturato | obturator, obturatorius |
| 3. Person Singular | obturato | obturator, obturatorius |
| 2. Person Plural | obturatote | — |
| 3. Person Plural | obturanto | obturantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obturatum, obturata, obturatus | obturata, obturatae, obturati |
| Genitiv | obturatae, obturati | obturatarum, obturatorum |
| Dativ | obturatae, obturato | obturatis |
| Akkusativ | obturatum, obturatam | obturata, obturatas, obturatos |
| Ablativ | obturata, obturato | obturatis |
| Vokativ | obturatum, obturata, obturate | obturata, obturatae, obturati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obturatura, obturaturum, obturaturus | obturatura, obturaturae, obturaturi |
| Genitiv | obturaturae, obturaturi | obturaturarum, obturaturorum |
| Dativ | obturaturae, obturaturo | obturaturis |
| Akkusativ | obturaturam, obturaturum | obturatura, obturaturas, obturaturos |
| Ablativ | obturatura, obturaturo | obturaturis |
| Vokativ | obturatura, obturature, obturaturum | obturatura, obturaturae, obturaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obturanda, obturandum, obturandus | obturanda, obturandae, obturandi |
| Genitiv | obturandae, obturandi | obturandarum, obturandorum |
| Dativ | opturando, obturandae, obturando | obturandis |
| Akkusativ | obturandam, obturandum | obturanda, obturandas, obturandos |
| Ablativ | opturando, obturanda, obturando | obturandis |
| Vokativ | obturanda, obturande, obturandum | obturanda, obturandae, obturandi |
152 (236) Formen für „obturare“