Formentabelle zu „obtrectare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrecto | obtrector |
| 2. Person Singular | obtrectas | obtrectare, obtrectaris |
| 3. Person Singular | obtrectat | obtrectatur |
| 1. Person Plural | obtrectamus | obtrectamur |
| 2. Person Plural | obtrectatis | obtrectamini |
| 3. Person Plural | obtrectant | obtrectantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectabam | obtrectabar |
| 2. Person Singular | obtrectabas | obtrectabare, obtrectabaris |
| 3. Person Singular | obtrectabat | obtrectabatur |
| 1. Person Plural | obtrectabamus | obtrectabamur |
| 2. Person Plural | obtrectabatis | obtrectabamini |
| 3. Person Plural | obtrectabant | obtrectabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectabo | obtrectabor |
| 2. Person Singular | obtrectabis | obtrectabere, obtrectaberis |
| 3. Person Singular | obtrectabit | obtrectabitur |
| 1. Person Plural | obtrectabimus | obtrectabimur |
| 2. Person Plural | obtrectabitis | obtrectabimini |
| 3. Person Plural | obtrectabunt | obtrectabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectavi | — |
| 2. Person Singular | obtrectavisti | — |
| 3. Person Singular | obtrectavit | — |
| 1. Person Plural | obtrectavimus | — |
| 2. Person Plural | obtrectavistis | — |
| 3. Person Plural | obtrectare, obtrectavere, obtrectaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectaveram | — |
| 2. Person Singular | obtrectaveras | — |
| 3. Person Singular | obtrectaverat | — |
| 1. Person Plural | obtrectaveramus | — |
| 2. Person Plural | obtrectaveratis | — |
| 3. Person Plural | obtrectaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectavero | — |
| 2. Person Singular | obtrectaris, obtrectaveris | — |
| 3. Person Singular | obtrectaverit | — |
| 1. Person Plural | obtrectaverimus | — |
| 2. Person Plural | obtrectaveritis | — |
| 3. Person Plural | obtrectaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectem | obtrecter |
| 2. Person Singular | obtrectes | obtrectere, obtrecteris |
| 3. Person Singular | obtrectet | obtrectetur |
| 1. Person Plural | obtrectemus | obtrectemur |
| 2. Person Plural | obtrectetis | obtrectemini |
| 3. Person Plural | obtrectent | obtrectentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectarem | obtrectarer |
| 2. Person Singular | obtrectares | obtrectarere, obtrectareris |
| 3. Person Singular | obtrectaret | obtrectaretur |
| 1. Person Plural | obtrectaremus | obtrectaremur |
| 2. Person Plural | obtrectaretis | obtrectaremini |
| 3. Person Plural | obtrectarent | obtrectarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectaverim | — |
| 2. Person Singular | obtrectaris, obtrectaveris | — |
| 3. Person Singular | obtrectaverit | — |
| 1. Person Plural | obtrectaverimus | — |
| 2. Person Plural | obtrectaveritis | — |
| 3. Person Plural | obtrectaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obtrectavissem | — |
| 2. Person Singular | obtrectavisses | — |
| 3. Person Singular | obtrectavisset | — |
| 1. Person Plural | obtrectavissemus | — |
| 2. Person Plural | obtrectavissetis | — |
| 3. Person Plural | obtrectavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obtrecta | obtrectare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obtrectate | obtrectamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obtrectato, obtrectatoreis | obtrectator |
| 3. Person Singular | obtrectato, obtrectatoreis | obtrectator |
| 2. Person Plural | obtrectatote | — |
| 3. Person Plural | obtrectanto | obtrectantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obtrectata, obtrectatum, obtrectatus | obtrectata, obtrectatae, obtrectati |
| Genitiv | obtrectatae, obtrectati | obtrectatorum, obtrectatarum |
| Dativ | obtrectatae, obtrectato, obtrectatoreis | obtrectatis |
| Akkusativ | obtrectatam, obtrectatum | obtrectata, obtrectatas, obtrectatos |
| Ablativ | obtrectata, obtrectato, obtrectatoreis | obtrectatis |
| Vokativ | obtrectata, obtrectate, obtrectatum | obtrectata, obtrectatae, obtrectati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obtrectans | obtrectantes, obtrectantia |
| Genitiv | obtrectantis | obtrectantium, obtrectantum |
| Dativ | obtrectanti | obtrectantibus |
| Akkusativ | obtrectans, obtrectantem | obtrectantes, obtrectantia |
| Ablativ | obtrectante, obtrectanti | obtrectantibus |
| Vokativ | obtrectans | obtrectantes, obtrectantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obtrectatura, obtrectaturum, obtrectaturus | obtrectatura, obtrectaturae, obtrectaturi |
| Genitiv | obtrectaturae, obtrectaturi | obtrectaturarum, obtrectaturorum |
| Dativ | obtrectaturae, obtrectaturo | obtrectaturis |
| Akkusativ | obtrectaturam, obtrectaturum | obtrectatura, obtrectaturas, obtrectaturos |
| Ablativ | obtrectatura, obtrectaturo | obtrectaturis |
| Vokativ | obtrectatura, obtrectature, obtrectaturum | obtrectatura, obtrectaturae, obtrectaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obtrectanda, obtrectandum, obtrectandus | obtrectanda, obtrectandae, obtrectandi |
| Genitiv | obtrectandae, obtrectandi | obtrectandarum, obtrectandorum |
| Dativ | obtrectandae, obtrectando | obtrectandis |
| Akkusativ | obtrectandam, obtrectandum | obtrectanda, obtrectandas, obtrectandos |
| Ablativ | obtrectanda, obtrectando | obtrectandis |
| Vokativ | obtrectanda, obtrectande, obtrectandum | obtrectanda, obtrectandae, obtrectandi |
152 (235) Formen für „obtrectare“