| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdesco | obsurdescor |
| 2. Person Singular | obsurdescis | obsurdescere, obsurdesceris |
| 3. Person Singular | obsurdescit | obsurdescitur |
| 1. Person Plural | obsurdescimus | obsurdescimur |
| 2. Person Plural | obsurdescitis | obsurdescimini |
| 3. Person Plural | obsurdescunt | obsurdescuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdescebam | obsurdescebar |
| 2. Person Singular | obsurdescebas | obsurdescebare, obsurdescebaris |
| 3. Person Singular | obsurdescebat | obsurdescebatur |
| 1. Person Plural | obsurdescebamus | obsurdescebamur |
| 2. Person Plural | obsurdescebatis | obsurdescebamini |
| 3. Person Plural | obsurdescebant | obsurdescebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdescam | obsurdescar |
| 2. Person Singular | obsurdesces | obsurdescere, obsurdesceris |
| 3. Person Singular | obsurdescet | obsurdescetur |
| 1. Person Plural | obsurdescemus | obsurdescemur |
| 2. Person Plural | obsurdescetis | obsurdescemini |
| 3. Person Plural | obsurdescent | obsurdescentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdui | — |
| 2. Person Singular | obsurduisti | — |
| 3. Person Singular | obsurduit | — |
| 1. Person Plural | obsurduimus | — |
| 2. Person Plural | obsurduistis | — |
| 3. Person Plural | obsurduerunt, obsurduere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdueram | — |
| 2. Person Singular | obsurdueras | — |
| 3. Person Singular | obsurduerat | — |
| 1. Person Plural | obsurdueramus | — |
| 2. Person Plural | obsurdueratis | — |
| 3. Person Plural | obsurduerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurduero | — |
| 2. Person Singular | obsurdueris | — |
| 3. Person Singular | obsurduerit | — |
| 1. Person Plural | obsurduerimus | — |
| 2. Person Plural | obsurdueritis | — |
| 3. Person Plural | obsurduerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdescam | obsurdescar |
| 2. Person Singular | obsurdescas | obsurdescare, obsurdescaris |
| 3. Person Singular | obsurdescat | obsurdescatur |
| 1. Person Plural | obsurdescamus | obsurdescamur |
| 2. Person Plural | obsurdescatis | obsurdescamini |
| 3. Person Plural | obsurdescant | obsurdescantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurdescerem | obsurdescerer |
| 2. Person Singular | obsurdesceres | obsurdescerere, obsurdescereris |
| 3. Person Singular | obsurdesceret | obsurdesceretur |
| 1. Person Plural | obsurdesceremus | obsurdesceremur |
| 2. Person Plural | obsurdesceretis | obsurdesceremini |
| 3. Person Plural | obsurdescerent | obsurdescerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurduerim | — |
| 2. Person Singular | obsurdueris | — |
| 3. Person Singular | obsurduerit | — |
| 1. Person Plural | obsurduerimus | — |
| 2. Person Plural | obsurdueritis | — |
| 3. Person Plural | obsurduerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsurduissem | — |
| 2. Person Singular | obsurduisses | — |
| 3. Person Singular | obsurduisset | — |
| 1. Person Plural | obsurduissemus | — |
| 2. Person Plural | obsurduissetis | — |
| 3. Person Plural | obsurduissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | obsurdescere | obsurduisse |
| Passiv | obsurdesci, obsurdescier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | obsurdesce | obsurdescere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obsurdescite | obsurdescimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | obsurdescito | obsurdescitor |
| 3. Person Singular | obsurdescito | obsurdescitor |
| 2. Person Plural | obsurdescitote | — |
| 3. Person Plural | obsurdescunto | obsurdescuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsurdescens | obsurdescentes, obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentis | obsurdescentium, obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescenti | obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescens, obsurdescentem | obsurdescentes, obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescente, obsurdescenti | obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescens | obsurdescentes, obsurdescentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsurdescenda, obsurdescendum, obsurdescendus, obsurdescunda, obsurdescundum, obsurdescundus | obsurdescenda, obsurdescendae, obsurdescendi, obsurdescunda, obsurdescundae, obsurdescundi |
| Genitiv | obsurdescendae, obsurdescendi, obsurdescundae, obsurdescundi | obsurdescendarum, obsurdescendorum, obsurdescundarum, obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendae, obsurdescendo, obsurdescundae, obsurdescundo | obsurdescendis, obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendam, obsurdescendum, obsurdescundam, obsurdescundum | obsurdescenda, obsurdescendas, obsurdescendos, obsurdescunda, obsurdescundas, obsurdescundos |
| Ablativ | obsurdescenda, obsurdescendo, obsurdescunda, obsurdescundo | obsurdescendis, obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescenda, obsurdescende, obsurdescendum, obsurdescunda, obsurdescunde, obsurdescundum | obsurdescenda, obsurdescendae, obsurdescendi, obsurdescunda, obsurdescundae, obsurdescundi |
128 (193) Formen für „obsurdescere“