| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuo | obsuor |
| 2. Person Singular | obsuis | obsuere, obsueris |
| 3. Person Singular | obsuit | obsuitur |
| 1. Person Plural | obsuimus | obsuimur |
| 2. Person Plural | obsuitis | obsuimini |
| 3. Person Plural | obsuunt | obsuuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuebam | obsuebar |
| 2. Person Singular | obsuebas | obsuebare, obsuebaris |
| 3. Person Singular | obsuebat | obsuebatur |
| 1. Person Plural | obsuebamus | obsuebamur |
| 2. Person Plural | obsuebatis | obsuebamini |
| 3. Person Plural | obsuebant | obsuebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuam | obsuar |
| 2. Person Singular | obsues | obsuere, obsueris |
| 3. Person Singular | obsuet | obsuetur |
| 1. Person Plural | obsuemus | obsuemur |
| 2. Person Plural | obsuetis | obsuemini |
| 3. Person Plural | obsuent | obsuentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsui | — |
| 2. Person Singular | obsuisti | — |
| 3. Person Singular | obsuit | — |
| 1. Person Plural | obsuimus | — |
| 2. Person Plural | obsuistis | — |
| 3. Person Plural | obsuere, obsuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsueram | — |
| 2. Person Singular | obsueras | — |
| 3. Person Singular | obsuerat | — |
| 1. Person Plural | obsueramus | — |
| 2. Person Plural | obsueratis | — |
| 3. Person Plural | obsuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuero | — |
| 2. Person Singular | obsueris | — |
| 3. Person Singular | obsuerit | — |
| 1. Person Plural | obsuerimus | — |
| 2. Person Plural | obsueritis | — |
| 3. Person Plural | obsuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuam | obsuar |
| 2. Person Singular | obsuas | obsuare, obsuaris |
| 3. Person Singular | obsuat | obsuatur |
| 1. Person Plural | obsuamus | obsuamur |
| 2. Person Plural | obsuatis | obsuamini |
| 3. Person Plural | obsuant | obsuantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuerem | obsuerer |
| 2. Person Singular | obsueres | obsuerere, obsuereris |
| 3. Person Singular | obsueret | obsueretur |
| 1. Person Plural | obsueremus | obsueremur |
| 2. Person Plural | obsueretis | obsueremini |
| 3. Person Plural | obsuerent | obsuerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuerim | — |
| 2. Person Singular | obsueris | — |
| 3. Person Singular | obsuerit | — |
| 1. Person Plural | obsuerimus | — |
| 2. Person Plural | obsueritis | — |
| 3. Person Plural | obsuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | obsuissem | — |
| 2. Person Singular | obsuisses | — |
| 3. Person Singular | obsuisset | — |
| 1. Person Plural | obsuissemus | — |
| 2. Person Plural | obsuissetis | — |
| 3. Person Plural | obsuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | obsuere | obsuisse |
| Passiv | obsui, obsuier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | obsue | obsuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obsuite | obsuimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | obsuito | obsuitor |
| 3. Person Singular | obsuito | obsuitor |
| 2. Person Plural | obsuitote | — |
| 3. Person Plural | obsuunto | obsuuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsutaque, obsuta, obsutum, obsutus | obsutaque, obsuta, obsutae, obsuti |
| Genitiv | obsutae, obsuti | obsutarum, obsutorum |
| Dativ | obsutae, obsuto | obsutis |
| Akkusativ | obsutam, obsutum | obsutaque, obsuta, obsutas, obsutos |
| Ablativ | obsutaque, obsuta, obsuto | obsutis |
| Vokativ | obsutaque, obsuta, obsute, obsutum | obsutaque, obsuta, obsutae, obsuti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsuens | obsuentes, obsuentia |
| Genitiv | obsuentis | obsuentium, obsuentum |
| Dativ | obsuenti | obsuentibus |
| Akkusativ | obsuens, obsuentem | obsuentes, obsuentia |
| Ablativ | obsuente, obsuenti | obsuentibus |
| Vokativ | obsuens | obsuentes, obsuentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsutura, obsuturum, obsuturus | obsutura, obsuturae, obsuturi |
| Genitiv | obsuturae, obsuturi | obsuturarum, obsuturorum |
| Dativ | obsuturae, obsuturo | obsuturis |
| Akkusativ | obsuturam, obsuturum | obsutura, obsuturas, obsuturos |
| Ablativ | obsutura, obsuturo | obsuturis |
| Vokativ | obsutura, obsuture, obsuturum | obsutura, obsuturae, obsuturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | obsuenda, obsuendum, obsuendus, obsuunda, obsuundum, obsuundus | obsuenda, obsuendae, obsuendi, obsuunda, obsuundae, obsuundi |
| Genitiv | obsuendae, obsuendi, obsuundae, obsuundi | obsuendarum, obsuendorum, obsuundarum, obsuundorum |
| Dativ | obsuendae, obsuendo, obsuundae, obsuundo | obsuendis, obsuundis |
| Akkusativ | obsuendam, obsuendum, obsuundam, obsuundum | obsuenda, obsuendas, obsuendos, obsuunda, obsuundas, obsuundos |
| Ablativ | obsuenda, obsuendo, obsuunda, obsuundo | obsuendis, obsuundis |
| Vokativ | obsuenda, obsuende, obsuendum, obsuunda, obsuunde, obsuundum | obsuenda, obsuendae, obsuendi, obsuunda, obsuundae, obsuundi |
152 (263) Formen für „obsuere“