Formentabelle zu „obstare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsto | obstor |
| 2. Person Singular | obstas, orisobstas | obstare, opstare, obstaris |
| 3. Person Singular | obstat | obstatur |
| 1. Person Plural | obstamus | obstamur |
| 2. Person Plural | obstatis | obstamini |
| 3. Person Plural | obstant, nonobstant | obstantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstabam | obstabar |
| 2. Person Singular | obstabas | obstabare, obstabaris |
| 3. Person Singular | obstabat | obstabatur |
| 1. Person Plural | obstabamus | obstabamur |
| 2. Person Plural | obstabatis | obstabamini |
| 3. Person Plural | obstabant | obstabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstabo | obstabor |
| 2. Person Singular | obstabis | obstabere, obstaberis |
| 3. Person Singular | obstabit | obstabitur |
| 1. Person Plural | obstabimus | obstabimur |
| 2. Person Plural | obstabitis | obstabimini |
| 3. Person Plural | obstabunt | obstabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstiteram | — |
| 2. Person Singular | obstiteras | — |
| 3. Person Singular | obstiterat | — |
| 1. Person Plural | obstiteramus | — |
| 2. Person Plural | obstiteratis | — |
| 3. Person Plural | obstiterant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstitero | — |
| 2. Person Singular | obstiteris | — |
| 3. Person Singular | obstiterit | — |
| 1. Person Plural | obstiterimus | — |
| 2. Person Plural | obstiteritis | — |
| 3. Person Plural | obstiterint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstem | obster |
| 2. Person Singular | obstes | obstere, obsteris |
| 3. Person Singular | obstet, opstet | obstetur |
| 1. Person Plural | obstemus | obstemur |
| 2. Person Plural | obstetis | obstemini |
| 3. Person Plural | obstent, obstentaret | obstentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstarem | obstarer |
| 2. Person Singular | obstares | obstarere, obstareris |
| 3. Person Singular | obstaret | obstaretur |
| 1. Person Plural | obstaremus | obstaremur |
| 2. Person Plural | obstaretis | obstaremini |
| 3. Person Plural | obstarent | obstarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstiterim | — |
| 2. Person Singular | obstiteris | — |
| 3. Person Singular | obstiterit | — |
| 1. Person Plural | obstiterimus | — |
| 2. Person Plural | obstiteritis | — |
| 3. Person Plural | obstiterint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obstitissem | — |
| 2. Person Singular | obstitisses | — |
| 3. Person Singular | obstitisset | — |
| 1. Person Plural | obstitissemus | — |
| 2. Person Plural | obstitissetis | — |
| 3. Person Plural | obstitissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obsta | obstare, opstare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obstate | obstamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obstato | obstator |
| 3. Person Singular | obstato | obstator |
| 2. Person Plural | obstatote | — |
| 3. Person Plural | obstanto | obstantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obstandum, obstanda, obstandus | obstanda, obstandae, obstandi |
| Genitiv | obstandae, obstandi | obstandarum, obstandorum |
| Dativ | obstando, obstandae | obstandis |
| Akkusativ | obstandum, obstandam | obstanda, obstandas, obstandos |
| Ablativ | obstando, obstanda | obstandis |
| Vokativ | obstandum, obstanda, obstande | obstanda, obstandae, obstandi |
128 (171) Formen für „obstare“