Formentabelle zu „obsonare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsono | obsonor |
| 2. Person Singular | obsonas | obsonare, obsonaris |
| 3. Person Singular | obsonat | obsonatur |
| 1. Person Plural | obsonamus | obsonamur |
| 2. Person Plural | obsonatis | obsonamini |
| 3. Person Plural | obsonant | obsonantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonabam | obsonabar |
| 2. Person Singular | obsonabas | obsonabare, obsonabaris |
| 3. Person Singular | obsonabat | obsonabatur |
| 1. Person Plural | obsonabamus | obsonabamur |
| 2. Person Plural | obsonabatis | obsonabamini |
| 3. Person Plural | obsonabant | obsonabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonabo | obsonabor |
| 2. Person Singular | obsonabis | obsonabere, obsonaberis |
| 3. Person Singular | obsonabit | obsonabitur |
| 1. Person Plural | obsonabimus | obsonabimur |
| 2. Person Plural | obsonabitis | obsonabimini |
| 3. Person Plural | obsonabunt | obsonabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonavi | — |
| 2. Person Singular | obsonavisti | — |
| 3. Person Singular | obsonavit | — |
| 1. Person Plural | obsonavimus | — |
| 2. Person Plural | obsonavistis | — |
| 3. Person Plural | obsonare, obsonavere, obsonaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonaveram | — |
| 2. Person Singular | obsonaveras | — |
| 3. Person Singular | obsonaverat | — |
| 1. Person Plural | obsonaveramus | — |
| 2. Person Plural | obsonaveratis | — |
| 3. Person Plural | obsonaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonavero | — |
| 2. Person Singular | obsonaris, obsonaveris | — |
| 3. Person Singular | obsonaverit | — |
| 1. Person Plural | obsonaverimus | — |
| 2. Person Plural | obsonaveritis | — |
| 3. Person Plural | obsonaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonem | obsoner |
| 2. Person Singular | obsones | obsonere, obsoneris |
| 3. Person Singular | obsonet | obsonetur |
| 1. Person Plural | obsonemus | obsonemur |
| 2. Person Plural | obsonetis | obsonemini |
| 3. Person Plural | obsonent | obsonentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonarem | obsonarer |
| 2. Person Singular | obsonares | obsonarere, obsonareris |
| 3. Person Singular | obsonaret | obsonaretur |
| 1. Person Plural | obsonaremus | obsonaremur |
| 2. Person Plural | obsonaretis | obsonaremini |
| 3. Person Plural | obsonarent | obsonarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonaverim | — |
| 2. Person Singular | obsonaris, obsonaveris | — |
| 3. Person Singular | obsonaverit | — |
| 1. Person Plural | obsonaverimus | — |
| 2. Person Plural | obsonaveritis | — |
| 3. Person Plural | obsonaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsonavissem | — |
| 2. Person Singular | obsonavisses | — |
| 3. Person Singular | obsonavisset | — |
| 1. Person Plural | obsonavissemus | — |
| 2. Person Plural | obsonavissetis | — |
| 3. Person Plural | obsonavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | obsonare | obsonavisse |
| Passiv | obsonari, obsonarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obsona | obsonare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obsonate | obsonamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obsonato | obsonator |
| 3. Person Singular | obsonato | obsonator |
| 2. Person Plural | obsonatote | — |
| 3. Person Plural | obsonanto | obsonantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsonata, obsonatum, obsonatus | obsonata, obsonatae, obsonati |
| Genitiv | obsonatae, obsonati | obsonatarum, obsonatorum |
| Dativ | obsonatae, obsonato | obsonatis |
| Akkusativ | obsonatam, obsonatum | obsonata, obsonatas, obsonatos |
| Ablativ | obsonata, obsonato | obsonatis |
| Vokativ | obsonata, obsonate, obsonatum | obsonata, obsonatae, obsonati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsonans | obsonantes, obsonantia |
| Genitiv | obsonantis | obsonantium, obsonantum |
| Dativ | obsonanti | obsonantibus |
| Akkusativ | obsonans, obsonantem | obsonantes, obsonantia |
| Ablativ | obsonante, obsonanti | obsonantibus |
| Vokativ | obsonans | obsonantes, obsonantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsonatura, obsonaturum, obsonaturus | obsonatura, obsonaturae, obsonaturi |
| Genitiv | obsonaturae, obsonaturi | obsonaturarum, obsonaturorum |
| Dativ | obsonaturae, obsonaturo | obsonaturis |
| Akkusativ | obsonaturam, obsonaturum | obsonatura, obsonaturas, obsonaturos |
| Ablativ | obsonatura, obsonaturo | obsonaturis |
| Vokativ | obsonatura, obsonature, obsonaturum | obsonatura, obsonaturae, obsonaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsonanda, obsonandum, obsonandus | obsonanda, obsonandae, obsonandi |
| Genitiv | obsonandae, obsonandi | obsonandarum, obsonandorum |
| Dativ | obsonandae, obsonando | obsonandis |
| Akkusativ | obsonandam, obsonandum | obsonanda, obsonandas, obsonandos |
| Ablativ | obsonanda, obsonando | obsonandis |
| Vokativ | obsonanda, obsonande, obsonandum | obsonanda, obsonandae, obsonandi |
152 (228) Formen für „obsonare“