Formentabelle zu „obsignare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsigno | obsignor |
| 2. Person Singular | obsignas | obsignare, obsignaris |
| 3. Person Singular | obsignat | obsignatur |
| 1. Person Plural | obsignamus | obsignamur |
| 2. Person Plural | obsignatis | obsignamini |
| 3. Person Plural | obsignant | obsignantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignabam | obsignabar |
| 2. Person Singular | obsignabas | obsignabare, obsignabaris |
| 3. Person Singular | obsignabat | obsignabatur |
| 1. Person Plural | obsignabamus | obsignabamur |
| 2. Person Plural | obsignabatis | obsignabamini |
| 3. Person Plural | obsignabant | obsignabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignabo | obsignabor |
| 2. Person Singular | obsignabis | obsignabere, obsignaberis |
| 3. Person Singular | obsignabit | obsignabitur |
| 1. Person Plural | obsignabimus | obsignabimur |
| 2. Person Plural | obsignabitis | obsignabimini |
| 3. Person Plural | obsignabunt | obsignabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignavi | — |
| 2. Person Singular | obsignavisti | — |
| 3. Person Singular | obsignavit | — |
| 1. Person Plural | obsignavimus | — |
| 2. Person Plural | obsignavistis | — |
| 3. Person Plural | obsignare, obsignavere, obsignaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignaveram | — |
| 2. Person Singular | obsignaveras | — |
| 3. Person Singular | obsignaueratque, obsignauerat | — |
| 1. Person Plural | obsignaveramus | — |
| 2. Person Plural | obsignaveratis | — |
| 3. Person Plural | obsignaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignavero | — |
| 2. Person Singular | obsignaris, obsignaveris | — |
| 3. Person Singular | obsignarit, obsignaverit | — |
| 1. Person Plural | obsignaverimus | — |
| 2. Person Plural | obsignaveritis | — |
| 3. Person Plural | obsignaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignem | obsigner |
| 2. Person Singular | obsignes | obsignere, obsigneris |
| 3. Person Singular | obsignet | obsignetur |
| 1. Person Plural | obsignemus | obsignemur |
| 2. Person Plural | obsignetis | obsignemini |
| 3. Person Plural | obsignent | obsignentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignarem | obsignarer |
| 2. Person Singular | obsignares | obsignarere, obsignareris |
| 3. Person Singular | obsignaret | obsignaretur |
| 1. Person Plural | obsignaremus | obsignaremur |
| 2. Person Plural | obsignaretis | obsignaremini |
| 3. Person Plural | obsignarent | obsignarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignaverim | — |
| 2. Person Singular | obsignaris, obsignaveris | — |
| 3. Person Singular | obsignarit, obsignaverit | — |
| 1. Person Plural | obsignaverimus | — |
| 2. Person Plural | obsignaveritis | — |
| 3. Person Plural | obsignaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obsignassem, obsignavissem | — |
| 2. Person Singular | obsignavisses | — |
| 3. Person Singular | obsignavisset | — |
| 1. Person Plural | obsignavissemus | — |
| 2. Person Plural | obsignavissetis | — |
| 3. Person Plural | obsignavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | obsignare | obsignasse, obsignavisse |
| Passiv | obsignari, obsignarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obsigna | obsignare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obsignate | obsignamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obsignato, obsignatoreis | obsignator |
| 3. Person Singular | obsignato, obsignatoreis | obsignator |
| 2. Person Plural | obsignatote | — |
| 3. Person Plural | obsignanto | obsignantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsignatum, obsignata, obsignatus | obsignata, obsignatae, obsignati |
| Genitiv | obsignatae, obsignati | obsignatarum, obsignatorum |
| Dativ | obsignatae, obsignato, obsignatoreis | obsignatis |
| Akkusativ | obsignatam, obsignatum | obsignatas, obsignata, obsignatos |
| Ablativ | obsignata, obsignato, obsignatoreis | obsignatis |
| Vokativ | obsignatum, obsignata, obsignate | obsignata, obsignatae, obsignati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsignans | obsignantes, obsignantia |
| Genitiv | obsignantis | obsignantium, obsignantum |
| Dativ | obsignanti | obsignantibus |
| Akkusativ | obsignans, obsignantem | obsignantes, obsignantia |
| Ablativ | obsignante, obsignanti | obsignantibus |
| Vokativ | obsignans | obsignantes, obsignantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsignatura, obsignaturum, obsignaturus | obsignatura, obsignaturae, obsignaturi |
| Genitiv | obsignaturae, obsignaturi | obsignaturarum, obsignaturorum |
| Dativ | obsignaturae, obsignaturo | obsignaturis |
| Akkusativ | obsignaturam, obsignaturum | obsignatura, obsignaturas, obsignaturos |
| Ablativ | obsignatura, obsignaturo | obsignaturis |
| Vokativ | obsignatura, obsignature, obsignaturum | obsignatura, obsignaturae, obsignaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obsignanda, obsignandum, obsignandus | obsignandi, obsignanda, obsignandae |
| Genitiv | obsignandi, obsignandae | obsignandarum, obsignandorum |
| Dativ | obsignandae, obsignando | obsignandis |
| Akkusativ | obsignandam, obsignandum | obsignandas, obsignanda, obsignandos |
| Ablativ | obsignanda, obsignando | obsignandis |
| Vokativ | obsignanda, obsignande, obsignandum | obsignandi, obsignanda, obsignandae |
152 (240) Formen für „obsignare“