Formentabelle zu „oblectare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblecto | oblector |
| 2. Person Singular | oblectas | oblectare, oblectaris |
| 3. Person Singular | oblectat | oblectatur |
| 1. Person Plural | oblectamus | oblectamur |
| 2. Person Plural | oblectatis | oblectamini |
| 3. Person Plural | oblectant | oblectantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectabam | oblectabar |
| 2. Person Singular | oblectabas | oblectabare, oblectabaris |
| 3. Person Singular | oblectabat | oblectabatur |
| 1. Person Plural | oblectabamus | oblectabamur |
| 2. Person Plural | oblectabatis | oblectabamini |
| 3. Person Plural | oblectabant | oblectabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectabo | oblectabor |
| 2. Person Singular | oblectabis | oblectabere, oblectaberis |
| 3. Person Singular | oblectabit | oblectabitur |
| 1. Person Plural | oblectabimus | oblectabimur |
| 2. Person Plural | oblectabitis | oblectabimini |
| 3. Person Plural | oblectabunt | oblectabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectavi | — |
| 2. Person Singular | oblectavisti | — |
| 3. Person Singular | oblectavit | — |
| 1. Person Plural | oblectavimus | — |
| 2. Person Plural | oblectavistis | — |
| 3. Person Plural | oblectare, oblectavere, oblectaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectaveram | — |
| 2. Person Singular | oblectaveras | — |
| 3. Person Singular | oblectaverat | — |
| 1. Person Plural | oblectaveramus | — |
| 2. Person Plural | oblectaveratis | — |
| 3. Person Plural | oblectaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectavero | — |
| 2. Person Singular | oblectaris, oblectaveris | — |
| 3. Person Singular | oblectaverit | — |
| 1. Person Plural | oblectaverimus | — |
| 2. Person Plural | oblectaveritis | — |
| 3. Person Plural | oblectaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectem | oblecter |
| 2. Person Singular | oblectes | oblectere, oblecteris |
| 3. Person Singular | oblectet | oblectetur |
| 1. Person Plural | oblectemus | oblectemur |
| 2. Person Plural | oblectetis | oblectemini |
| 3. Person Plural | oblectent | oblectentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectarem | oblectarer |
| 2. Person Singular | oblectares | oblectarere, oblectareris |
| 3. Person Singular | oblectaret | oblectaretur |
| 1. Person Plural | oblectaremus | oblectaremur |
| 2. Person Plural | oblectaretis | oblectaremini |
| 3. Person Plural | oblectarent | oblectarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectaverim | — |
| 2. Person Singular | oblectaris, oblectaveris | — |
| 3. Person Singular | oblectaverit | — |
| 1. Person Plural | oblectaverimus | — |
| 2. Person Plural | oblectaveritis | — |
| 3. Person Plural | oblectaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | oblectavissem | — |
| 2. Person Singular | oblectavisses | — |
| 3. Person Singular | oblectasset, oblectavisset | — |
| 1. Person Plural | oblectavissemus | — |
| 2. Person Plural | oblectavissetis | — |
| 3. Person Plural | oblectavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | oblectare | oblectavisse |
| Passiv | oblectari, oblectarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | oblecta | oblectare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | oblectate | oblectamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | oblectato | oblectator |
| 3. Person Singular | oblectato | oblectator |
| 2. Person Plural | oblectatote | — |
| 3. Person Plural | oblectanto | oblectantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oblectata, oblectatum, oblectatus | oblectata, oblectatae, oblectati |
| Genitiv | oblectatae, oblectati | oblectatarum, oblectatorum |
| Dativ | oblectatae, oblectato | oblectatis |
| Akkusativ | oblectatam, oblectatum | oblectata, oblectatas, oblectatos |
| Ablativ | oblectata, oblectato | oblectatis |
| Vokativ | oblectata, oblectate, oblectatum | oblectata, oblectatae, oblectati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oblectans | oblectantes, oblectantia |
| Genitiv | oblectantis | oblectantium, oblectantum |
| Dativ | oblectanti | oblectantibus |
| Akkusativ | oblectans, oblectantem | oblectantes, oblectantia |
| Ablativ | oblectante, oblectanti | oblectantibus |
| Vokativ | oblectans | oblectantes, oblectantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oblectatura, oblectaturum, oblectaturus | oblectatura, oblectaturae, oblectaturi |
| Genitiv | oblectaturae, oblectaturi | oblectaturarum, oblectaturorum |
| Dativ | oblectaturae, oblectaturo | oblectaturis |
| Akkusativ | oblectaturam, oblectaturum | oblectatura, oblectaturas, oblectaturos |
| Ablativ | oblectatura, oblectaturo | oblectaturis |
| Vokativ | oblectatura, oblectature, oblectaturum | oblectatura, oblectaturae, oblectaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | oblectanda, oblectandum, oblectandus | oblectanda, oblectandae, oblectandi |
| Genitiv | oblectandae, oblectandi | oblectandarum, oblectandorum |
| Dativ | oblectandae, oblectando | oblectandis |
| Akkusativ | oblectandam, oblectandum | oblectanda, oblectandas, oblectandos |
| Ablativ | oblectanda, oblectando | oblectandis |
| Vokativ | oblectanda, oblectande, oblectandum | oblectanda, oblectandae, oblectandi |
152 (229) Formen für „oblectare“