Formentabelle zu „objurgare“
Substantiv
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obiurgabam | objurgabar |
| 2. Person Singular | objurgabas | objurgabare, objurgabaris |
| 3. Person Singular | objurgabat | objurgabatur |
| 1. Person Plural | objurgabamus | objurgabamur |
| 2. Person Plural | objurgabatis | objurgabamini |
| 3. Person Plural | objurgabant | objurgabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgabo | objurgabor |
| 2. Person Singular | objurgabis | objurgabere, objurgaberis |
| 3. Person Singular | objurgabit | objurgabitur |
| 1. Person Plural | objurgabimus | objurgabimur |
| 2. Person Plural | objurgabitis | objurgabimini |
| 3. Person Plural | objurgabunt | objurgabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgavi | — |
| 2. Person Singular | objurgavisti | — |
| 3. Person Singular | objurgavit | — |
| 1. Person Plural | objurgavimus | — |
| 2. Person Plural | objurgavistis | — |
| 3. Person Plural | objurgare, objurgavere, objurgaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgaveram | — |
| 2. Person Singular | objurgaveras | — |
| 3. Person Singular | objurgaverat | — |
| 1. Person Plural | objurgaveramus | — |
| 2. Person Plural | objurgaveratis | — |
| 3. Person Plural | objurgaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgavero | — |
| 2. Person Singular | objurgaris, objurgaveris | — |
| 3. Person Singular | objurgaverit | — |
| 1. Person Plural | objurgaverimus | — |
| 2. Person Plural | objurgaveritis | — |
| 3. Person Plural | objurgaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgem | objurger |
| 2. Person Singular | obiurges | objurgere, objurgeris |
| 3. Person Singular | objurget | obiurgetur |
| 1. Person Plural | obiurgemus | objurgemur |
| 2. Person Plural | objurgetis | objurgemini |
| 3. Person Plural | objurgent | objurgentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgarem | objurgarer |
| 2. Person Singular | objurgares | objurgarere, objurgareris |
| 3. Person Singular | obiurgaret | obiurgaretur |
| 1. Person Plural | objurgaremus | objurgaremur |
| 2. Person Plural | objurgaretis | objurgaremini |
| 3. Person Plural | objurgarent | objurgarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgaverim | — |
| 2. Person Singular | objurgaris, objurgaveris | — |
| 3. Person Singular | objurgaverit | — |
| 1. Person Plural | objurgaverimus | — |
| 2. Person Plural | objurgaveritis | — |
| 3. Person Plural | objurgaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | objurgavissem | — |
| 2. Person Singular | objurgavisses | — |
| 3. Person Singular | objurgavisset | — |
| 1. Person Plural | objurgavissemus | — |
| 2. Person Plural | objurgavissetis | — |
| 3. Person Plural | objurgavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obiurga | objurgare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | objurgate | objurgamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | objurgato | obiurgator |
| 3. Person Singular | objurgato | obiurgator |
| 2. Person Plural | objurgatote | — |
| 3. Person Plural | objurganto | objurgantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | objurgata, objurgatum, objurgatus | objurgata, objurgatae, objurgati |
| Genitiv | objurgatae, objurgati | objurgatarum, objurgatorum |
| Dativ | objurgatae, objurgato | objurgatis |
| Akkusativ | objurgatam, objurgatum | objurgata, objurgatas, objurgatos |
| Ablativ | objurgata, objurgato | objurgatis |
| Vokativ | objurgata, objurgate, objurgatum | objurgata, objurgatae, objurgati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obiurgans | objurgantes, objurgantia |
| Genitiv | objurgantis | obiurgantium, objurgantum |
| Dativ | objurganti | objurgantibus |
| Akkusativ | obiurgans, objurgantem | objurgantes, objurgantia |
| Ablativ | objurgante, objurganti | objurgantibus |
| Vokativ | obiurgans | objurgantes, objurgantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | objurgatura, objurgaturum, objurgaturus | objurgatura, objurgaturae, objurgaturi |
| Genitiv | objurgaturae, objurgaturi | objurgaturarum, objurgaturorum |
| Dativ | objurgaturae, objurgaturo | objurgaturis |
| Akkusativ | objurgaturam, objurgaturum | objurgatura, objurgaturas, objurgaturos |
| Ablativ | objurgatura, objurgaturo | objurgaturis |
| Vokativ | objurgatura, objurgature, objurgaturum | objurgatura, objurgaturae, objurgaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | objurganda, objurgandum, objurgandus | obiurgandi, objurganda, objurgandae |
| Genitiv | obiurgandi, objurgandae | objurgandarum, objurgandorum |
| Dativ | obiurgando, objurgandae | objurgandis |
| Akkusativ | objurgandam, objurgandum | objurganda, objurgandas, objurgandos |
| Ablativ | obiurgando, objurganda | objurgandis |
| Vokativ | objurganda, objurgande, objurgandum | obiurgandi, objurganda, objurgandae |
158 (237) Formen für „objurgare“