Formentabelle zu „obire“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obeo | obeor |
| 2. Person Singular | hobis, obis | obire, obiris |
| 3. Person Singular | obit, obitusque | obitur, probitur |
| 1. Person Plural | obimus | obimur |
| 2. Person Plural | obitis | obimini |
| 3. Person Plural | obeunt | obeuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obibam, obiebam, obivam | obibar |
| 2. Person Singular | obibas, obiebas | obibare, obibaris |
| 3. Person Singular | obibat, obiebat | obibatur |
| 1. Person Plural | obibamus, obiebamus | obibamur |
| 2. Person Plural | obibatis, obiebatis | obibamini |
| 3. Person Plural | obibant, obiebant | obibantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obibo, obiam | obiar, obibor |
| 2. Person Singular | obibis, obies | obibere, obiberis, probibere |
| 3. Person Singular | obibit, obiet | obibitur, obietur |
| 1. Person Plural | obibimus, obiemus | obibimur, obiemur |
| 2. Person Plural | obibitis, obietis | obibimini, obiemini |
| 3. Person Plural | obibunt, obient | obibuntur, obientur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obii, obivi | — |
| 2. Person Singular | obivisti | — |
| 3. Person Singular | obiit, obiuit | — |
| 1. Person Plural | obivimus | — |
| 2. Person Plural | obivistis | — |
| 3. Person Plural | obiere, obierunt, obivere, obiverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obieram, obiveram | — |
| 2. Person Singular | obiveras | — |
| 3. Person Singular | obierat, obiverat | — |
| 1. Person Plural | obiveramus | — |
| 2. Person Plural | obiveratis | — |
| 3. Person Plural | obierant, obiverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obivero | — |
| 2. Person Singular | obieris, obiveris | — |
| 3. Person Singular | obierit, obiverit | — |
| 1. Person Plural | obiverimus | — |
| 2. Person Plural | obiveritis | — |
| 3. Person Plural | obiverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obeam | obear |
| 2. Person Singular | obeas | obiare, obiaris |
| 3. Person Singular | obeat, utobeat | obiatur |
| 1. Person Plural | obeamus | obiamur |
| 2. Person Plural | obeatis | obiamini |
| 3. Person Plural | obeant | obeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obirem | obirer |
| 2. Person Singular | obires | obirere, obireris |
| 3. Person Singular | obiret | obiretur |
| 1. Person Plural | obiremus | obiremur |
| 2. Person Plural | obiretis | obiremini |
| 3. Person Plural | obirent | obirentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obiverim | — |
| 2. Person Singular | obieris, obiveris | — |
| 3. Person Singular | obierit, obiverit | — |
| 1. Person Plural | obiverimus | — |
| 2. Person Plural | obiveritis | — |
| 3. Person Plural | obiverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | obivissem | — |
| 2. Person Singular | obivisses | — |
| 3. Person Singular | obisset, obivisset, obiisset | — |
| 1. Person Plural | obivissemus | — |
| 2. Person Plural | obivissetis | — |
| 3. Person Plural | obissent, obivissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obi, obiratio, obitutum, obivatio | obiere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | obite | obimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | obito | obitor |
| 3. Person Singular | obito | obitor |
| 2. Person Plural | obitote | — |
| 3. Person Plural | obeunto | obeuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obita, obitum, obitus, ovita | obita, obitae, obiti, ovita |
| Genitiv | obitae, obiti | obitarum, obitorum |
| Dativ | obito, obitae | obitis |
| Akkusativ | obitum, obitam | obitas, obita, obitos, ovita, ovitas |
| Ablativ | obita, obito, ovita | obitis |
| Vokativ | obitum, obita, obite, ovita | obita, obitae, obiti, ovita |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obiens | obeuntes, obeuntia, obientes |
| Genitiv | obeuntis, obientis | obeuntium, obientium |
| Dativ | obeunti, obienti | obeuntibus, obientibus |
| Akkusativ | obeuntem, obiens, obientem | obeuntes, obeuntia, obientes |
| Ablativ | obeunti, obeunte, obiente, obienti | obeuntibus, obientibus |
| Vokativ | obiens | obeuntes, obeuntia, obientes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obiturus, obitura, obiturum | obitura, obiturae, obituri |
| Genitiv | obiturae, obituri | obiturarum, obiturorum |
| Dativ | obiturae, obituro | obituris |
| Akkusativ | obiturum, obituram | obituros, obitura, obituras |
| Ablativ | obitura, obituro | obituris |
| Vokativ | obitura, obiturum, obiture | obitura, obiturae, obituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | obeunda, obeundum, obeundus | obeunda, obeundi, obeundae |
| Genitiv | obeundi, obeundae | obeundorum, obeundarum |
| Dativ | obeundo, obeundae | obeundis |
| Akkusativ | obeundum, obeundam | obeunda, obeundas, obeundos |
| Ablativ | obeundo, obeunda | obeundis |
| Vokativ | obeunda, obeundum, obeunde | obeunda, obeundi, obeundae |
152 (289) Formen für „obire“