Formentabelle zu „nuncupare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupabam | nuncupabar |
| 2. Person Singular | nuncupabas | nuncupabare, nuncupabaris |
| 3. Person Singular | nuncupabat | nuncupabatur |
| 1. Person Plural | nuncupabamus | nuncupabamur |
| 2. Person Plural | nuncupabatis | nuncupabamini |
| 3. Person Plural | nuncupabant | nuncupabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupabo | nuncupabor |
| 2. Person Singular | nuncupabis | nuncupabere, nuncupaberis |
| 3. Person Singular | nuncupabit | nuncupabitur |
| 1. Person Plural | nuncupabimus | nuncupabimur |
| 2. Person Plural | nuncupabitis | nuncupabimini |
| 3. Person Plural | nuncupabunt | nuncupabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupavi | — |
| 2. Person Singular | nuncupavisti | — |
| 3. Person Singular | nuncupauit | — |
| 1. Person Plural | nuncupavimus | — |
| 2. Person Plural | nuncupavistis | — |
| 3. Person Plural | nuncuparunt, nuncupare, nuncupavere, nuncupaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupaveram | — |
| 2. Person Singular | nuncupaveras | — |
| 3. Person Singular | nuncupaverat | — |
| 1. Person Plural | nuncupaveramus | — |
| 2. Person Plural | nuncupaveratis | — |
| 3. Person Plural | nuncupaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupavero | — |
| 2. Person Singular | nuncuparis, nuncupaveris | — |
| 3. Person Singular | nuncupaverit | — |
| 1. Person Plural | nuncupaverimus | — |
| 2. Person Plural | nuncupaveritis | — |
| 3. Person Plural | nuncupaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupem | nuncuper |
| 2. Person Singular | nuncupes | nuncupere, nuncuperis |
| 3. Person Singular | nuncupet | nuncupetur |
| 1. Person Plural | nuncupemus | nuncupemur |
| 2. Person Plural | nuncupetis | nuncupemini |
| 3. Person Plural | nuncupent | nuncupentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncuparem | nuncuparer |
| 2. Person Singular | nuncupares | nuncuparere, nuncupareris |
| 3. Person Singular | nuncuparet | nuncuparetur |
| 1. Person Plural | nuncuparemus | nuncuparemur |
| 2. Person Plural | nuncuparetis | nuncuparemini |
| 3. Person Plural | nuncuparent | nuncuparentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupaverim | — |
| 2. Person Singular | nuncuparis, nuncupaveris | — |
| 3. Person Singular | nuncupaverit | — |
| 1. Person Plural | nuncupaverimus | — |
| 2. Person Plural | nuncupaveritis | — |
| 3. Person Plural | nuncupaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nuncupavissem | — |
| 2. Person Singular | nuncupavisses | — |
| 3. Person Singular | nuncupasset, nuncupavisset | — |
| 1. Person Plural | nuncupavissemus | — |
| 2. Person Plural | nuncupavissetis | — |
| 3. Person Plural | nuncupavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | nuncupa | nuncupare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | nuncupate | nuncupamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | nuncupato | nuncupator |
| 3. Person Singular | nuncupato | nuncupator |
| 2. Person Plural | nuncupatote | — |
| 3. Person Plural | nuncupanto | nuncupantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nuncupatus, nuncupata, nuncupatum | nuncupata, nuncupati, nuncupatae |
| Genitiv | nuncupati, nuncupatae | nuncupatarum, nuncupatorum |
| Dativ | nuncupatae, nuncupato | nuncupatis |
| Akkusativ | nuncupatum, nuncupatam | nuncupata, nuncupatas, nuncupatos |
| Ablativ | nuncupata, nuncupato | nuncupatis |
| Vokativ | nuncupata, nuncupatum, nuncupate | nuncupata, nuncupati, nuncupatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nuncupans | nuncupantes, nuncupantia |
| Genitiv | nuncupantis | nuncupantium, nuncupantum |
| Dativ | nuncupanti | nuncupantibus |
| Akkusativ | nuncupantem, nuncupans | nuncupantes, nuncupantia |
| Ablativ | nuncupante, nuncupanti | nuncupantibus |
| Vokativ | nuncupans | nuncupantes, nuncupantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nuncupatura, nuncupaturum, nuncupaturus | nuncupatura, nuncupaturae, nuncupaturi |
| Genitiv | nuncupaturae, nuncupaturi | nuncupaturarum, nuncupaturorum |
| Dativ | nuncupaturae, nuncupaturo | nuncupaturis |
| Akkusativ | nuncupaturam, nuncupaturum | nuncupatura, nuncupaturas, nuncupaturos |
| Ablativ | nuncupatura, nuncupaturo | nuncupaturis |
| Vokativ | nuncupatura, nuncupature, nuncupaturum | nuncupatura, nuncupaturae, nuncupaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nuncupanda, nuncupandum, nuncupandus | nuncupanda, nuncupandae, nuncupandi |
| Genitiv | nuncupandae, nuncupandi | nuncupandarum, nuncupandorum |
| Dativ | nuncupandae, nuncupando | nuncupandis |
| Akkusativ | nuncupandam, nuncupandum | nuncupanda, nuncupandas, nuncupandos |
| Ablativ | nuncupanda, nuncupando | nuncupandis |
| Vokativ | nuncupanda, nuncupande, nuncupandum | nuncupanda, nuncupandae, nuncupandi |
152 (238) Formen für „nuncupare“