Formentabelle zu „novellare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novello | novellor |
| 2. Person Singular | novellas | novellare, novellaris |
| 3. Person Singular | novellat | novellatur |
| 1. Person Plural | novellamus | novellamur |
| 2. Person Plural | novellatis | novellamini |
| 3. Person Plural | novellant | novellantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellabam | novellabar |
| 2. Person Singular | novellabas | novellabare, novellabaris |
| 3. Person Singular | novellabat | novellabatur |
| 1. Person Plural | novellabamus | novellabamur |
| 2. Person Plural | novellabatis | novellabamini |
| 3. Person Plural | novellabant | novellabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellabo | novellabor |
| 2. Person Singular | novellabis | novellabere, novellaberis |
| 3. Person Singular | novellabit | novellabitur |
| 1. Person Plural | novellabimus | novellabimur |
| 2. Person Plural | novellabitis | novellabimini |
| 3. Person Plural | novellabunt | novellabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellavi | — |
| 2. Person Singular | novellavisti | — |
| 3. Person Singular | novellavit | — |
| 1. Person Plural | novellavimus | — |
| 2. Person Plural | novellavistis | — |
| 3. Person Plural | novellare, novellavere, novellaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellaveram | — |
| 2. Person Singular | novellaveras | — |
| 3. Person Singular | novellaverat | — |
| 1. Person Plural | novellaveramus | — |
| 2. Person Plural | novellaveratis | — |
| 3. Person Plural | novellaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellavero | — |
| 2. Person Singular | novellaris, novellaveris | — |
| 3. Person Singular | novellaverit | — |
| 1. Person Plural | novellaverimus | — |
| 2. Person Plural | novellaveritis | — |
| 3. Person Plural | novellaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellem | noveller |
| 2. Person Singular | novelles | novellere, novelleris |
| 3. Person Singular | novellet | novelletur |
| 1. Person Plural | novellemus | novellemur |
| 2. Person Plural | novelletis | novellemini |
| 3. Person Plural | novellent | novellentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellarem | novellarer |
| 2. Person Singular | novellares | novellarere, novellareris |
| 3. Person Singular | novellaret | novellaretur |
| 1. Person Plural | novellaremus | novellaremur |
| 2. Person Plural | novellaretis | novellaremini |
| 3. Person Plural | novellarent | novellarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellaverim | — |
| 2. Person Singular | novellaris, novellaveris | — |
| 3. Person Singular | novellaverit | — |
| 1. Person Plural | novellaverimus | — |
| 2. Person Plural | novellaveritis | — |
| 3. Person Plural | novellaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | novellavissem | — |
| 2. Person Singular | novellavisses | — |
| 3. Person Singular | novellavisset | — |
| 1. Person Plural | novellavissemus | — |
| 2. Person Plural | novellavissetis | — |
| 3. Person Plural | novellavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | novellare | novellavisse |
| Passiv | novellari, novellarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | nouella | novellare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | novellate | novellamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | novellato | novellator |
| 3. Person Singular | novellato | novellator |
| 2. Person Plural | novellatote | — |
| 3. Person Plural | novellanto | novellantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | novellata, novellatum, novellatus | novellata, novellatae, novellati |
| Genitiv | novellatae, novellati | novellatarum, novellatorum |
| Dativ | novellatae, novellato | novellatis |
| Akkusativ | novellatam, novellatum | novellata, novellatas, novellatos |
| Ablativ | novellata, novellato | novellatis |
| Vokativ | novellata, novellate, novellatum | novellata, novellatae, novellati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | novellans | novellantes, novellantia |
| Genitiv | novellantis | novellantium, novellantum |
| Dativ | novellanti | novellantibus |
| Akkusativ | novellans, novellantem | novellantes, novellantia |
| Ablativ | novellante, novellanti | novellantibus |
| Vokativ | novellans | novellantes, novellantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | novellatura, novellaturum, novellaturus | novellatura, novellaturae, novellaturi |
| Genitiv | novellaturae, novellaturi | novellaturarum, novellaturorum |
| Dativ | novellaturae, novellaturo | novellaturis |
| Akkusativ | novellaturam, novellaturum | novellatura, novellaturas, novellaturos |
| Ablativ | novellatura, novellaturo | novellaturis |
| Vokativ | novellatura, novellature, novellaturum | novellatura, novellaturae, novellaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | novellanda, novellandum, novellandus | novellanda, novellandae, novellandi |
| Genitiv | novellandae, novellandi | novellandarum, novellandorum |
| Dativ | novellandae, novellando | novellandis |
| Akkusativ | novellandam, novellandum | novellanda, novellandas, novellandos |
| Ablativ | novellanda, novellando | novellandis |
| Vokativ | novellanda, novellande, novellandum | novellanda, novellandae, novellandi |
152 (228) Formen für „novellare“