Formentabelle zu „nictare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nicto | nictor |
| 2. Person Singular | nictas | nictare, nictaris |
| 3. Person Singular | nictat | nictatur |
| 1. Person Plural | nictamus | nictamur |
| 2. Person Plural | nictatis | nictamini |
| 3. Person Plural | nictant | nictantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictabam | nictabar |
| 2. Person Singular | nictabas | nictabare, nictabaris |
| 3. Person Singular | nictabat | nictabatur |
| 1. Person Plural | nictabamus | nictabamur |
| 2. Person Plural | nictabatis | nictabamini |
| 3. Person Plural | nictabant | nictabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictabo | nictabor |
| 2. Person Singular | nictabis | nictabere, nictaberis |
| 3. Person Singular | nictabit | nictabitur |
| 1. Person Plural | nictabimus | nictabimur |
| 2. Person Plural | nictabitis | nictabimini |
| 3. Person Plural | nictabunt | nictabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictavi | — |
| 2. Person Singular | nictavisti | — |
| 3. Person Singular | nictavit | — |
| 1. Person Plural | nictavimus | — |
| 2. Person Plural | nictavistis | — |
| 3. Person Plural | nictare, nictavere, nictaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictaveram | — |
| 2. Person Singular | nictaveras | — |
| 3. Person Singular | nictaverat | — |
| 1. Person Plural | nictaveramus | — |
| 2. Person Plural | nictaveratis | — |
| 3. Person Plural | nictaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictavero | — |
| 2. Person Singular | nictaris, nictaveris | — |
| 3. Person Singular | nictaverit | — |
| 1. Person Plural | nictaverimus | — |
| 2. Person Plural | nictaveritis | — |
| 3. Person Plural | nictaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictem | nicter |
| 2. Person Singular | nictes | nictere, nicteris |
| 3. Person Singular | nictet | nictetur |
| 1. Person Plural | nictemus | nictemur |
| 2. Person Plural | nictetis | nictemini |
| 3. Person Plural | nictent | nictentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictarem | nictarer |
| 2. Person Singular | nictares | nictarere, nictareris |
| 3. Person Singular | nictaret | nictaretur |
| 1. Person Plural | nictaremus | nictaremur |
| 2. Person Plural | nictaretis | nictaremini |
| 3. Person Plural | nictarent | nictarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictaverim | — |
| 2. Person Singular | nictaris, nictaveris | — |
| 3. Person Singular | nictaverit | — |
| 1. Person Plural | nictaverimus | — |
| 2. Person Plural | nictaveritis | — |
| 3. Person Plural | nictaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nictavissem | — |
| 2. Person Singular | nictavisses | — |
| 3. Person Singular | nictavisset | — |
| 1. Person Plural | nictavissemus | — |
| 2. Person Plural | nictavissetis | — |
| 3. Person Plural | nictavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | nictare | nictavisse |
| Passiv | nictari, nictarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | nicta | nictare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | nictate | nictamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | nictato | nictator |
| 3. Person Singular | nictato | nictator |
| 2. Person Plural | nictatote | — |
| 3. Person Plural | nictanto | nictantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nictata, nictatum, nictatus | nictata, nictatae, nictati |
| Genitiv | nictatae, nictati | nictatarum, nictatorum |
| Dativ | nictatae, nictato | nictatis |
| Akkusativ | nictatam, nictatum | nictata, nictatas, nictatos |
| Ablativ | nictata, nictato | nictatis |
| Vokativ | nictata, nictate, nictatum | nictata, nictatae, nictati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nictans | nictantia, nictantes |
| Genitiv | nictantis | nictantium, nictantum |
| Dativ | nictanti | nictantibus |
| Akkusativ | nictans, nictantem | nictantia, nictantes |
| Ablativ | nictante, nictanti | nictantibus |
| Vokativ | nictans | nictantia, nictantes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nictatura, nictaturum, nictaturus | nictatura, nictaturae, nictaturi |
| Genitiv | nictaturae, nictaturi | nictaturarum, nictaturorum |
| Dativ | nictaturae, nictaturo | nictaturis |
| Akkusativ | nictaturam, nictaturum | nictatura, nictaturas, nictaturos |
| Ablativ | nictatura, nictaturo | nictaturis |
| Vokativ | nictatura, nictature, nictaturum | nictatura, nictaturae, nictaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | nictanda, nictandum, nictandus | nictanda, nictandae, nictandi |
| Genitiv | nictandae, nictandi | nictandarum, nictandorum |
| Dativ | nictandae, nictando | nictandis |
| Akkusativ | nictandam, nictandum | nictanda, nictandas, nictandos |
| Ablativ | nictanda, nictando | nictandis |
| Vokativ | nictanda, nictande, nictandum | nictanda, nictandae, nictandi |
152 (228) Formen für „nictare“