Formentabelle zu „narrare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narrabam | narrabar |
| 2. Person Singular | narrabas | narrabare, narrabaris |
| 3. Person Singular | narrabat | narrabatur |
| 1. Person Plural | narrabamus | narrabamur |
| 2. Person Plural | narrabatis | narrabamini |
| 3. Person Plural | narrabant | narrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narrabo | narrabor |
| 2. Person Singular | narrabis | narrabere, narraberis |
| 3. Person Singular | narrabit | narrabitur, narravitur |
| 1. Person Plural | narrabimus | narrabimur |
| 2. Person Plural | narrabitis | narrabimini |
| 3. Person Plural | narrabunt | narrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narravi | — |
| 2. Person Singular | narrasti, narravisti | — |
| 3. Person Singular | narrauit | — |
| 1. Person Plural | narravimus | — |
| 2. Person Plural | narravistis | — |
| 3. Person Plural | narravere, narrare, narraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narraveram | — |
| 2. Person Singular | narraveras, narraras | — |
| 3. Person Singular | narraverat | — |
| 1. Person Plural | narraveramus | — |
| 2. Person Plural | narraveratis | — |
| 3. Person Plural | narraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narravero | — |
| 2. Person Singular | narraris, narraveris | — |
| 3. Person Singular | narrauerit | — |
| 1. Person Plural | narraverimus | — |
| 2. Person Plural | narraveritis | — |
| 3. Person Plural | narraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narrem | narrer |
| 2. Person Singular | narres, lunarres | narrere, narreris |
| 3. Person Singular | narret | narretur |
| 1. Person Plural | narremus | narremur |
| 2. Person Plural | narretis | narremini |
| 3. Person Plural | narrent | narrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narrarem | narrarer |
| 2. Person Singular | narrares | narrarere, narrareris |
| 3. Person Singular | narraret | narraretur |
| 1. Person Plural | narraremus | narraremur |
| 2. Person Plural | narraretis | narraremini |
| 3. Person Plural | narrarent | narrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narraverim | — |
| 2. Person Singular | narraris, narraveris | — |
| 3. Person Singular | narrauerit | — |
| 1. Person Plural | narraverimus | — |
| 2. Person Plural | narraveritis | — |
| 3. Person Plural | narraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | narrassem, narravissem | — |
| 2. Person Singular | narrasses, narravisses | — |
| 3. Person Singular | narrasset, narravisset | — |
| 1. Person Plural | narravissemus | — |
| 2. Person Plural | narravissetis | — |
| 3. Person Plural | narravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | narra | narrare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | narrate | narramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | narrato | narrator |
| 3. Person Singular | narrato | narrator |
| 2. Person Plural | narratote | — |
| 3. Person Plural | narranto | narrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | narratum, narrata, narratus | narrata, narratae, narati, narrati |
| Genitiv | narratae, narati, narrati | narratarum, narratorum |
| Dativ | narrato, narratae | narratis |
| Akkusativ | narratam, narratum | narratas, narrata, narratos |
| Ablativ | narrato, narrata | narratisque, narratis |
| Vokativ | narratum, narrata, narrate | narrata, narratae, narati, narrati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | narraturus, narratura, narraturum | narraturi, narratura, narraturae |
| Genitiv | narraturi, narraturae | narraturarum, narraturorum |
| Dativ | narraturae, narraturo | narraturis |
| Akkusativ | narraturam, narraturum | narratura, narraturas, narraturos |
| Ablativ | narratura, narraturo | narraturis |
| Vokativ | narratura, narrature, narraturum | narraturi, narratura, narraturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | narranda, narrandum, narrandus | narranda, narrandi, narrandae |
| Genitiv | narrandi, narrandae | narrandarum, narrandorum |
| Dativ | narrando, narrandae | narrandis |
| Akkusativ | narrandum, narrandam | narranda, narrandas, narrandos |
| Ablativ | narrando, narranda | narrandis |
| Vokativ | narranda, narrandum, narrande | narranda, narrandi, narrandae |
Substantiv
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | narrativus | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
156 (251) Formen für „narrare“