Formentabelle zu „mussare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | musso | mussor |
| 2. Person Singular | mussas | mussare, mussaris |
| 3. Person Singular | mussat | mussatur |
| 1. Person Plural | mussamus | mussamur |
| 2. Person Plural | mussatis | mussamini |
| 3. Person Plural | mussantque, mussant | mussantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussabam | mussabar |
| 2. Person Singular | mussabas | mussabare, mussabaris |
| 3. Person Singular | mussabat | mussabatur |
| 1. Person Plural | mussabamus | mussabamur |
| 2. Person Plural | mussabatis | mussabamini |
| 3. Person Plural | mussabant | mussabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussabo | mussabor |
| 2. Person Singular | mussabis | mussabere, mussaberis |
| 3. Person Singular | mussabit | mussabitur |
| 1. Person Plural | mussabimus | mussabimur |
| 2. Person Plural | mussabitis | mussabimini |
| 3. Person Plural | mussabunt | mussabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussavi | — |
| 2. Person Singular | mussavisti | — |
| 3. Person Singular | mussavit | — |
| 1. Person Plural | mussavimus | — |
| 2. Person Plural | mussavistis | — |
| 3. Person Plural | mussare, mussavere, mussaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussaveram | — |
| 2. Person Singular | mussaveras | — |
| 3. Person Singular | mussaverat | — |
| 1. Person Plural | mussaveramus | — |
| 2. Person Plural | mussaveratis | — |
| 3. Person Plural | mussaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussavero | — |
| 2. Person Singular | mussaris, mussaveris | — |
| 3. Person Singular | mussaverit | — |
| 1. Person Plural | mussaverimus | — |
| 2. Person Plural | mussaveritis | — |
| 3. Person Plural | mussaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussem | musser |
| 2. Person Singular | musses | mussere, musseris |
| 3. Person Singular | musset | mussetur |
| 1. Person Plural | mussemus | mussemur |
| 2. Person Plural | mussetis | mussemini |
| 3. Person Plural | mussent | mussentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussarem | mussarer |
| 2. Person Singular | mussares | mussarere, mussareris |
| 3. Person Singular | mussaret | mussaretur |
| 1. Person Plural | mussaremus | mussaremur |
| 2. Person Plural | mussaretis | mussaremini |
| 3. Person Plural | mussarent | mussarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussaverim | — |
| 2. Person Singular | mussaris, mussaveris | — |
| 3. Person Singular | mussaverit | — |
| 1. Person Plural | mussaverimus | — |
| 2. Person Plural | mussaveritis | — |
| 3. Person Plural | mussaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mussavissem | — |
| 2. Person Singular | mussavisses | — |
| 3. Person Singular | mussavisset | — |
| 1. Person Plural | mussavissemus | — |
| 2. Person Plural | mussavissetis | — |
| 3. Person Plural | mussavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | mussare | mussavisse |
| Passiv | mussari, mussarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mussa | mussare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | mussate | mussamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mussato | mussator |
| 3. Person Singular | mussato | mussator |
| 2. Person Plural | mussatote | — |
| 3. Person Plural | mussanto | mussantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mussata, mussatum, mussatus | mussata, mussatae, mussati |
| Genitiv | mussatae, mussati | mussatarum, mussatorum |
| Dativ | mussatae, mussato | mussatis |
| Akkusativ | mussatam, mussatum | mussata, mussatas, mussatos |
| Ablativ | mussata, mussato | mussatis |
| Vokativ | mussata, mussate, mussatum | mussata, mussatae, mussati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mussans | mussantesque, mussantes, mussantia |
| Genitiv | mussantis | mussantium, mussantum |
| Dativ | mussanti | mussantibus |
| Akkusativ | mussans, mussantem | mussantesque, mussantes, mussantia |
| Ablativ | musante, mussante, mussanti | mussantibus |
| Vokativ | mussans | mussantesque, mussantes, mussantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mussatura, mussaturum, mussaturus | mussatura, mussaturae, mussaturi |
| Genitiv | mussaturae, mussaturi | mussaturarum, mussaturorum |
| Dativ | mussaturae, mussaturo | mussaturis |
| Akkusativ | mussaturam, mussaturum | mussatura, mussaturas, mussaturos |
| Ablativ | mussatura, mussaturo | mussaturis |
| Vokativ | mussatura, mussature, mussaturum | mussatura, mussaturae, mussaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mussanda, mussandum, mussandus | mussanda, mussandae, mussandi |
| Genitiv | mussandae, mussandi | mussandarum, mussandorum |
| Dativ | mussando, mussandae | mussandis |
| Akkusativ | mussandam, mussandum | mussanda, mussandas, mussandos |
| Ablativ | mussando, mussanda | mussandis |
| Vokativ | mussanda, mussande, mussandum | mussanda, mussandae, mussandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | mussatione | — |
| Vokativ | — | — |
153 (234) Formen für „mussare“