Formentabelle zu „monstrare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstrabam | monstrabar |
| 2. Person Singular | monstrabas | monstrabare, monstrabaris |
| 3. Person Singular | monstrabat | monstrabatur |
| 1. Person Plural | monstrabamus | monstrabamur |
| 2. Person Plural | monstrabatis | monstrabamini |
| 3. Person Plural | monstrabant | monstrabantur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstraveram, domonstraveram | — |
| 2. Person Singular | monstraveras | — |
| 3. Person Singular | monstraverat, monstrarat | — |
| 1. Person Plural | monstraveramus | — |
| 2. Person Plural | monstraveratis | — |
| 3. Person Plural | monstraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstraro, monstravero | — |
| 2. Person Singular | monstraveris, monstraris | — |
| 3. Person Singular | monstraverit | — |
| 1. Person Plural | monstraverimus | — |
| 2. Person Plural | monstraveritis | — |
| 3. Person Plural | monstraverint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstrarem | monstrarer |
| 2. Person Singular | monstrares | monstrarere, monstrareris |
| 3. Person Singular | monstraret | monstraretur |
| 1. Person Plural | monstraremus | monstraremur |
| 2. Person Plural | monstraretis | monstraremini |
| 3. Person Plural | monstrarent | monstrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstraverim | — |
| 2. Person Singular | monstraveris, monstraris | — |
| 3. Person Singular | monstraverit | — |
| 1. Person Plural | monstraverimus | — |
| 2. Person Plural | monstraveritis | — |
| 3. Person Plural | monstraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | monstravissem | — |
| 2. Person Singular | monstravisses | — |
| 3. Person Singular | monstravisset | — |
| 1. Person Plural | monstravissemus | — |
| 2. Person Plural | monstravissetis | — |
| 3. Person Plural | monstrassent, monstravissent | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | monstrato, monstratoreis | monstrator |
| 3. Person Singular | monstrato, monstratoreis | monstrator |
| 2. Person Plural | monstratote | — |
| 3. Person Plural | monstranto | monstrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | monstratus, monstratum, monstrata | monstrati, monstrata, monstratae |
| Genitiv | monstrati, monstratae | monstratarum, monstratorum |
| Dativ | monstratae, monstrato, monstratoreis | monstratis |
| Akkusativ | monstratum, monstratam | monstrata, monstratos, monstratas |
| Ablativ | monstrata, monstrato, monstratoreis | monstratis |
| Vokativ | monstratum, monstrata, monstrate | monstrata, monstrati, monstratae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | monstraturus, monstraturum, monstratura | monstratura, monstraturae, monstraturi |
| Genitiv | monstraturae, monstraturi | monstraturarum, monstraturorum |
| Dativ | monstraturae, monstraturo | monstraturis |
| Akkusativ | monstraturum, monstraturam | monstratura, monstraturas, monstraturos |
| Ablativ | monstratura, monstraturo | monstraturis |
| Vokativ | monstraturum, monstratura, monstrature | monstratura, monstraturae, monstraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | monstranda, monstrandumque, monstrandum, monstrandus | monstranda, monstrandi, monstrandae |
| Genitiv | monstrandi, monstrandae | monstrandarum, monstrandorum |
| Dativ | monstrando, monstrandae | monstrandis |
| Akkusativ | monstrandumque, monstrandam, monstrandum | monstranda, monstrandas, monstrandos |
| Ablativ | monstrando, monstranda | monstrandis |
| Vokativ | monstranda, monstrandumque, monstrande, monstrandum | monstranda, monstrandi, monstrandae |
152 (261) Formen für „monstrare“