Formentabelle zu „mitigare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigabam | mitigabar |
| 2. Person Singular | mitigabas | mitigabare, mitigabaris |
| 3. Person Singular | mitigabat | mitigabatur |
| 1. Person Plural | mitigabamus | mitigabamur |
| 2. Person Plural | mitigabatis | mitigabamini |
| 3. Person Plural | mitigabant | mitigabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigabo | mitigabor |
| 2. Person Singular | mitigabis | mitigabere, mitigaberis |
| 3. Person Singular | mitigabit | mitigabitur |
| 1. Person Plural | mitigabimus | mitigabimur |
| 2. Person Plural | mitigabitis | mitigabimini |
| 3. Person Plural | mitigabunt | mitigabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigavi | — |
| 2. Person Singular | mitigavisti | — |
| 3. Person Singular | mitigavit | — |
| 1. Person Plural | mitigavimus | — |
| 2. Person Plural | mitigavistis | — |
| 3. Person Plural | mitigauere, mitigare, mitigaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigaveram | — |
| 2. Person Singular | mitigaveras | — |
| 3. Person Singular | mitigaverat | — |
| 1. Person Plural | mitigaveramus | — |
| 2. Person Plural | mitigaveratis | — |
| 3. Person Plural | mitigaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigavero | — |
| 2. Person Singular | mitigaris, mitigaveris | — |
| 3. Person Singular | mitigarit, mitigaverit | — |
| 1. Person Plural | mitigaverimus | — |
| 2. Person Plural | mitigaveritis | — |
| 3. Person Plural | mitigaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigem | mitiger |
| 2. Person Singular | mitiges | mitigere, mitigeris |
| 3. Person Singular | mitiget | mitigetur |
| 1. Person Plural | mitigemus | mitigemur |
| 2. Person Plural | mitigetis | mitigemini |
| 3. Person Plural | mitigent | mitigentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigarem | mitigarer |
| 2. Person Singular | mitigares | mitigarere, mitigareris |
| 3. Person Singular | mitigaret | mitigaretur |
| 1. Person Plural | mitigaremus | mitigaremur |
| 2. Person Plural | mitigaretis | mitigaremini |
| 3. Person Plural | mitigarent | mitigarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigaverim | — |
| 2. Person Singular | mitigaris, mitigaveris | — |
| 3. Person Singular | mitigarit, mitigaverit | — |
| 1. Person Plural | mitigaverimus | — |
| 2. Person Plural | mitigaveritis | — |
| 3. Person Plural | mitigaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mitigavissem | — |
| 2. Person Singular | mitigavisses | — |
| 3. Person Singular | mitigasset, mitigavisset | — |
| 1. Person Plural | mitigavissemus | — |
| 2. Person Plural | mitigavissetis | — |
| 3. Person Plural | mitigavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mitiga | mitigare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | mitigate | mitigamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mitigato | mitigator |
| 3. Person Singular | mitigato | mitigator |
| 2. Person Plural | mitigatote | — |
| 3. Person Plural | mitiganto | mitigantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mitigatus, mitigata, mitigatum | mitigati, mitigata, mitigatae |
| Genitiv | mitigati, mitigatae | mitigatarum, mitigatorum |
| Dativ | mitigatae, mitigato | mitigatis |
| Akkusativ | mitigatam, mitigatum | mitigata, mitigatas, mitigatos |
| Ablativ | mitigata, mitigato | mitigatis |
| Vokativ | mitigata, mitigatum, mitigate | mitigati, mitigata, mitigatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mitigans | mitigantes, mitigantia |
| Genitiv | mitigantis | mitigantium, mitigantum |
| Dativ | mitiganti | mitigantibus |
| Akkusativ | mitigans, mitigantem | mitigantes, mitigantia |
| Ablativ | mitigante, mitiganti | mitigantibus |
| Vokativ | mitigans | mitigantes, mitigantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mitigatura, mitigaturum, mitigaturus | mitigatura, mitigaturae, mitigaturi |
| Genitiv | mitigaturae, mitigaturi | mitigaturarum, mitigaturorum |
| Dativ | mitigaturae, mitigaturo | mitigaturis |
| Akkusativ | mitigaturam, mitigaturum | mitigatura, mitigaturas, mitigaturos |
| Ablativ | mitigatura, mitigaturo | mitigaturis |
| Vokativ | mitigatura, mitigature, mitigaturum | mitigatura, mitigaturae, mitigaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mitigandum, mitiganda, mitigandus | mitiganda, mitigandae, mitigandi |
| Genitiv | mitigandae, mitigandi | mitigandarum, mitigandorum |
| Dativ | mitigando, mitigandae | mitigandis |
| Akkusativ | mitigandam, mitigandum | mitigandas, mitigandos, mitiganda |
| Ablativ | mitigando, mitiganda | mitigandis |
| Vokativ | mitigandum, mitiganda, mitigande | mitiganda, mitigandae, mitigandi |
Substantiv
154 (236) Formen für „mitigare“