Formentabelle zu „mirare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | mirabam | mirabar |
| 2. Person Singular | mirabas | mirabare, mirabaris |
| 3. Person Singular | mirabat | mirabatur |
| 1. Person Plural | mirabamus | mirabamur |
| 2. Person Plural | mirabatis | mirabamini |
| 3. Person Plural | mirabant | mirabantur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | mirare, miravere, nomiraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | miraris, miraveris | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | famirem, mirem | mirer |
| 2. Person Singular | mires | mireris, mirere |
| 3. Person Singular | miret, condomiret | miretur |
| 1. Person Plural | miremus | miremur |
| 2. Person Plural | miretis | miremini |
| 3. Person Plural | mirent | mirentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | miraris, miraveris | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mira, asmira, fabulamira, mirariue, miratorque | mirare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | mirate | miramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | mirato, miratoreis | mirator |
| 3. Person Singular | mirato, miratoreis | mirator |
| 2. Person Plural | miratote | — |
| 3. Person Plural | miranto | mirantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | miratus, mirata, miratum | mirati, mirata, miratae |
| Genitiv | mirati, miratae | miratarum, miratorum |
| Dativ | miratae, mirato, miratoreis | miratis |
| Akkusativ | miratam, miratum | mirata, miratas, miratos |
| Ablativ | mirata, mirato, miratoreis | miratis |
| Vokativ | mirata, mirate, miratum | mirati, mirata, miratae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | miraturus, miratura, miraturum | miratura, miraturae, miraturi |
| Genitiv | miraturae, miraturi | miraturarum, miraturorum |
| Dativ | miraturae, miraturo | miraturis |
| Akkusativ | miraturam, miraturum | miratura, miraturas, miraturos |
| Ablativ | miratura, miraturo | miraturis |
| Vokativ | miratura, mirature, miraturum | miratura, miraturae, miraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | mirandum, miranda, mirandus | miranda, mirandi, mirandae |
| Genitiv | mirandi, mirandae | mirandarum, mirandorum |
| Dativ | mirando, mirandae | mirandis |
| Akkusativ | mirandum, mirandam | miranda, mirandas, mirandos |
| Ablativ | mirando, miranda | mirandis |
| Vokativ | mirandum, miranda, mirande | miranda, mirandi, mirandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | miratrix, mirium | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | mirium, mirationem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | miratrix, mirium | — |
128 (238) Formen für „mirare“