Formentabelle zu „ministrare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministrabam | ministrabar |
| 2. Person Singular | ministrabas | ministrabare, ministrabaris |
| 3. Person Singular | ministrabat | ministrabatur |
| 1. Person Plural | ministrabamus | ministrabamur |
| 2. Person Plural | ministrabatis | ministrabamini |
| 3. Person Plural | ministrabant | ministrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministrabo | ministrabor |
| 2. Person Singular | ministrabis | ministrabere, ministraberis |
| 3. Person Singular | ministrabit | ministrabitur |
| 1. Person Plural | ministrabimus | ministrabimur |
| 2. Person Plural | ministrabitis | ministrabimini |
| 3. Person Plural | ministrabunt | ministrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministravi | — |
| 2. Person Singular | ministravisti | — |
| 3. Person Singular | ministravit | — |
| 1. Person Plural | ministravimus | — |
| 2. Person Plural | ministravistis | — |
| 3. Person Plural | ministrare, ministravere, ministraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministraveram | — |
| 2. Person Singular | ministraveras | — |
| 3. Person Singular | ministraverat | — |
| 1. Person Plural | ministraveramus | — |
| 2. Person Plural | ministraveratis | — |
| 3. Person Plural | ministraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministravero | — |
| 2. Person Singular | ministraris, ministraveris | — |
| 3. Person Singular | ministraverit | — |
| 1. Person Plural | ministraverimus | — |
| 2. Person Plural | ministraveritis | — |
| 3. Person Plural | ministraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministrem | ministrer |
| 2. Person Singular | ministres | ministrere, ministreris |
| 3. Person Singular | ministret | ministretur |
| 1. Person Plural | ministremus | ministremur |
| 2. Person Plural | ministretis | ministremini |
| 3. Person Plural | ministrent | ministrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministrarem | ministrarer |
| 2. Person Singular | ministrares | ministrarere, ministrareris |
| 3. Person Singular | ministraret | ministraretur |
| 1. Person Plural | ministraremus | ministraremur |
| 2. Person Plural | ministraretis | ministraremini |
| 3. Person Plural | ministrarent | ministrarentur, abministrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministraverim | — |
| 2. Person Singular | ministraris, ministraveris | — |
| 3. Person Singular | ministraverit | — |
| 1. Person Plural | ministraverimus | — |
| 2. Person Plural | ministraveritis | — |
| 3. Person Plural | ministraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ministravissem | — |
| 2. Person Singular | ministravisses | — |
| 3. Person Singular | ministravisset | — |
| 1. Person Plural | ministravissemus | — |
| 2. Person Plural | ministravissetis | — |
| 3. Person Plural | ministravissent | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ministrato | ministrator |
| 3. Person Singular | ministrato | ministrator |
| 2. Person Plural | ministratote | — |
| 3. Person Plural | ministranto | ministrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ministrata, ministratum, ministratus | ministrata, ministratae, ministrati |
| Genitiv | ministratae, ministrati | ministratorum, ministratarum |
| Dativ | ministratae, ministrato | ministratis |
| Akkusativ | ministratam, ministratum | ministrata, ministratas, ministratos |
| Ablativ | ministrata, ministrato | ministratis |
| Vokativ | ministrata, ministrate, ministratum | ministrata, ministratae, ministrati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ministratura, ministraturum, ministraturus | ministratura, ministraturae, ministraturi |
| Genitiv | ministraturae, ministraturi | ministraturarum, ministraturorum |
| Dativ | ministraturae, ministraturo | ministraturis |
| Akkusativ | ministraturam, ministraturum | ministratura, ministraturas, ministraturos |
| Ablativ | ministratura, ministraturo | ministraturis |
| Vokativ | ministratore, ministratura, ministrature, ministraturum | ministratura, ministraturae, ministraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ministranda, ministrandum, ministrandus | ministranda, ministrandi, ministrandae |
| Genitiv | ministrandi, ministrandae | ministrandorum, ministrandarum |
| Dativ | ministrando, ministrandae | ministrandis |
| Akkusativ | ministrandum, ministrandam | ministranda, ministrandas, ministrandos |
| Ablativ | ministrando, ministranda | ministrandis |
| Vokativ | ministranda, ministrandum, ministrande | ministranda, ministrandi, ministrandae |
Substantiv
160 (248) Formen für „ministrare“