Formentabelle zu „minare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arimino, flamino, minoraue, minotauri, opperimino, memino, mino, minoidu, minoidus, minoreis, minorue, minotaurum, praefamino, prosemino, sufflamino | minor, minoreque, minoritae, minorius |
| 2. Person Singular | minas, adversusminas | minaris, minare, numinare, conaminare |
| 3. Person Singular | proseminat, minat | minatur |
| 1. Person Plural | minamus | minamur |
| 2. Person Plural | minatis | minamini |
| 3. Person Plural | minant, minantiam | minantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minabam | minabar |
| 2. Person Singular | minabas | minabare, minabaris |
| 3. Person Singular | minabat | minabatur |
| 1. Person Plural | minabamus | minabamur |
| 2. Person Plural | minabatis | minabamini |
| 3. Person Plural | minabant | minabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minabo | minabor |
| 2. Person Singular | minabis | minaberis, minabere |
| 3. Person Singular | minabit | minabitur |
| 1. Person Plural | minabimus | minabimur |
| 2. Person Plural | minabitis | minabimini |
| 3. Person Plural | minabunt | minabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minavi | — |
| 2. Person Singular | minavisti | — |
| 3. Person Singular | minavit | — |
| 1. Person Plural | minavimus | — |
| 2. Person Plural | minavistis | — |
| 3. Person Plural | minare, minavere, minaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minaveram | — |
| 2. Person Singular | minaveras | — |
| 3. Person Singular | minaverat | — |
| 1. Person Plural | minaveramus | — |
| 2. Person Plural | minaveratis | — |
| 3. Person Plural | minaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minavero | — |
| 2. Person Singular | proterminaveris, minaris, minaveris | — |
| 3. Person Singular | minaverit | — |
| 1. Person Plural | minaverimus | — |
| 2. Person Plural | minaveritis | — |
| 3. Person Plural | minaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | haminem, minem, minoem, agminem, bominem | miner |
| 2. Person Singular | filamines, hmines, mines, numines, regimines, tegmines | fluminere, minere, mineris, numinere |
| 3. Person Singular | fluminet, minet | minetur, statuminetur |
| 1. Person Plural | minemus | minemur |
| 2. Person Plural | minetis | minemini |
| 3. Person Plural | minent | minentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minarem | minarer |
| 2. Person Singular | minares | minarere, minareris |
| 3. Person Singular | minaret | minaretur |
| 1. Person Plural | minaremus | minaremur |
| 2. Person Plural | minaretis | minaremini |
| 3. Person Plural | minarent | minarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minaverim | — |
| 2. Person Singular | minaris, proterminaveris, minaveris | — |
| 3. Person Singular | minaverit | — |
| 1. Person Plural | minaverimus | — |
| 2. Person Plural | minaveritis | — |
| 3. Person Plural | minaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | minavissem | — |
| 2. Person Singular | minavisses | — |
| 3. Person Singular | minavisset | — |
| 1. Person Plural | minavissemus | — |
| 2. Person Plural | minavissetis | — |
| 3. Person Plural | minavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | minare, numinare, conaminare | minavisse |
| Passiv | minari, minarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | acmina, salamina, mina, minacior, minaeque, coramina, eximina, flemina, minacato, pronomina, prosemina, sulcamina, calamina | minare, numinare, conaminare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | minate | minamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | minato | minator |
| 3. Person Singular | minato | minator |
| 2. Person Plural | minatote | — |
| 3. Person Plural | minanto | minantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | minatus, minata, minatum, pronominatus, proseminata, proseminatus | minati, proseminatae, minata, minatae, proseminata |
| Genitiv | minati, proseminatae, minatae | minatarum, minatorum |
| Dativ | proseminatae, minatae, minato | minatis |
| Akkusativ | minatam, minatum | minata, minatas, minatos, proseminata |
| Ablativ | minata, minato, proseminata | minatis |
| Vokativ | minata, minate, minatum, proseminata | minati, proseminatae, minata, minatae, proseminata |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | minatura, minaturum, minaturus | minatura, minaturae, minaturi |
| Genitiv | minaturae, minaturi | minaturarum, minaturorum |
| Dativ | minaturae, minaturo | minaturis |
| Akkusativ | minaturam, minaturum | minatura, minaturas, minaturos |
| Ablativ | minatura, minaturo | minaturis |
| Vokativ | minatura, minature, minaturum | minatura, minaturae, minaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | minanda, minandum, minandus | minanda, minandae, minandi |
| Genitiv | minandae, minandi | minandarum, minandorum |
| Dativ | minando, minandae | minandis |
| Akkusativ | minandam, minandum, sufflaminandam | minanda, minandas, minandos |
| Ablativ | minando, minanda | minandis |
| Vokativ | minanda, minande, minandum | minanda, minandae, minandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | minationes |
| Genitiv | minionis | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | minantiam | minationes |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | minationes |
Adverb
| | Grundform |
|---|
| Positiv | minanter |
| Komparativ | — |
| Superlativ | — |
158 (307) Formen für „minare“