Formentabelle zu „maritare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | marito | maritor |
| 2. Person Singular | maritas | maritare, maritaris |
| 3. Person Singular | maritat | maritatur |
| 1. Person Plural | maritamus | maritamur |
| 2. Person Plural | maritatis | maritamini |
| 3. Person Plural | maritant | maritantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritabam | maritabar |
| 2. Person Singular | maritabas | maritabare, maritabaris |
| 3. Person Singular | maritabat | maritabatur |
| 1. Person Plural | maritabamus | maritabamur |
| 2. Person Plural | maritabatis | maritabamini |
| 3. Person Plural | maritabant | maritabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritabo | maritabor |
| 2. Person Singular | maritabis | maritabere, maritaberis |
| 3. Person Singular | maritabit | maritabitur |
| 1. Person Plural | maritabimus | maritabimur |
| 2. Person Plural | maritabitis | maritabimini |
| 3. Person Plural | maritabunt | maritabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritavi | — |
| 2. Person Singular | maritavisti | — |
| 3. Person Singular | maritavit | — |
| 1. Person Plural | maritavimus | — |
| 2. Person Plural | maritavistis | — |
| 3. Person Plural | maritare, maritavere, maritaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritaveram | — |
| 2. Person Singular | maritaveras | — |
| 3. Person Singular | maritaverat | — |
| 1. Person Plural | maritaveramus | — |
| 2. Person Plural | maritaveratis | — |
| 3. Person Plural | maritaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritavero | — |
| 2. Person Singular | maritaris, maritaveris | — |
| 3. Person Singular | maritaverit | — |
| 1. Person Plural | maritaverimus | — |
| 2. Person Plural | maritaveritis | — |
| 3. Person Plural | maritaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritem | mariter |
| 2. Person Singular | marites | maritere, mariteris |
| 3. Person Singular | maritet | maritetur |
| 1. Person Plural | maritemus | maritemur |
| 2. Person Plural | maritetis | maritemini |
| 3. Person Plural | maritent | maritentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritarem | maritarer |
| 2. Person Singular | maritares | maritarere, maritareris |
| 3. Person Singular | maritaret | maritaretur |
| 1. Person Plural | maritaremus | maritaremur |
| 2. Person Plural | maritaretis | maritaremini |
| 3. Person Plural | maritarent | maritarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritaverim | — |
| 2. Person Singular | maritaris, maritaveris | — |
| 3. Person Singular | maritaverit | — |
| 1. Person Plural | maritaverimus | — |
| 2. Person Plural | maritaveritis | — |
| 3. Person Plural | maritaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | maritavissem | — |
| 2. Person Singular | maritavisses | — |
| 3. Person Singular | maritavisset | — |
| 1. Person Plural | maritavissemus | — |
| 2. Person Plural | maritavissetis | — |
| 3. Person Plural | maritavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | marita | maritare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | maritate | maritamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | maritato | maritator |
| 3. Person Singular | maritato | maritator |
| 2. Person Plural | maritatote | — |
| 3. Person Plural | maritanto | maritantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | maritata, maritatum, maritatus | maritata, maritatae, maritati |
| Genitiv | maritatae, maritati | maritatarum, maritatorum |
| Dativ | maritatae, maritato | maritatis |
| Akkusativ | maritatam, maritatum | maritata, maritatas, maritatos |
| Ablativ | maritata, maritato | maritatis |
| Vokativ | maritata, maritate, maritatum | maritata, maritatae, maritati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | maritans | maritantes, maritantia |
| Genitiv | maritantis | maritantium, maritantum |
| Dativ | maritanti | maritantibus |
| Akkusativ | maritans, maritantem | maritantes, maritantia |
| Ablativ | maritante, maritanti | maritantibus |
| Vokativ | maritans | maritantes, maritantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | maritatura, maritaturum, maritaturus | maritatura, maritaturae, maritaturi |
| Genitiv | maritaturae, maritaturi | maritaturarum, maritaturorum |
| Dativ | maritaturae, maritaturo | maritaturis |
| Akkusativ | maritaturam, maritaturum | maritatura, maritaturas, maritaturos |
| Ablativ | maritatura, maritaturo | maritaturis |
| Vokativ | maritatura, maritature, maritaturum | maritatura, maritaturae, maritaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | maritandum, maritanda, maritandus | maritanda, maritandae, maritandi |
| Genitiv | maritandae, maritandi | maritandarum, maritandorum |
| Dativ | maritandae, maritando | maritandis |
| Akkusativ | maritandum, maritandam | maritanda, maritandas, maritandos |
| Ablativ | maritanda, maritando | maritandis |
| Vokativ | maritandum, maritanda, maritande | maritanda, maritandae, maritandi |
152 (229) Formen für „maritare“