Formentabelle zu „manducare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manduco | manducor |
| 2. Person Singular | manducas | manducare, manducaris |
| 3. Person Singular | manducat | manducatur |
| 1. Person Plural | manducamus | manducamur |
| 2. Person Plural | manducatis | manducamini |
| 3. Person Plural | manducant | manducantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducabam | manducabar |
| 2. Person Singular | manducabas | manducabare, manducabaris |
| 3. Person Singular | manducabat | manducabatur |
| 1. Person Plural | manducabamus | manducabamur |
| 2. Person Plural | manducabatis | manducabamini |
| 3. Person Plural | manducabant | manducabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducabo | manducabor |
| 2. Person Singular | manducabis | manducabere, manducaberis |
| 3. Person Singular | manducabit | manducabitur |
| 1. Person Plural | manducabimus | manducabimur |
| 2. Person Plural | manducabitis | manducabimini |
| 3. Person Plural | manducabunt | manducabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducavi | — |
| 2. Person Singular | manducavisti | — |
| 3. Person Singular | manducavit | — |
| 1. Person Plural | manducavimus | — |
| 2. Person Plural | manducavistis | — |
| 3. Person Plural | manducare, manducavere, manducaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducaveram | — |
| 2. Person Singular | manducaveras | — |
| 3. Person Singular | manducaverat | — |
| 1. Person Plural | manducaveramus | — |
| 2. Person Plural | manducaveratis | — |
| 3. Person Plural | manducaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducavero | — |
| 2. Person Singular | manducaris, manducaveris | — |
| 3. Person Singular | manducaverit | — |
| 1. Person Plural | manducaverimus | — |
| 2. Person Plural | manducaveritis | — |
| 3. Person Plural | manducaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducem | manducer |
| 2. Person Singular | manduces | manducere, manduceris |
| 3. Person Singular | manducet | manducetur |
| 1. Person Plural | manducemus | manducemur |
| 2. Person Plural | manducetis | manducemini |
| 3. Person Plural | manducent | manducentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducarem | manducarer |
| 2. Person Singular | manducares | manducarere, manducareris |
| 3. Person Singular | manducaret | manducaretur |
| 1. Person Plural | manducaremus | manducaremur |
| 2. Person Plural | manducaretis | manducaremini |
| 3. Person Plural | manducarent | manducarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducaverim | — |
| 2. Person Singular | manducaris, manducaveris | — |
| 3. Person Singular | manducaverit | — |
| 1. Person Plural | manducaverimus | — |
| 2. Person Plural | manducaveritis | — |
| 3. Person Plural | manducaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | manducavissem | — |
| 2. Person Singular | manducavisses | — |
| 3. Person Singular | manducavisset | — |
| 1. Person Plural | manducavissemus | — |
| 2. Person Plural | manducavissetis | — |
| 3. Person Plural | manducavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | manducare | manducavisse |
| Passiv | manducari, manducarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | manduca | manducare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | manducate | manducamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | manducato | manducator |
| 3. Person Singular | manducato | manducator |
| 2. Person Plural | manducatote | — |
| 3. Person Plural | manducanto | manducantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | manducata, manducatum, manducatus | manducata, manducatae, manducati |
| Genitiv | manducatae, manducati | manducatarum, manducatorum |
| Dativ | manducatae, manducato | manducatis |
| Akkusativ | manducatam, manducatum | manducata, manducatas, manducatos |
| Ablativ | manducata, manducato | manducatis |
| Vokativ | manducata, manducate, manducatum | manducata, manducatae, manducati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | manducans | manducantes, manducantia |
| Genitiv | manducantis | manducantium, manducantum |
| Dativ | manducanti | manducantibus |
| Akkusativ | manducantem, manducans | manducantes, manducantia |
| Ablativ | manducante, manducanti | manducantibus |
| Vokativ | manducans | manducantes, manducantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | manducatura, manducaturum, manducaturus | manducatura, manducaturae, manducaturi |
| Genitiv | manducaturae, manducaturi | manducaturarum, manducaturorum |
| Dativ | manducaturae, manducaturo | manducaturis |
| Akkusativ | manducaturam, manducaturum | manducatura, manducaturas, manducaturos |
| Ablativ | manducatura, manducaturo | manducaturis |
| Vokativ | manducatura, manducature, manducaturum | manducatura, manducaturae, manducaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | manducanda, manducandum, manducandus | manducanda, manducandae, manducandi |
| Genitiv | manducandae, manducandi | manducandarum, manducandorum |
| Dativ | manducandae, manducando | manducandis |
| Akkusativ | manducandam, manducandum | manducanda, manducandas, manducandos |
| Ablativ | manducanda, manducando | manducandis |
| Vokativ | manducanda, manducande, manducandum | manducanda, manducandae, manducandi |
152 (228) Formen für „manducare“