| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuro | jureiuror |
| 2. Person Singular | jureiuras | jureiurare, jureiuraris |
| 3. Person Singular | jureiurat | jureiuratur |
| 1. Person Plural | jureiuramus | jureiuramur |
| 2. Person Plural | jureiuratis | jureiuramini |
| 3. Person Plural | jureiurant | jureiurantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiurabam | jureiurabar |
| 2. Person Singular | jureiurabas | jureiurabare, jureiurabaris |
| 3. Person Singular | jureiurabat | jureiurabatur |
| 1. Person Plural | jureiurabamus | jureiurabamur |
| 2. Person Plural | jureiurabatis | jureiurabamini |
| 3. Person Plural | jureiurabant | jureiurabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiurabo | jureiurabor |
| 2. Person Singular | jureiurabis | jureiurabere, jureiuraberis |
| 3. Person Singular | jureiurabit | jureiurabitur |
| 1. Person Plural | jureiurabimus | jureiurabimur |
| 2. Person Plural | jureiurabitis | jureiurabimini |
| 3. Person Plural | jureiurabunt | jureiurabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuravi | — |
| 2. Person Singular | jureiuravisti | — |
| 3. Person Singular | jureiuravit | — |
| 1. Person Plural | jureiuravimus | — |
| 2. Person Plural | jureiuravistis | — |
| 3. Person Plural | jureiurare, jureiuravere, jureiuraverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuraveram | — |
| 2. Person Singular | jureiuraveras | — |
| 3. Person Singular | jureiuraverat | — |
| 1. Person Plural | jureiuraveramus | — |
| 2. Person Plural | jureiuraveratis | — |
| 3. Person Plural | jureiuraverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuravero | — |
| 2. Person Singular | jureiuraris, jureiuraveris | — |
| 3. Person Singular | jureiuraverit | — |
| 1. Person Plural | jureiuraverimus | — |
| 2. Person Plural | jureiuraveritis | — |
| 3. Person Plural | jureiuraverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiurem | jureiurer |
| 2. Person Singular | jureiures | jureiurere, jureiureris |
| 3. Person Singular | jureiuret | jureiuretur |
| 1. Person Plural | jureiuremus | jureiuremur |
| 2. Person Plural | jureiuretis | jureiuremini |
| 3. Person Plural | jureiurent | jureiurentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiurarem | jureiurarer |
| 2. Person Singular | jureiurares | jureiurarere, jureiurareris |
| 3. Person Singular | jureiuraret | jureiuraretur |
| 1. Person Plural | jureiuraremus | jureiuraremur |
| 2. Person Plural | jureiuraretis | jureiuraremini |
| 3. Person Plural | jureiurarent | jureiurarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuraverim | — |
| 2. Person Singular | jureiuraris, jureiuraveris | — |
| 3. Person Singular | jureiuraverit | — |
| 1. Person Plural | jureiuraverimus | — |
| 2. Person Plural | jureiuraveritis | — |
| 3. Person Plural | jureiuraverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | jureiuravissem | — |
| 2. Person Singular | jureiuravisses | — |
| 3. Person Singular | jureiuravisset | — |
| 1. Person Plural | jureiuravissemus | — |
| 2. Person Plural | jureiuravissetis | — |
| 3. Person Plural | jureiuravissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | jureiurare | jureiuravisse |
| Passiv | jureiurari, jureiurarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | jureiura | jureiurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | jureiurate | jureiuramini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | jureiurato | jureiurator |
| 3. Person Singular | jureiurato | jureiurator |
| 2. Person Plural | jureiuratote | — |
| 3. Person Plural | jureiuranto | jureiurantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | jureiurata, jureiuratum, jureiuratus | jureiurata, jureiuratae, jureiurati |
| Genitiv | jureiuratae, jureiurati | jureiuratarum, jureiuratorum |
| Dativ | jureiuratae, jureiurato | jureiuratis |
| Akkusativ | jureiuratam, jureiuratum | jureiurata, jureiuratas, jureiuratos |
| Ablativ | jureiurata, jureiurato | jureiuratis |
| Vokativ | jureiurata, jureiurate, jureiuratum | jureiurata, jureiuratae, jureiurati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | jureiurans | jureiurantes, jureiurantia |
| Genitiv | jureiurantis | jureiurantium, jureiurantum |
| Dativ | jureiuranti | jureiurantibus |
| Akkusativ | jureiurans, jureiurantem | jureiurantes, jureiurantia |
| Ablativ | jureiurante, jureiuranti | jureiurantibus |
| Vokativ | jureiurans | jureiurantes, jureiurantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | jureiuratura, jureiuraturum, jureiuraturus | jureiuratura, jureiuraturae, jureiuraturi |
| Genitiv | jureiuraturae, jureiuraturi | jureiuraturarum, jureiuraturorum |
| Dativ | jureiuraturae, jureiuraturo | jureiuraturis |
| Akkusativ | jureiuraturam, jureiuraturum | jureiuratura, jureiuraturas, jureiuraturos |
| Ablativ | jureiuratura, jureiuraturo | jureiuraturis |
| Vokativ | jureiuratura, jureiurature, jureiuraturum | jureiuratura, jureiuraturae, jureiuraturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | jureiuranda, jureiurandum, jureiurandus | jureiuranda, jureiurandae, jureiurandi |
| Genitiv | jureiurandae, jureiurandi | jureiurandarum, jureiurandorum |
| Dativ | iureiurando, jureiurandae | jureiurandis |
| Akkusativ | jureiurandam, jureiurandum | jureiuranda, jureiurandas, jureiurandos |
| Ablativ | iureiurando, jureiuranda | jureiurandis |
| Vokativ | jureiuranda, jureiurande, jureiurandum | jureiuranda, jureiurandae, jureiurandi |
152 (228) Formen für „jureiurare“