Formentabelle zu „iurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | iuro | iuror |
| 2. Person Singular | juras, suppetiuras | iurare, juraris |
| 3. Person Singular | iurat, iuratores, iuratorium | juratur |
| 1. Person Plural | juramus | juramur |
| 2. Person Plural | juratis | juramini |
| 3. Person Plural | jurant | jurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | jurabam | jurabar |
| 2. Person Singular | jurabas | jurabare, jurabaris |
| 3. Person Singular | jurabat | jurabatur |
| 1. Person Plural | jurabamus | jurabamur |
| 2. Person Plural | jurabatis | jurabamini |
| 3. Person Plural | jurabant | jurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | jurabo | jurabor |
| 2. Person Singular | jurabis | jurabere, juraberis |
| 3. Person Singular | jurabit | jurabitur |
| 1. Person Plural | jurabimus | jurabimur |
| 2. Person Plural | jurabitis | jurabimini |
| 3. Person Plural | jurabunt | jurabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | juraveram | — |
| 2. Person Singular | iuraras, juraveras | — |
| 3. Person Singular | iurarat, juraverat | — |
| 1. Person Plural | juraveramus | — |
| 2. Person Plural | juraveratis | — |
| 3. Person Plural | juraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | juravero | — |
| 2. Person Singular | juraveris, juraris | — |
| 3. Person Singular | juraverit | — |
| 1. Person Plural | juraverimus | — |
| 2. Person Plural | juraveritis | — |
| 3. Person Plural | juraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | jurem | jurer |
| 2. Person Singular | jures | jurere, jureris |
| 3. Person Singular | juret | juretur |
| 1. Person Plural | juremus | juremur |
| 2. Person Plural | juretis | juremini |
| 3. Person Plural | jurent | jurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | jurarem | jurarer |
| 2. Person Singular | jurares | jurarere, jurareris |
| 3. Person Singular | juraret | juraretur |
| 1. Person Plural | juraremus | juraremur |
| 2. Person Plural | juraretis | juraremini |
| 3. Person Plural | jurarent | jurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | juraverim | — |
| 2. Person Singular | juraveris, juraris | — |
| 3. Person Singular | juraverit | — |
| 1. Person Plural | juraverimus | — |
| 2. Person Plural | juraveritis | — |
| 3. Person Plural | juraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | iurassem, juravissem | — |
| 2. Person Singular | juravisses | — |
| 3. Person Singular | iurasset, juravisset | — |
| 1. Person Plural | juravissemus | — |
| 2. Person Plural | juravissetis | — |
| 3. Person Plural | iurassent, juravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | iura, iuratim, suppetiura | iurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | jurate | juramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | jurato | iurator |
| 3. Person Singular | jurato | iurator |
| 2. Person Plural | juratote | — |
| 3. Person Plural | juranto | jurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | iuratus, juratum, jurata | jurati, jurata, juratae |
| Genitiv | jurati, juratae | juratorum, juratarum |
| Dativ | jurato, juratae | juratis |
| Akkusativ | juratum, juratam | juratos, jurata, juratas |
| Ablativ | jurato, jurata | juratis |
| Vokativ | juratum, jurata, jurate | jurati, jurata, juratae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | juratura, juraturum, juraturus | juratura, juraturae, juraturi |
| Genitiv | juraturae, juraturi | juraturarum, juraturorum |
| Dativ | juraturae, juraturo | juraturis |
| Akkusativ | juraturam, juraturum | juraturos, iuraturasque, juratura, juraturas |
| Ablativ | juratura, juraturo | juraturis |
| Vokativ | juratura, jurature, juraturum | juratura, juraturae, juraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | jurandum, juranda, jurandus | iurandi, juranda, jurandae |
| Genitiv | iurandi, jurandae | jurandarum, jurandorum |
| Dativ | jurando, jurandae | jurandis |
| Akkusativ | jurandum, jurandam | iurandasque, juranda, jurandas, jurandos |
| Ablativ | jurando, juranda | jurandis |
| Vokativ | jurandum, juranda, iurande | iurandi, juranda, jurandae |
Substantiv
157 (255) Formen für „iurare“