| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | iudico, mortalibusiudico | judicor |
| 2. Person Singular | iudicas, iudicasmores | iudicare, judicaris |
| 3. Person Singular | judicat | judicatur |
| 1. Person Plural | judicamus | judicamur |
| 2. Person Plural | iudicatis | judicamini |
| 3. Person Plural | iudicant, bonumiudicant | judicantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicabam | judicabar |
| 2. Person Singular | judicabas | judicabare, judicabaris |
| 3. Person Singular | judicabat | judicabatur |
| 1. Person Plural | judicabamus | judicabamur |
| 2. Person Plural | judicabatis | judicabamini |
| 3. Person Plural | judicabant | judicabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicabo, iudicaro | judicabor |
| 2. Person Singular | judicabis | judicabere, judicaberis |
| 3. Person Singular | judicabit | judicabitur |
| 1. Person Plural | judicabimus | judicabimur |
| 2. Person Plural | judicabitis | judicabimini |
| 3. Person Plural | judicabunt | judicabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicavi | — |
| 2. Person Singular | iudicasti, judicavisti | — |
| 3. Person Singular | judicavit, iudicavitque | — |
| 1. Person Plural | judicavimus | — |
| 2. Person Plural | iudicastis, judicavistis | — |
| 3. Person Plural | judicaverunt, iudicarunt, iudicare, judicavere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicaveram | — |
| 2. Person Singular | iudicaras, judicaveras | — |
| 3. Person Singular | judicaverat, iudicarat | — |
| 1. Person Plural | judicaveramus | — |
| 2. Person Plural | judicaveratis | — |
| 3. Person Plural | iudicarant, judicaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | iudicaro, judicavero | — |
| 2. Person Singular | judicaris, judicaveris | — |
| 3. Person Singular | iudicarit, judicaverit | — |
| 1. Person Plural | iudicarimus, judicaverimus | — |
| 2. Person Plural | judicaveritis, iudicaritis | — |
| 3. Person Plural | judicaverint, iudicarint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | iudicem | judicer |
| 2. Person Singular | iudices | judicere, judiceris |
| 3. Person Singular | judicet | judicetur |
| 1. Person Plural | judicemus | judicemur |
| 2. Person Plural | judicetis | judicemini |
| 3. Person Plural | judicent | judicentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicarem | judicarer |
| 2. Person Singular | judicares | judicarere, judicareris |
| 3. Person Singular | judicaret, iudicaretque | judicaretur |
| 1. Person Plural | judicaremus | judicaremur |
| 2. Person Plural | judicaretis | judicaremini |
| 3. Person Plural | judicarent | judicarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | judicaverim | — |
| 2. Person Singular | judicaris, judicaveris | — |
| 3. Person Singular | iudicarit, judicaverit | — |
| 1. Person Plural | iudicarimus, judicaverimus | — |
| 2. Person Plural | judicaveritis, iudicaritis | — |
| 3. Person Plural | iudicarint, judicaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | iudicassem, judicavissem | — |
| 2. Person Singular | iudicasses, judicavisses | — |
| 3. Person Singular | iudicasset, judicavisset | — |
| 1. Person Plural | judicavissemus | — |
| 2. Person Plural | iudicassetis, judicavissetis | — |
| 3. Person Plural | iudicassent, judicavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | iudicare | iudicasse, judicavisse |
| Passiv | judicari, judicarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | judica, iudicamenta, iudicameta | iudicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | judicate | judicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | judicato | judicator |
| 3. Person Singular | judicato | judicator |
| 2. Person Plural | judicatote | — |
| 3. Person Plural | judicanto | judicantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | iudicatum, judicata, iudicatus | judicati, judicatae, judicata |
| Genitiv | judicatae, judicati | judicatarum, judicatorum |
| Dativ | judicatae, judicato | iudicatis |
| Akkusativ | judicatam, iudicatum | judicatas, judicatos, judicata |
| Ablativ | judicata, judicato | iudicatis |
| Vokativ | iudicatum, judicata, judicate | judicati, judicatae, judicata |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | judicans | judicantes, judicantia |
| Genitiv | judicantis | judicantium, judicantum |
| Dativ | judicanti | judicantibus |
| Akkusativ | judicantem, judicans | judicantes, judicantia |
| Ablativ | judicante, judicanti | judicantibus |
| Vokativ | judicans | judicantes, judicantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | judicaturus, judicaturum, judicatura | judicaturi, judicatura, judicaturae |
| Genitiv | judicaturi, judicaturae | judicaturarum, judicaturorum |
| Dativ | judicaturae, judicaturo | judicaturis |
| Akkusativ | judicaturum, judicaturam | judicaturos, judicatura, judicaturas |
| Ablativ | judicatura, judicaturo | judicaturis |
| Vokativ | judicaturum, judicatura, judicature | judicaturi, judicatura, judicaturae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | judicandum, judicandus, judicanda, iudicandumque | judicandi, judicanda, judicandae |
| Genitiv | judicandi, judicandae | judicandarum, judicandorum |
| Dativ | judicando, judicandae | judicandis |
| Akkusativ | judicandum, judicandam, iudicandumque | judicandas, judicanda, judicandos |
| Ablativ | judicando, judicanda | judicandis |
| Vokativ | judicandum, judicanda, iudicandumque, judicande | judicandi, judicanda, judicandae |
152 (269) Formen für „iudicare“