Formentabelle zu „irrumare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
irrumo | irrumor |
| 2. Person Singular | irrumas | irrumare, irrumaris |
| 3. Person Singular | irrumat | irrumatur |
| 1. Person Plural | irrumamus | irrumamur |
| 2. Person Plural | irrumatis | irrumamini |
| 3. Person Plural | irrumant | irrumantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumabam | irrumabar |
| 2. Person Singular | irrumabas | irrumabare, irrumabaris |
| 3. Person Singular | irrumabat | irrumabatur |
| 1. Person Plural | irrumabamus | irrumabamur |
| 2. Person Plural | irrumabatis | irrumabamini |
| 3. Person Plural | irrumabant | irrumabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumabo | irrumabor |
| 2. Person Singular | irrumabis | irrumabere, irrumaberis |
| 3. Person Singular | irrumabit | irrumabitur |
| 1. Person Plural | irrumabimus | irrumabimur |
| 2. Person Plural | irrumabitis | irrumabimini |
| 3. Person Plural | irrumabunt | irrumabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumavi | — |
| 2. Person Singular | irrumavisti | — |
| 3. Person Singular | irrumavit | — |
| 1. Person Plural | irrumavimus | — |
| 2. Person Plural | irrumavistis | — |
| 3. Person Plural | irrumare, irrumavere, irrumaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumaveram | — |
| 2. Person Singular | irrumaveras | — |
| 3. Person Singular | irrumaverat | — |
| 1. Person Plural | irrumaveramus | — |
| 2. Person Plural | irrumaveratis | — |
| 3. Person Plural | irrumaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumavero | — |
| 2. Person Singular | irrumaris, irrumaveris | — |
| 3. Person Singular | irrumaverit | — |
| 1. Person Plural | irrumaverimus | — |
| 2. Person Plural | irrumaveritis | — |
| 3. Person Plural | irrumaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumem | irrumer |
| 2. Person Singular | irrumes | irrumere, irrumeris |
| 3. Person Singular | irrumet | irrumetur |
| 1. Person Plural | irrumemus | irrumemur |
| 2. Person Plural | irrumetis | irrumemini |
| 3. Person Plural | irrument | irrumentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumarem | irrumarer |
| 2. Person Singular | irrumares | irrumarere, irrumareris |
| 3. Person Singular | irrumaret | irrumaretur |
| 1. Person Plural | irrumaremus | irrumaremur |
| 2. Person Plural | irrumaretis | irrumaremini |
| 3. Person Plural | irrumarent | irrumarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumaverim | — |
| 2. Person Singular | irrumaris, irrumaveris | — |
| 3. Person Singular | irrumaverit | — |
| 1. Person Plural | irrumaverimus | — |
| 2. Person Plural | irrumaveritis | — |
| 3. Person Plural | irrumaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrumavissem | — |
| 2. Person Singular | irrumavisses | — |
| 3. Person Singular | irrumavisset | — |
| 1. Person Plural | irrumavissemus | — |
| 2. Person Plural | irrumavissetis | — |
| 3. Person Plural | irrumavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | irrumare | irrumavisse |
| Passiv | irrumari, irrumarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | irruma | irrumare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | irrumate | irrumamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | irrumato, irrumatoreis | irrumator |
| 3. Person Singular | irrumato, irrumatoreis | irrumator |
| 2. Person Plural | irrumatote | — |
| 3. Person Plural | irrumanto | irrumantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrumata, irrumatum, irrumatus | irrumata, irrumatae, irrumati |
| Genitiv | irrumatae, irrumati | irrumatarum, irrumatorum |
| Dativ | irrumatae, irrumato, irrumatoreis | irrumatis |
| Akkusativ | irrumatam, irrumatum | irrumata, irrumatas, irrumatos |
| Ablativ | irrumata, irrumato, irrumatoreis | irrumatis |
| Vokativ | irrumata, irrumate, irrumatum | irrumata, irrumatae, irrumati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrumans | irrumantes, irrumantia |
| Genitiv | irrumantis | irrumantium, irrumantum |
| Dativ | irrumanti | irrumantibus |
| Akkusativ | irrumans, irrumantem | irrumantes, irrumantia |
| Ablativ | irrumante, irrumanti | irrumantibus |
| Vokativ | irrumans | irrumantes, irrumantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrumatura, irrumaturum, irrumaturus | irrumatura, irrumaturae, irrumaturi |
| Genitiv | irrumaturae, irrumaturi | irrumaturarum, irrumaturorum |
| Dativ | irrumaturae, irrumaturo | irrumaturis |
| Akkusativ | irrumaturam, irrumaturum | irrumatura, irrumaturas, irrumaturos |
| Ablativ | irrumatura, irrumaturo | irrumaturis |
| Vokativ | irrumatura, irrumature, irrumaturum | irrumatura, irrumaturae, irrumaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrumanda, irrumandum, irrumandus | irrumanda, irrumandae, irrumandi |
| Genitiv | irrumandae, irrumandi | irrumandarum, irrumandorum |
| Dativ | irrumandae, irrumando | irrumandis |
| Akkusativ | irrumandam, irrumandum | irrumanda, irrumandas, irrumandos |
| Ablativ | irrumanda, irrumando | irrumandis |
| Vokativ | irrumanda, irrumande, irrumandum | irrumanda, irrumandae, irrumandi |
152 (234) Formen für „irrumare“