| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruo | irruor |
| 2. Person Singular | irruis | irrueris |
| 3. Person Singular | irruit | irruitur |
| 1. Person Plural | irruimus | irruimur |
| 2. Person Plural | irruitis | irruimini |
| 3. Person Plural | irruunt | irruuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruebam | irruebar |
| 2. Person Singular | irruebas | irruebare, irruebaris |
| 3. Person Singular | irruebat | irruebatur |
| 1. Person Plural | irruebamus | irruebamur |
| 2. Person Plural | irruebatis | irruebamini |
| 3. Person Plural | irruebant | irruebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruam | irruar |
| 2. Person Singular | irrues | irruere, irrueris |
| 3. Person Singular | irruet | irruetur |
| 1. Person Plural | irruemus | irruemur |
| 2. Person Plural | irruetis | irruemini |
| 3. Person Plural | irruent | irruentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irrui | — |
| 2. Person Singular | irroisti, irruisti | — |
| 3. Person Singular | irruit | — |
| 1. Person Plural | irruimus | — |
| 2. Person Plural | irruistis | — |
| 3. Person Plural | irruere, irruerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irrueram | — |
| 2. Person Singular | irrueras | — |
| 3. Person Singular | irruerat | — |
| 1. Person Plural | irrueramus | — |
| 2. Person Plural | irrueratis | — |
| 3. Person Plural | irruerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruero | — |
| 2. Person Singular | irrueris | — |
| 3. Person Singular | irruerit | — |
| 1. Person Plural | irruerimus | — |
| 2. Person Plural | irrueritis | — |
| 3. Person Plural | irruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruam | irruar |
| 2. Person Singular | irruas | irruare, irruaris |
| 3. Person Singular | irruat | irruatur |
| 1. Person Plural | irruamus | irruamur |
| 2. Person Plural | irruatis | irruamini |
| 3. Person Plural | irruant | irruantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruerem | irruerer |
| 2. Person Singular | irrueres | irruerere, irruereris |
| 3. Person Singular | irrueret | irrueretur |
| 1. Person Plural | irrueremus | irrueremur |
| 2. Person Plural | irrueretis | irrueremini |
| 3. Person Plural | irruerent | irruerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruerim | — |
| 2. Person Singular | irrueris | — |
| 3. Person Singular | irruerit | — |
| 1. Person Plural | irruerimus | — |
| 2. Person Plural | irrueritis | — |
| 3. Person Plural | irruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irruissem | — |
| 2. Person Singular | irruisses | — |
| 3. Person Singular | irruisset | — |
| 1. Person Plural | irruissemus | — |
| 2. Person Plural | irruissetis | — |
| 3. Person Plural | irruissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | irruere | irruisse |
| Passiv | irrui, irruier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | irrue | irruere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | irruite | irruimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | irruito | irruitor |
| 3. Person Singular | irruito | irruitor |
| 2. Person Plural | irruitote | — |
| 3. Person Plural | irruunto | irruuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irruta, irrutum, irrutus | irruta, irrutae, irruti |
| Genitiv | irrutae, irruti | irrutarum, irrutorum |
| Dativ | irrutae, irruto | irrutis |
| Akkusativ | irrutam, irrutum | irruta, irrutas, irrutos |
| Ablativ | irruta, irruto | irrutis |
| Vokativ | irruta, irrute, irrutum | irruta, irrutae, irruti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irruens | irruentes, irruentia |
| Genitiv | irruentis | irruentium, irruentum |
| Dativ | irruenti | irruentibus |
| Akkusativ | irruens, irruentem | irruentes, irruentia |
| Ablativ | irruenti, irruente | irruentibus |
| Vokativ | irruens | irruentes, irruentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irrutura, irruturum, irruturus | irrutura, irruturae, irruturi |
| Genitiv | irruturae, irruturi | irruturarum, irruturorum |
| Dativ | irruturae, irruturo | irruturis |
| Akkusativ | irruturam, irruturum | irrutura, irruturas, irruturos |
| Ablativ | irrutura, irruturo | irruturis |
| Vokativ | irrutura, irruture, irruturum | irrutura, irruturae, irruturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irruenda, irruendum, irruendus, irruunda, irruundum, irruundus | irruenda, irruendae, irruendi, irruunda, irruundae, irruundi |
| Genitiv | irruendae, irruendi, irruundae, irruundi | irruendarum, irruendorum, irruundarum, irruundorum |
| Dativ | irruendae, irruendo, irruundae, irruundo | irruendis, irruundis |
| Akkusativ | irruendam, irruendum, irruundam, irruundum | irruenda, irruendas, irruendos, irruunda, irruundas, irruundos |
| Ablativ | irruenda, irruendo, irruunda, irruundo | irruendis, irruundis |
| Vokativ | irruenda, irruende, irruendum, irruunda, irruunde, irruundum | irruenda, irruendae, irruendi, irruunda, irruundae, irruundi |
152 (257) Formen für „irruere“