Formentabelle zu „irridere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrideo | irrideor |
| 2. Person Singular | irrides | irridere, irrideris |
| 3. Person Singular | irridet | irridetur |
| 1. Person Plural | irridemus | irridemur |
| 2. Person Plural | irridetis | irridemini |
| 3. Person Plural | irrident | irridentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irridebam | irridebar |
| 2. Person Singular | irridebas | irridebare, irridebaris |
| 3. Person Singular | irridebat | irridebatur |
| 1. Person Plural | irridebamus | irridebamur |
| 2. Person Plural | irridebatis | irridebamini |
| 3. Person Plural | irridebant | irridebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irridebo | irridebor |
| 2. Person Singular | irridebis | irridebere, irrideberis |
| 3. Person Singular | irridebit | irridebitur |
| 1. Person Plural | irridebimus | irridebimur |
| 2. Person Plural | irridebitis | irridebimini |
| 3. Person Plural | irridebunt | irridebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrisi | — |
| 2. Person Singular | irrisisti | — |
| 3. Person Singular | irrisit | — |
| 1. Person Plural | irrisimus | — |
| 2. Person Plural | irrisistis | — |
| 3. Person Plural | irrisere, irriserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irriseram | — |
| 2. Person Singular | irriseras | — |
| 3. Person Singular | irriserat | — |
| 1. Person Plural | irriseramus | — |
| 2. Person Plural | irriseratis | — |
| 3. Person Plural | irriserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrisero | — |
| 2. Person Singular | irriseris | — |
| 3. Person Singular | irriserit | — |
| 1. Person Plural | irriserimus | — |
| 2. Person Plural | irriseritis | — |
| 3. Person Plural | irriserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrideam | irridear |
| 2. Person Singular | irrideas | irrideare, irridearis |
| 3. Person Singular | irrideat | irrideatur |
| 1. Person Plural | irrideamus | irrideamur |
| 2. Person Plural | irrideatis | irrideamini |
| 3. Person Plural | irrideant | irrideantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irriderem | irriderer |
| 2. Person Singular | irrideres | irriderere, irridereris |
| 3. Person Singular | irrideret | irrideretur |
| 1. Person Plural | irrideremus | irrideremur |
| 2. Person Plural | irrideretis | irrideremini |
| 3. Person Plural | irriderent | irriderentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irriserim | — |
| 2. Person Singular | irriseris | — |
| 3. Person Singular | irriserit | — |
| 1. Person Plural | irriserimus | — |
| 2. Person Plural | irriseritis | — |
| 3. Person Plural | irriserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | irrisissem | — |
| 2. Person Singular | irrisisses | — |
| 3. Person Singular | irrisisset | — |
| 1. Person Plural | irrisissemus | — |
| 2. Person Plural | irrisissetis | — |
| 3. Person Plural | irrisissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | irridere | irrisisse |
| Passiv | irrideri, irriderier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | irride | irridere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | irridete | irridemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | irrideto | irridetor |
| 3. Person Singular | irrideto | irridetor |
| 2. Person Plural | irridetote | — |
| 3. Person Plural | irridento | irridentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrisa, irrisum, irrisus | irrisa, irrisae, irrisi |
| Genitiv | irrisae, irrisi | irrisarum, irrisorum |
| Dativ | irrisae, irriso, irrisoreis | irrisis |
| Akkusativ | irrisam, irrisum | irrisa, irrisas, irrisos |
| Ablativ | irrisa, irriso, irrisoreis | irrisis |
| Vokativ | irrisa, irrise, irrisum | irrisa, irrisae, irrisi |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irridens | irridentes, irridentia |
| Genitiv | irridentis | irridentium, irridentum |
| Dativ | irridenti | irridentibus |
| Akkusativ | irridens, irridentem | irridentes, irridentia |
| Ablativ | irridente, irridenti | irridentibus |
| Vokativ | irridens | irridentes, irridentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irrisura, irrisurum, irrisurus | irrisura, irrisurae, irrisuri |
| Genitiv | irrisurae, irrisuri | irrisurarum, irrisurorum |
| Dativ | irrisurae, irrisuro | irrisuris |
| Akkusativ | irrisuram, irrisurum | irrisura, irrisuras, irrisuros |
| Ablativ | irrisura, irrisuro | irrisuris |
| Vokativ | irrisura, irrisure, irrisurum | irrisura, irrisurae, irrisuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | irridenda, irridendum, irridendus | irridenda, irridendae, irridendi |
| Genitiv | irridendae, irridendi | irridendarum, irridendorum |
| Dativ | irridendae, irridendo | irridendis |
| Akkusativ | irridendam, irridendum | irridenda, irridendas, irridendos |
| Ablativ | irridenda, irridendo | irridendis |
| Vokativ | irridenda, irridende, irridendum | irridenda, irridendae, irridendi |
152 (233) Formen für „irridere“