| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretio | irretior |
| 2. Person Singular | irretis, inretis | irretire, irretiris |
| 3. Person Singular | irretit | irretitur |
| 1. Person Plural | irretimus | irretimur |
| 2. Person Plural | irretitis | irretimini |
| 3. Person Plural | irretiunt | irretiuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretbam, irretiebam | irretiebar |
| 2. Person Singular | irretbas, irretiebas | irretiebare, irretiebaris |
| 3. Person Singular | irretbat, irretiebat | irretiebatur |
| 1. Person Plural | irretbamus, irretiebamus | irretiebamur |
| 2. Person Plural | irretbatis, irretiebatis | irretiebamini |
| 3. Person Plural | irretbant, irretiebant | irretiebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretiam, irretibo | irretiar, irretibor |
| 2. Person Singular | irretibis, irreties | irretiberis, irretiere, irretieris |
| 3. Person Singular | irretibit, irretiet | irretiberit, irretietur |
| 1. Person Plural | irretibimus, irretiemus | irretibimur, irretiemur |
| 2. Person Plural | irretibitis, irretietis | irretibimini, irretiemini |
| 3. Person Plural | irretibunt, irretient | irretibuntur, irretientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretivi | — |
| 2. Person Singular | irretivisti | — |
| 3. Person Singular | irretivit | — |
| 1. Person Plural | irretivimus | — |
| 2. Person Plural | irretivistis | — |
| 3. Person Plural | irretiere, irretivere, irretiverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretiveram | — |
| 2. Person Singular | irretiveras | — |
| 3. Person Singular | inretierat, irretiverat | — |
| 1. Person Plural | irretiveramus | — |
| 2. Person Plural | irretiveratis | — |
| 3. Person Plural | irretiverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretivero | — |
| 2. Person Singular | irretieris, irretiveris | — |
| 3. Person Singular | irretiverit | — |
| 1. Person Plural | irretiverimus | — |
| 2. Person Plural | irretiveritis | — |
| 3. Person Plural | irretiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretiam | irretiar |
| 2. Person Singular | irretias | irretiare, irretiaris |
| 3. Person Singular | irretiat | irretiatur |
| 1. Person Plural | irretiamus | irretiamur |
| 2. Person Plural | irretiatis | irretiamini |
| 3. Person Plural | irretiant | irretiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretirem | irretirer |
| 2. Person Singular | inretires, irretires | irretirere, irretireris |
| 3. Person Singular | irretiret | irretiretur |
| 1. Person Plural | irretiremus | irretiremur |
| 2. Person Plural | irretiretis | irretiremini |
| 3. Person Plural | irretirent | irretirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretiverim | — |
| 2. Person Singular | irretieris, irretiveris | — |
| 3. Person Singular | irretiverit | — |
| 1. Person Plural | irretiverimus | — |
| 2. Person Plural | irretiveritis | — |
| 3. Person Plural | irretiverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | irretivissem | — |
| 2. Person Singular | inretisses, irretisses, irretivisses | — |
| 3. Person Singular | irretivisset | — |
| 1. Person Plural | irretivissemus | — |
| 2. Person Plural | irretivissetis | — |
| 3. Person Plural | irretivissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | irretire | irretivisse |
| Passiv | irretiri, irretirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | irreti | irretire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | irretite | irretimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | irretito | irretitor |
| 3. Person Singular | irretito | irretitor |
| 2. Person Plural | irretitote | — |
| 3. Person Plural | irretiunto | irretiuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inretitus, irretitus, inretitum, irretita, irretitum | irretita, irretitae, irretiti |
| Genitiv | irretitae, irretiti | irretitarum, irretitorum |
| Dativ | irretitae, irretito | irretitis |
| Akkusativ | inretitam, inretitum, irretitam, irretitum | irretita, irretitas, irretitos |
| Ablativ | irretita, irretito | irretitis |
| Vokativ | inretitum, irretita, irretite, irretitum | irretita, irretitae, irretiti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irretiens | irretientes, irretientia |
| Genitiv | irretientis | irretientium, irretientum |
| Dativ | irretienti | inretientibus, irretientibus |
| Akkusativ | irretiens, irretientem | irretientes, irretientia |
| Ablativ | irretiente, irretienti | inretientibus, irretientibus |
| Vokativ | irretiens | irretientes, irretientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irretitura, irretiturum, irretiturus | irretitura, irretiturae, irretituri |
| Genitiv | irretiturae, irretituri | irretiturarum, irretiturorum |
| Dativ | irretiturae, irretituro | irretituris |
| Akkusativ | irretituram, irretiturum | irretitura, irretituras, irretituros |
| Ablativ | irretitura, irretituro | irretituris |
| Vokativ | irretitura, irretiture, irretiturum | irretitura, irretiturae, irretituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | irretienda, irretiendum, irretiendus, irretiunda, irretiundum, irretiundus | irretienda, irretiendae, irretiendi, irretiunda, irretiundae, irretiundi |
| Genitiv | irretiendae, irretiendi, irretiundae, irretiundi | irretiendarum, irretiendorum, irretiundarum, irretiundorum |
| Dativ | irretiendae, irretiendo, irretiundae, irretiundo | irretiendis, irretiundis |
| Akkusativ | irretiendam, irretiendum, irretiundam, irretiundum | irretienda, irretiendas, irretiendos, irretiunda, irretiundas, irretiundos |
| Ablativ | irretienda, irretiendo, irretiunda, irretiundo | irretiendis, irretiundis |
| Vokativ | irretienda, irretiende, irretiendum, irretiunda, irretiunde, irretiundum | irretienda, irretiendae, irretiendi, irretiunda, irretiundae, irretiundi |
152 (291) Formen für „irretire“